અથર્વવેદ · સૂક્ત 11.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.2.1
भवाशर्वौ मृडतं माभि यातं भूतपती पशुपती नमो वाम् ।
प्रतिहितामायतां मा वि स्राष्टं मा नो हिंसिष्टं द्विपदो मा चतुष्पदः ॥ ११.२.१ ॥
હે ભવ અને શર્વ, કૃપા કરો, અમારા પર હુમલો ન કરો. હે ભૂતોના સ્વામી, પશુઓના સ્વામી, તમે બંનેને નમસ્કાર. જે સ્થાપિત છે તે સ્થિર રહે, વિખેરાય નહીં; અમારા દ્વિપદ અને ચતુષ્પદોની હિંસા ન કરે.
11.2.2
शुने क्रोष्ट्रे मा शरीराणि कर्तमलिक्लवेभ्यो गृध्रेभ्यो ये च कृष्णा अविष्यवः ।
मक्षिकास्ते पशुपते वयांसि ते विघसे मा विदन्त ॥ ११.२.२ ॥
કૂતરા અને શિયાળને અમારા શરીર ન આપ; અલિક્લવોને, ગીધોને અને માંસલોલુપ કાળા જીવોને પણ ન આપ. હે પશુપતિ, માખીઓ અને તારા પક્ષીઓ તારા અવશેષો ન પામે.
11.2.3
क्रन्दाय ते प्राणाय याश्च ते भव रोपयः ।
नमस्ते रुद्र कृण्मः सहस्राक्षायामर्त्य ॥ ११.२.३ ॥
હે ભવ, તારા આક્રંદને, તારા પ્રાણને, અને તારા જે ઘા છે તેમને નમસ્કાર. હે રુદ્ર, તને અમે નમસ્કાર કરીએ છીએ; હે સહસ્રાક્ષ, હે અમર્ત્ય.
11.2.4
पुरस्तात्ते नमः कृण्म उत्तरादधरादुत ।
अभीवर्गाद्दिवस्पर्यन्तरिक्षाय ते नमः ॥ ११.२.४ ॥
પૂર્વથી તને અમે નમસ્કાર કરીએ છીએ; ઉત્તરથી અને દક્ષિણથી પણ; નજીકના ઘેરાવથી, આકાશની પેલે પારથી, અંતરિક્ષ માટે તને નમસ્કાર.
11.2.5
मुखाय ते पशुपते यानि चक्षूंषि ते भव ।
त्वचे रूपाय संदृशे प्रतीचीनाय ते नमः ॥ ११.२.५ ॥
હે પશુપતિ, તારા મુખને નમસ્કાર; હે ભવ, તારી જે આંખો છે તેમને. ત્વચાને, રૂપને, દર્શનને, પશ્ચિમાભિમુખ એવા તને નમસ્કાર.
11.2.6
अङ्गेभ्यस्त उदराय जिह्वाया आस्याय ते ।
दद्भ्यो गन्धाय ते नमः ॥ ११.२.६ ॥
તારાં અંગોને નમસ્કાર; તારા ઉદરને, જીભને, મુખને નમસ્કાર. તારા દાંતને, ગંધને, તને નમસ્કાર.
11.2.7
अस्त्रा नीलशिखण्डेन सहस्राक्षेण वाजिना ।
रुद्रेणार्धकघातिना तेन मा समरामहि ॥ ११.२.७ ॥
નીલ શિખંડ, સહસ્ર નેત્ર, વેગવાન અસ્ત્રધારી, અર્ધકનો સંહાર કરનાર રુદ્ર સાથે અમે એકત્ર થઈએ.
11.2.8
स नो भवः परि वृणक्तु विश्वत आप इवाग्निः परि वृणक्तु नो भवः ।
मा नोऽभि मांस्त नमो अस्त्वस्मै ॥ ११.२.८ ॥
તે ભવ અમને ચારે બાજુથી ઘેરીને રક્ષે; અગ્નિ પાણીને ઘેરે તેમ ભવ અમને ઘેરે. તે અમારો તિરસ્કાર ન કરે; તેને નમસ્કાર હો.
