अथर्ववेद · सूक्त 1.7

1.7.1

स्तुवानमग्न आ वह यातुधानं किमीदिनम् ।
त्वं हि देव वन्दितो हन्ता दस्योर्बभूविथ ॥ १.७.१ ॥

हे अग्नी, स्तुती करणाऱ्याकडे यातुधान व किमीदीला आण. हे देवा, तू वंदित आहेस; तू दस्यूचा नाश करणारा झाला आहेस.

आज्यस्य परमेष्ठिन् जातवेदस्तनूवशिन् ।
अग्ने तौलस्य प्राशान यातुधानान् वि लापय ॥ १.७.२ ॥

हे आज्याच्या परमेष्ठी, हे जातवेदा, शरीर वश करणाऱ्या अग्नी, यातुधानांना खाऊन त्यांना विलाप करायला लाव.

वि लपन्तु यातुधाना अत्त्रिणो ये किमीदिनः ।
अथेदमग्ने नो हविरिन्द्रश्च प्रति हर्यतम् ॥ १.७.३ ॥

यातुधान, भक्षक आणि किमीदी विलाप करोत. मग हे अग्नी, इंद्रानेही आमचे हे हविर्द्रव्य स्वीकारून प्रसन्न व्हावे.

अग्निः पूर्व आ रभतां प्रेन्द्रो नुदतु बाहुमान् ।
ब्रवीतु सर्वो यातुमान् अयमस्मीत्येत्य ॥ १.७.४ ॥

प्रथम अग्नीने धरावे; बाहुमान इंद्राने त्याला दूर पळवावे; प्रत्येक यातुमानाने येऊन म्हणावे, 'हा मी आहे.'

पश्याम ते वीर्यं जातवेदः प्र णो ब्रूहि यातुधानान् नृचक्षः ।
त्वया सर्वे परितप्ताः पुरस्तात्त आ यन्तु प्रब्रुवाणा उपेदम् ॥ १.७.५ ॥

हे जातवेदा, आम्ही तुझे वीर्य पाहो. हे नृचक्षा, यातुधानांविषयी आम्हाला सांग. तुझ्याकडून पूर्णपणे होरपळलेले सर्व समोरून येऊन येथे बोलोत.

आ रभस्व जातवेदोऽस्माकार्थाय जज्ञिषे ।
दूतो नो अग्ने भूत्वा यातुधानान् वि लापय ॥ १.७.६ ॥

हे जातवेदा, आरंभ कर; आमच्या कार्यासाठीच तू जन्मला आहेस. हे अग्नी, आमचा दूत होऊन यातुधानांना विलाप करायला लाव.

त्वमग्ने यातुधानान् उपबद्धामिहा वह ।
अथैषामिन्द्रो वज्रेणापि शीर्षाणि वृश्चतु ॥ १.७.७ ॥

हे अग्नी, बांधलेल्या यातुधानांना येथे आण. मग इंद्राने वज्राने त्यांची मस्तके छाटावीत.