أثارفافيدا · سوكتا 10.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.9.1
अघायतामपि नह्या मुखानि सपत्नेषु वज्रमर्पयैतम् ।
इन्द्रेण दत्ता प्रथमा शतौदना भ्रातृव्यघ्नी यजमानस्य गातुः ॥ १०.९.१ ॥
فلا تنفتح حتى أفواه الحاسدين؛ ألقِ هذه الصاعقة على الأعداء. إن الشاتوداناه، التي منحها إندرا أولاً، قاتلة الأعداء على طريق المضحّي.
10.9.2
वेदिष्टे चर्म भवतु बर्हिर्लोमानि यानि ते ।
एषा त्वा रशनाग्रभीद्ग्रावा त्वैषोऽधि नृत्यतु ॥ १०.९.२ ॥
لتكن المذبحة جلدك، وليكن العشب المقدس شعرك. لقد أمسكتك هذه الحبال؛ فلترقص عليك هذه الحجارة العاصرة.
10.9.3
बालास्ते प्रोक्षणीः सन्तु जिह्वा सं मार्ष्टु अघ्न्ये ।
शुद्धा त्वं यज्ञिया भूत्वा दिवं प्रेहि शतौदने ॥ १०.९.३ ॥
لتكن شعيراتك أوعية الرش؛ أيتها المنزَّهة عن الأذى، فلتمسحها لسانك تمامًا. يا شتودانا، بعدما تطهّرتِ وصرتِ أهلاً للقربان، فاذهبي إلى السماء.
10.9.4
यः शतौदनां पचति कामप्रेण स कल्पते ।
प्रीता ह्यस्य ऋत्विजः सर्वे यन्ति यथायथम् ॥ १०.९.४ ॥
من يطبخ الشاتوداناه بدافع الرغبة يصير أهلاً لها؛ ويأتي إليه جميع كهنته راضين، كما ينبغي.
10.9.5
स स्वर्गमा रोहति यत्रादस्त्रिदिवं दिवः ।
अपूपनाभिं कृत्वा यो ददाति शतौदनाम् ॥ १०.९.५ ॥
يصعد إلى السماء، حيث تقع تلك السماء الثلاثية في الفضاء، من يجعل الكعكة سُرّته ثم يهب الشاتوداناه.
10.9.6
स तांल्लोकान्त्समाप्नोति ये दिव्या ये च पार्थिवाः ।
हिरण्यज्योतिषं कृत्वा यो ददाति शतौदनाम् ॥ १०.९.६ ॥
ينال جميع تلك العوالم، السماوية منها والأرضية، من يجعل الذهب نوره ثم يهب الشاتوداناه.
10.9.7
ये ते देवि शमितारः पक्तारो ये च ते जनाः ।
ते त्वा सर्वे गोप्स्यन्ति मैभ्यो भैषीः शतौदने ॥ १०.९.७ ॥
أيتها الإلهة، فليحمكِ جميعًا من يذبحونكِ ومن يطبخونكِ وكل قومكِ. لا تخافي منهم، يا شتَوْدَنا.
10.9.8
वसवस्त्वा दक्षिणत उत्तरान् मरुतस्त्वा ।
आदित्याः पश्चाद्गोप्स्यन्ति साग्निष्टोममति द्रव ॥ १०.९.८ ॥
ستحميكِ الوسو من الجنوب، والمارُت من الشمال؛ وستحميكِ الآديتيا من الخلف. اهربي مع طقس أغنيشتوما.
10.9.9
देवाः पितरो मनुष्या गन्धर्वाप्सरसश्च ये ।
ते त्वा सर्वे गोप्स्यन्ति सातिरात्रमति द्रव ॥ १०.९.९ ॥
الآلهة والأسلاف والبشر والغاندهاروا والأبساراس، كلهم سيحمونكِ. اهربي مع طقس أتيراترا.