11.2.9
चतुर्नमो अष्टकृत्वो भवाय दश कृत्वः पशुपते नमस्ते ।
तवेमे पञ्च पशवो विभक्ता गावो अश्वाः पुरुषा अजावयः ॥ ११.२.९ ॥
ભવને ચાર વાર, આઠ વાર, દસ વાર નમસ્કાર. હે પશુપતિ, તને નમસ્કાર. તારા આ પાંચ પશુ વહેંચાયેલા છે — ગાયો, ઘોડા, માણસો, બકરાં અને ઘેટાં.
11.2.10
तव चतस्रः प्रदिशस्तव द्यौस्तव पृथिवी तवेदमुग्रोर्वन्तरिक्षम् ।
तवेदं सर्वमात्मन्वद्यत्प्राणत्पृथिवीमनु ॥ ११.२.१० ॥
તારી ચાર દિશાઓ, તારું આકાશ, તારી પૃથ્વી; હે ઉગ્ર, તારું આ વિશાળ અંતરિક્ષ. તારું આ બધું પ્રાણવંત છે — જે પૃથ્વી પર શ્વાસ લે છે.
11.2.11
उरुः कोशो वसुधानस्तवायं यस्मिन्न् इमा विश्वा भुवनान्यन्तः ।
स नो मृड पशुपते नमस्ते परः क्रोष्टारो अभिभाः श्वानः परो यन्त्वघरुदो विकेश्यः ॥ ११.२.११ ॥
આ વિશાળ ખજાનો, સંપત્તિનો આધાર તારો છે; એમાં આ બધા લોક છે. તે અમારા પર કૃપા કરે; હે પશુપતિ, તને નમસ્કાર. શિયાળો અને ભયાનક ભસતાં કૂતરાં દૂર જાઓ; પાપ માટે રડનારા અને વિખરાયેલા વાળવાળા પણ દૂર જાઓ.
11.2.12
धनुर्बिभर्षि हरितं हिरण्ययं सहस्रघ्निं शतवधं शिखण्डिन् ।
रुद्रस्येषुश्चरति देवहेतिस्तस्यै नमो यतमस्यां दिशीतः ॥ ११.२.१२ ॥
હે શિખંડિન્, તું લીલું-સુવર્ણ ધનુષ્ય ધારણ કરે છે, જે હજારોને અને સોને હણે છે. રુદ્રનું બાણ, દેવોનું અસ્ત્ર, વિચરે છે; અહીંથી જે દિશામાં હોય તેને નમસ્કાર.
11.2.13
योऽभियातो निलयते त्वां रुद्र निचिकीर्षति ।
पश्चादनुप्रयुङ्क्षे तं विद्धस्य पदनीरिव ॥ ११.२.१३ ॥
જે તારા પર હુમલો કરવા આવીને છુપાય છે, હે રુદ્ર, જે તને હાનિ કરવા ઇચ્છે છે — ઘાયલના પગલાંની જેમ પાછળથી હું તેની પાછળ મોકલું છું.
11.2.14
भवारुद्रौ सयुजा संविदानावुभावुग्रौ चरतो वीर्याय ।
ताभ्यां नमो यतमस्यां दिशीतः ॥ ११.२.१४ ॥
ભવ અને રુદ્ર — સાથે જોડાયેલા, એકમતવાળા, બંને ઉગ્ર — પરાક્રમ માટે વિચરે છે. એ બંનેને નમસ્કાર, અહીંથી જે દિશામાં હોય.
11.2.15
नमस्ते अस्त्वायते नमो अस्तु परायते ।
नमस्ते रुद्र तिष्ठत आसीनायोत ते नमः ॥ ११.२.१५ ॥
તને નમસ્કાર, આવનારને નમસ્કાર; જનારને નમસ્કાર. હે રુદ્ર, ઊભેલા તને નમસ્કાર, બેઠેલા તને પણ નમસ્કાર.
11.2.16
नमः सायं नमः प्रातर्नमो रात्र्या नमो दिवा ।
भवाय च शर्वाय चोभाभ्यामकरं नमः ॥ ११.२.१६ ॥
સાંજને નમસ્કાર, સવારને નમસ્કાર; રાત્રિને નમસ્કાર, દિવસને નમસ્કાર. ભવ અને શર્વ, બંનેને મેં નમસ્કાર કર્યા.
