Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

അഥർവവേദം · സൂക്തം 11.2

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

11.2.1

भवाशर्वौ मृडतं माभि यातं भूतपती पशुपती नमो वाम् ।
प्रतिहितामायतां मा वि स्राष्टं मा नो हिंसिष्टं द्विपदो मा चतुष्पदः ॥ ११.२.१ ॥

ഭവാ, ശർവാ, കൃപ കാണിക്കണേ, ഞങ്ങൾക്കു നേരെ വരരുതേ. ഭൂതങ്ങളുടെ നാഥരേ, പശുക്കളുടെ നാഥരേ, നിങ്ങളിരുവർക്കും നമസ്കാരം. സ്ഥാപിതമായത് സ്ഥിരമായിരിക്കട്ടെ, ചിതറരുതേ; ഞങ്ങളുടെ ദ്വിപാദ-ചതുഷ്പാദ ജീവികളെ ഉപദ്രവിക്കരുതേ.

11.2.2

शुने क्रोष्ट्रे मा शरीराणि कर्तमलिक्लवेभ्यो गृध्रेभ्यो ये च कृष्णा अविष्यवः ।
मक्षिकास्ते पशुपते वयांसि ते विघसे मा विदन्त ॥ ११.२.२ ॥

നായയ്ക്കും കുറുക്കനും ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ നൽകരുതേ; അലിക്ലവർക്കും കഴുകന്മാർക്കും മാംസമോഹികളായ കറുത്ത ജീവികൾക്കും നൽകരുതേ. പശുപതേ, ഈച്ചകളും നിന്റെ പക്ഷികളും നിന്റെ ശേഷിപ്പുകൾ കണ്ടെത്താതിരിക്കട്ടെ.

11.2.3

क्रन्दाय ते प्राणाय याश्च ते भव रोपयः ।
नमस्ते रुद्र कृण्मः सहस्राक्षायामर्त्य ॥ ११.२.३ ॥

ഭവാ, നിന്റെ നിലവിളിക്കും നിന്റെ പ്രാണനും നിന്റെ മുറിവുകൾക്കും നമസ്കാരം. രുദ്രാ, നിനക്കു ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു; സഹസ്രാക്ഷാ, അമർത്യാ.

11.2.4

पुरस्तात्ते नमः कृण्म उत्तरादधरादुत ।
अभीवर्गाद्दिवस्पर्यन्तरिक्षाय ते नमः ॥ ११.२.४ ॥

കിഴക്കുനിന്ന് നിനക്കു ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു; വടക്കുനിന്നും തെക്കുനിന്നും; ചുറ്റുമുള്ള വലയത്തിൽനിന്നും, ആകാശത്തിനപ്പുറവും, അന്തരീക്ഷത്തിനു നിനക്കു നമസ്കാരം.

11.2.5

मुखाय ते पशुपते यानि चक्षूंषि ते भव ।
त्वचे रूपाय संदृशे प्रतीचीनाय ते नमः ॥ ११.२.५ ॥

പശുപതേ, നിന്റെ മുഖത്തിനു നമസ്കാരം; ഭവാ, നിന്റെ കണ്ണുകൾക്ക്. ത്വക്കിനും രൂപത്തിനും ദർശനത്തിനും, പടിഞ്ഞാറോട്ടു മുഖമുള്ള നിനക്കു നമസ്കാരം.

11.2.6

अङ्गेभ्यस्त उदराय जिह्वाया आस्याय ते ।
दद्भ्यो गन्धाय ते नमः ॥ ११.२.६ ॥

നിന്റെ അവയവങ്ങൾക്കു നമസ്കാരം; നിന്റെ വയറിനും നാവിനും വായയ്ക്കും നമസ്കാരം. നിന്റെ പല്ലുകൾക്കും ഗന്ധത്തിനും നിനക്കു നമസ്കാരം.

11.2.7

अस्त्रा नीलशिखण्डेन सहस्राक्षेण वाजिना ।
रुद्रेणार्धकघातिना तेन मा समरामहि ॥ ११.२.७ ॥

നീലശിഖണ്ഡമുള്ളവനും ആയിരം കണ്ണുകളുള്ളവനും വേഗമുള്ള ആയുധമുള്ളവനും അർധകനെ വധിക്കുന്ന രുദ്രനുമായ അവനോടുകൂടി ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചുചേരട്ടെ.

