ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.7

1.7.1

स्तुवानमग्न आ वह यातुधानं किमीदिनम् ।
त्वं हि देव वन्दितो हन्ता दस्योर्बभूविथ ॥ १.७.१ ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାତୁଧାନ ଓ କିମୀଦୀକୁ ଆଣ। ହେ ଦେବ, ତୁମେ ବନ୍ଦିତ; ତୁମେ ଦସ୍ୟୁର ହନ୍ତା ହୋଇଛ।

आज्यस्य परमेष्ठिन् जातवेदस्तनूवशिन् ।
अग्ने तौलस्य प्राशान यातुधानान् वि लापय ॥ १.७.२ ॥

ହେ ଆଜ୍ୟର ପରମେଷ୍ଠୀ, ହେ ଜାତବେଦା, ଶରୀରକୁ ବଶ କରୁଥିବା ଅଗ୍ନି, ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କୁ ଖାଇ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଳାପ କରାଅ।

वि लपन्तु यातुधाना अत्त्रिणो ये किमीदिनः ।
अथेदमग्ने नो हविरिन्द्रश्च प्रति हर्यतम् ॥ १.७.३ ॥

ଯାତୁଧାନ, ଭକ୍ଷକ ଓ କିମୀଦୀମାନେ ବିଳାପ କରନ୍ତୁ। ପରେ ହେ ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଆମ ଏହି ହବିଷକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତୁ।

अग्निः पूर्व आ रभतां प्रेन्द्रो नुदतु बाहुमान् ।
ब्रवीतु सर्वो यातुमान् अयमस्मीत्येत्य ॥ १.७.४ ॥

ପ୍ରଥମେ ଅଗ୍ନି ଧରନ୍ତୁ; ବାହୁମାନ ଇନ୍ଦ୍ର ତାକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯାତୁମାନ ଆସି କହନ୍ତୁ, 'ଏହି ମୁଁ ଅଛି।'

पश्याम ते वीर्यं जातवेदः प्र णो ब्रूहि यातुधानान् नृचक्षः ।
त्वया सर्वे परितप्ताः पुरस्तात्त आ यन्तु प्रब्रुवाणा उपेदम् ॥ १.७.५ ॥

ହେ ଜାତବେଦା, ଆମେ ତୁମ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଦେଖୁ। ହେ ନୃଚକ୍ଷା, ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆମକୁ କୁହ। ତୁମ ଦ୍ୱାରା ପୋଡ଼ିଯାଇଥିବା ସମସ୍ତେ ଆଗରୁ ଆସି ଏଠାରେ କହନ୍ତୁ।

आ रभस्व जातवेदोऽस्माकार्थाय जज्ञिषे ।
दूतो नो अग्ने भूत्वा यातुधानान् वि लापय ॥ १.७.६ ॥

ହେ ଜାତବେଦା, ଆରମ୍ଭ କର; ଆମ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମେ ଜନ୍ମିତ ହୋଇଛ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମର ଦୂତ ହୋଇ ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କୁ ବିଳାପ କରାଅ।

त्वमग्ने यातुधानान् उपबद्धामिहा वह ।
अथैषामिन्द्रो वज्रेणापि शीर्षाणि वृश्चतु ॥ १.७.७ ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ବନ୍ଧା ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ। ତା'ପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ରରେ ସେମାନଙ୍କ ମସ୍ତକ ଛେଦନ କରନ୍ତୁ।