11.2.17
सहस्राक्षमतिपश्यं पुरस्ताद्रुद्रमस्यन्तं बहुधा विपश्चितम् ।
मोपाराम जिह्वयेयमानम् ॥ ११.२.१७ ॥
હજાર આંખોવાળા, આગળથી બધું જોનારા, રુદ્રને — ઘણી રીતે અસ્ત્ર ફેંકનારા, સર્વજ્ઞને — જીભથી આપણે નજીક ન જઈએ, એ આગળ વધતા હોય ત્યારે.
11.2.18
श्यावाश्वं कृष्णमसितं मृणन्तं भीमं रथं केशिनः पादयन्तम् ।
पूर्वे प्रतीमो नमो अस्त्वस्मै ॥ ११.२.१८ ॥
શ્યાવાશ્વ, કૃષ્ણ, અસિત, સંહાર કરનાર, ભયંકર રથવાળા, કેશીઓને કચડનાર — તેમને પૂર્વજોની જેમ અમે નમીએ છીએ; તેમને નમસ્કાર હો.
11.2.19
मा नोऽभि स्रा मत्यं देवहेतिं मा नः क्रुधः पशुपते नमस्ते ।
अन्यत्रास्मद्दिव्यां शाखां वि धूनु ॥ ११.२.१९ ॥
હે પશુપતિ, મનુષ્ય પર દેવાસ્ત્ર ન છોડ; અમારા પર ક્રોધ ન કર; તને નમસ્કાર. અમારાથી દૂર બીજે ક્યાંક તારી દિવ્ય શાખા ઝાટકી નાખ.
11.2.20
मा नो हिंसीरधि नो ब्रूहि परि णो वृङ्धि मा क्रुधः ।
मा त्वया समरामहि ॥ ११.२.२० ॥
અમને હિંસા ન કર; અમારા વિષે સારું બોલ; અમારાથી દૂર કર; ક્રોધ ન કર; તારી સાથે અમે (દુઃખમાં) ન મળીએ.
11.2.21
मा नो गोषु पुरुषेषु मा गृधो नो अजाविषु ।
अन्यत्रोग्र वि वर्तय पियारूणां प्रजां जहि ॥ ११.२.२१ ॥
અમારી ગાયો, મનુષ્યો, બકરાં અને ઘેટાં પર લોભ ન કર; હે ઉગ્ર, તેમને બીજે ફેરવી દે; પિયારૂઓની સંતતિને હણી નાખ.
11.2.22
यस्य तक्मा कासिका हेतिरेकमश्वस्येव वृषणः क्रन्द एति ।
अभिपूर्वं निर्णयते नमो अस्त्वस्मै ॥ ११.२.२२ ॥
જેનો તાવ, ઉધરસ અને અસ્ત્ર એક છે, નર ઘોડાની હણહણાટી જેમ ઊઠે છે, આગળ ચલાવાય છે — તેને નમસ્કાર.
11.2.23
योऽन्तरिक्षे तिष्ठति विष्टभितोऽयज्वनः प्रमृणन् देवपीयून् ।
तस्मै नमो दशभिः शक्वरीभिः ॥ ११.२.२३ ॥
જે અંતરિક્ષમાં ઊભો છે, અયજ્ઞકારીઓને થામીને રાખે છે, દેવદ્વેષીઓને કચડે છે — તેને દસ શક્વરી છંદો વડે નમસ્કાર.
11.2.24
तुभ्यमारण्याः पशवो मृगा वने हिता हंसाः सुपर्णाः शकुना वयांसि ।
तव यक्षं पशुपते अप्स्वन्तस्तुभ्यं क्षरन्ति दिव्या आपो वृधे ॥ ११.२.२४ ॥
તારા માટે જંગલમાં રાખેલાં વન્ય પશુઓ અને હરણ છે; હંસો, સુંદર પાંખોવાળાં પક્ષીઓ અને અન્ય પંખીઓ છે. હે પશુપતિ, પાણીની અંદર તારું અદ્ભુત પ્રાણી છે; વૃદ્ધિ માટે તારા માટે દિવ્ય જળ વહે છે.