10.9.10
अन्तरिक्षं दिवं भूमिमादित्यान् मरुतो दिशः ।
लोकान्त्स सर्वान् आप्नोति यो ददाति शतौदनाम् ॥ १०.९.१० ॥
من يهب شتَوْدَنا ينال جميع العوالم: الفضاء، والسماء، والأرض، والآديتيا، والمارُت، والاتجاهات.
10.9.11
घृतं प्रोक्षन्ती सुभगा देवी देवान् गमिष्यति ।
पक्तारमघ्न्ये मा हिंसीर्दिवं प्रेहि शतौदने ॥ १०.९.११ ॥
ستذهب الإلهة المباركة وهي ترش السمن إلى الآلهة. يا غير المؤذاة، لا تؤذي الطاهي. يا شتَوْدَنا، انطلقي نحو السماء.
10.9.12
ये देवा दिविषदो अन्तरिक्षसदश्च ये ये चेमे भूम्यामधि ।
तेभ्यस्त्वं धुक्ष्व सर्वदा क्षीरं सर्पिरथो मधु ॥ १०.९.१२ ॥
للآلهة الجالسين في السماء، والجالسين في الفضاء، والذين على الأرض هنا، فلتحلبي دائمًا لبنًا وسمنًا وعسلًا.
10.9.13
यत्ते शिरो यत्ते मुखं यौ कर्णौ ये च ते हनू ।
आमिक्षां दुह्रतां दात्रे क्षीरं सर्पिरथो मधु ॥ १०.९.१३ ॥
ما هو رأسك، وما هو فمك، وأذناك الاثنتان وفكّاك الاثنان — فليُحلب للمعطي لبنٌ مخيض وحليبٌ وزبدٌ مصفّى وعسل.
10.9.14
यौ त ओष्ठौ ये नासिके ये शृङ्गे ये च तेऽक्षिणी ।
आमिक्षां दुह्रतां दात्रे क्षीरं सर्पिरथो मधु ॥ १०.९.१४ ॥
ما هما شفتاك، والمنخران، والقرنان، وما هما عيناك — فليُحلب للمعطي لبنٌ مخيض وحليبٌ وزبدٌ مصفّى وعسل.
10.9.15
यत्ते क्लोमा यद्धृदयं पुरीतत्सहकण्ठिका ।
आमिक्षां दुह्रतां दात्रे क्षीरं सर्पिरथो मधु ॥ १०.९.१५ ॥
ما هي رئتاك، والقلب، والبُريتَت والساها-كانثيكا — فليُحلب للمعطي لبنٌ مخيض وحليبٌ وزبدٌ مصفّى وعسل.
10.9.16
यत्ते यकृद्ये मतस्ने यदान्त्रं याश्च ते गुदाः ।
आमिक्षां दुह्रतां दात्रे क्षीरं सर्पिरथो मधु ॥ १०.९.१६ ॥
ما هو كبدك، والكليتان، والأمعاء، وما هي مخارجك — فليُحلب للمعطي لبنٌ مخيض وحليبٌ وزبدٌ مصفّى وعسل.
10.9.17
यस्ते प्लाशिर्यो वनिष्ठुर्यौ कुक्षी यच्च चर्म ते ।
आमिक्षां दुह्रतां दात्रे क्षीरं सर्पिरथो मधु ॥ १०.९.१७ ॥
ما هي طحالك، والفانيشثو، والجانبان، وما هو جلدك — فليُحلب للمعطي لبنٌ مخيض وحليبٌ وزبدٌ مصفّى وعسل.
10.9.18
यत्ते मज्जा यदस्थि यन् मंसं यच्च लोहितम् ।
आमिक्षां दुह्रतां दात्रे क्षीरं सर्पिरथो मधु ॥ १०.९.१८ ॥
ما هو نخاعك، وما هو العظم، وما هو اللحم، وما هو الدم — فليُحلب للمعطي لبنٌ مخيض وحليبٌ وزبدٌ مصفّى وعسل.
10.9.19
यौ ते बाहू ये दोषणी यावंसौ या च ते ककुत् ।
आमिक्षां दुह्रतां दात्रे क्षीरं सर्पिरथो मधु ॥ १०.९.१९ ॥
ليدُرّ ذراعاك، وساعداك، وكتفاك، وسنامك على المعطي لبنًا مُخَثَّرًا وحليبًا وسمنًا وعسلًا.