11.2.25
शिंशुमारा अजगराः पुरीकया जषा मत्स्या रजसा येभ्यो अस्यसि ।
न ते दूरं न परिष्ठास्ति ते भव सद्यः सर्वां परि पश्यसि भूमिं पूर्वस्माद्धंस्युत्तरस्मिन्त्समुद्रे ॥ ११.२.२५ ॥
શિંશુમાર, અજગર, પુરીક સાથે જળજીવો, માછલીઓ, જેમને તું જળના રજમાંથી છોડે છે; તારાથી કોઈ અંતર નથી, કોઈ અવરોધ નથી. હે ભવ, તું તરત જ આખી પૃથ્વી જુએ છે; પૂર્વથી તું ઝપટ મારે છે, ઉત્તરમાં સમુદ્રમાં.
11.2.26
मा नो रुद्र तक्मना मा विषेण मा नः सं स्रा दिव्येनाग्निना ।
अन्यत्रास्मद्विद्युतं पातयैताम् ॥ ११.२.२६ ॥
હે રુદ્ર, અમને તાવથી ન મારો, ઝેરથી ન મારો; દિવ્ય અગ્નિથી અમને ન સ્પર્શો. આ વીજળીને અમારાથી દૂર ક્યાંક પાડી દો.
11.2.27
भवो दिवो भव ईशे पृथिव्या भव आ पप्र उर्वन्तरिक्षम् ।
तस्यै नमो यतमस्यां दिशीतः ॥ ११.२.२७ ॥
ભવ સ્વર્ગના સ્વામી છે; ભવ પૃથ્વીના સ્વામી છે; ભવે વિશાળ અંતરિક્ષ ભરી દીધું છે. અહીંથી જે પણ દિશામાં હોય તેને નમસ્કાર.
11.2.28
भव राजन् यजमानाय मृड पशूनां हि पशुपतिर्बभूथ ।
यः श्रद्दधाति सन्ति देवा इति चतुष्पदे द्विपदेऽस्य मृड ॥ ११.२.२८ ॥
હે રાજા ભવ, યજમાન પર કૃપા કર; તું જ પશુઓનો પશુપતિ બન્યો છે. જે શ્રદ્ધા રાખે છે કે દેવો છે, તેના ચતુષ્પદ અને દ્વિપદ પર કૃપા કર.
11.2.29
मा नो महान्तमुत मा नो अर्भकं मा नो वहन्तमुत मा नो वक्ष्यतः ।
मा नो हिंसीः पितरं मातरं च स्वां तन्वं रुद्र मा रीरिषो नः ॥ ११.२.२९ ॥
હે રુદ્ર, અમારા મોટાને ન મારીશ, નાનાને પણ ન મારીશ; ઉંચકનારને ન મારીશ, ઉછરનારને પણ ન મારીશ. અમારા પિતા અને માતાને હિંસા ન કરીશ, અમારા પોતાના શરીરને પણ, હે રુદ્ર, હાનિ ન પહોંચાડીશ.
11.2.30
रुद्रस्यैलबकारेभ्योऽसंसूक्तगिलेभ्यः ।
इदं महास्येभ्यः श्वभ्यो अकरं नमः ॥ ११.२.३० ॥
રુદ્રના ઐલબકારોને, અસંસૂક્ત-ગિલોને, આ મહામુખ કૂતરાઓને મેં નમસ્કાર કર્યા છે.
11.2.31
नमस्ते घोषिणीभ्यो नमस्ते केशिनीभ्यः ।
नमो नमस्कृताभ्यो नमः संभुञ्जतीभ्यः ।
नमस्ते देव सेनाभ्यः स्वस्ति नो अभयं च नः ॥ ११.२.३१ ॥
ઘોષિણીઓને તને નમસ્કાર, કેશિનીઓને તને નમસ્કાર. નમસ્કૃતાઓને નમસ્કાર, સંભુંજતીઓને નમસ્કાર. હે દેવ, તારી સેનાઓને નમસ્કાર; અમને કલ્યાણ અને અભય મળો.