10.9.20
यास्ते ग्रीवा ये स्कन्धा याः पृष्टीर्याश्च पर्शवः ।
आमिक्षां दुह्रतां दात्रे क्षीरं सर्पिरथो मधु ॥ १०.९.२० ॥
ليدُرَّ عنقاك، وكتفاك، وظهراك، وأضلاعك على المعطي لبنًا مُخَثَّرًا وحليبًا وسمنًا وعسلًا.
10.9.21
यौ त उरू अष्ठीवन्तौ ये श्रोणी या च ते भसत् ।
आमिक्षां दुह्रतां दात्रे क्षीरं सर्पिरथो मधु ॥ १०.९.२१ ॥
ليدُرَّ فخذاك، وركبتاك، وخصراك، وعجُزك على المعطي لبنًا مُخَثَّرًا وحليبًا وسمنًا وعسلًا.
10.9.22
यत्ते पुच्छं ये ते बाला यदूधो ये च ते स्तनाः ।
आमिक्षां दुह्रतां दात्रे क्षीरं सर्पिरथो मधु ॥ १०.९.२२ ॥
ليدُرَّ ذيلُك، وشعرُك، وضرعُك، وحَلَمتاك على المعطي لبنًا مُخَثَّرًا وحليبًا وسمنًا وعسلًا.
10.9.23
यास्ते जङ्घाः याः कुष्ठिका ऋच्छरा ये च ते शफाः ।
आमिक्षां दुह्रतां दात्रे क्षीरं सर्पिरथो मधु ॥ १०.९.२३ ॥
ليدُرَّ ساقاك، ومفصلاك كُشْتِكا وركْشَرا، وحوافرك على المعطي لبنًا مُخَثَّرًا وحليبًا وسمنًا وعسلًا.
10.9.24
यत्ते चर्म शतौदने यानि लोमान्यघ्न्ये ।
आमिक्षां दुह्रतां दात्रे क्षीरं सर्पिरथो मधु ॥ १०.९.२४ ॥
يا شَتَودَنا، يا أَغْنيا! ليدُرَّ جلدُك وشعرُك على المعطي لبنًا مُخَثَّرًا وحليبًا وسمنًا وعسلًا.
10.9.25
क्रोडौ ते स्तां पुरोडाशावाज्येनाभिघारितौ ।
तौ पक्षौ देवि कृत्वा सा पक्तारं दिवं वह ॥ १०.९.२५ ॥
أيتها الإلهة، لتكن جانباك كعكتي بوروداشا مبللتين بالسمن. وبجعل هذين جناحيها، فلتحمل الطاهي إلى السماء.
10.9.26
उलूखले मुसले यश्च चर्मणि यो वा शूर्पे तण्डुलः कणः ।
यं वा वातो मातरिश्वा पवमानो ममाथाग्निष्टद्धोता सुहुतं कृणोतु ॥ १०.९.२६ ॥
أيُّ حبةِ أرزٍ أو فتاتٍ في الهاون والمدقة، أو على الجلد، أو في المذراة، مما بعثرته الريح ماتاريشفان المطهِّر، فليجعلْه أغنيُ الكاهنُ المُقرِّب قربانًا مُحسَنًا.
10.9.27
अपो देवीर्मधुमतीर्घृतश्चुतो ब्रह्मणां हस्तेषु प्रपृथक्सादयामि ।
यत्काम इदमभिषिञ्चामि वोऽहं तन् मे सर्वं सं पद्यतां वयं स्याम पतयो रयीणाम् ॥ १०.९.२७ ॥
أيتها المياهُ الإلهيةُ، العذبةُ الساقطةُ بالسمن، أُجلِسُكنَّ متفرقاتٍ في أيدي البراهمة. فليتحقَّقْ لي كلُّ ما أرجوه من رشِّي إياكنَّ به، ولنكنْ نحن أربابَ الثروات.