11.2.8

स नो भवः परि वृणक्तु विश्वत आप इवाग्निः परि वृणक्तु नो भवः ।
मा नोऽभि मांस्त नमो अस्त्वस्मै ॥ ११.२.८ ॥

ആ ഭവൻ ഞങ്ങളെ എല്ലായിടത്തുനിന്നും ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു കാക്കട്ടെ; അഗ്നി ജലത്തെ ചുറ്റുന്നതുപോലെ ഭവൻ ഞങ്ങളെ ചുറ്റട്ടെ. അവൻ ഞങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കാതിരിക്കട്ടെ; അവന് നമസ്കാരം.

11.2.9

चतुर्नमो अष्टकृत्वो भवाय दश कृत्वः पशुपते नमस्ते ।
तवेमे पञ्च पशवो विभक्ता गावो अश्वाः पुरुषा अजावयः ॥ ११.२.९ ॥

ഭവന് നാലു തവണ, എട്ടു തവണ, പത്തു തവണ നമസ്കാരം. പശുപതേ, നിനക്കു നമസ്കാരം. നിന്റെ ഈ അഞ്ചു പശുക്കൾ വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു — പശുക്കൾ, കുതിരകൾ, മനുഷ്യർ, ആടുകൾ, ചെമ്മരിയാടുകൾ.

11.2.10

तव चतस्रः प्रदिशस्तव द्यौस्तव पृथिवी तवेदमुग्रोर्वन्तरिक्षम् ।
तवेदं सर्वमात्मन्वद्यत्प्राणत्पृथिवीमनु ॥ ११.२.१० ॥

നിന്റെ നാലു ദിക്കുകൾ, നിന്റെ ആകാശം, നിന്റെ ഭൂമി; ഉഗ്രനേ, നിന്റെ ഈ വിശാലമായ അന്തരീക്ഷം. നിന്റെ ഇതെല്ലാം പ്രാണമുള്ളതാണ്; ഭൂമിയിൽ ശ്വസിക്കുന്നതെല്ലാം.

11.2.11

उरुः कोशो वसुधानस्तवायं यस्मिन्न् इमा विश्वा भुवनान्यन्तः ।
स नो मृड पशुपते नमस्ते परः क्रोष्टारो अभिभाः श्वानः परो यन्त्वघरुदो विकेश्यः ॥ ११.२.११ ॥

ഈ വിശാലമായ ഭണ്ഡാരം, സമ്പത്തിന്റെ ആധാരം നിന്റേതാണ്; ഇതിനുള്ളിൽ ഈ സകല ലോകങ്ങളുമുണ്ട്. അവൻ ഞങ്ങളോട് കരുണ കാട്ടട്ടെ; പശുപതേ, നിനക്കു നമസ്കാരം. കുറുനരികളും ഭയങ്കരമായി കുരയ്ക്കുന്ന നായ്ക്കളും അകന്നുപോകട്ടെ; പാപത്തിനായി കരയുന്നവരും മുടി അഴിഞ്ഞവരും അകന്നുപോകട്ടെ.

11.2.12

धनुर्बिभर्षि हरितं हिरण्ययं सहस्रघ्निं शतवधं शिखण्डिन् ।
रुद्रस्येषुश्चरति देवहेतिस्तस्यै नमो यतमस्यां दिशीतः ॥ ११.२.१२ ॥

ഹേ ശിഖണ്ഡിൻ, പച്ചയും സ്വർണ്ണവുമായ വില്ല് നീ ധരിക്കുന്നു; അത് ആയിരത്തെയും നൂറിനെയും കൊല്ലുന്നു. രുദ്രന്റെ അമ്പ്, ദേവന്മാരുടെ ആയുധം, സഞ്ചരിക്കുന്നു; ഇവിടെനിന്ന് ഏത് ദിശയിലായാലും അതിന് നമസ്കാരം.

11.2.13

योऽभियातो निलयते त्वां रुद्र निचिकीर्षति ।
पश्चादनुप्रयुङ्क्षे तं विद्धस्य पदनीरिव ॥ ११.२.१३ ॥

നിന്നെ ആക്രമിക്കാൻ വന്ന് ഒളിച്ചിരിക്കുന്നവനെ, ഹേ രുദ്ര, നിനക്ക് ഹാനി വരുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനെ — മുറിവേറ്റവന്റെ കാൽപ്പാടുകളെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ പിന്നിൽനിന്ന് ഞാൻ അവന്റെ പിന്നാലെ അയയ്ക്കുന്നു.

11.2.14

भवारुद्रौ सयुजा संविदानावुभावुग्रौ चरतो वीर्याय ।
ताभ्यां नमो यतमस्यां दिशीतः ॥ ११.२.१४ ॥

ഭവനും രുദ്രനും — ഒന്നിച്ചു ചേർന്നവർ, ഒരുമനസ്സുള്ളവർ, ഇരുവരും ഉഗ്രന്മാർ — വീര്യത്തിനായി സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവരിരുവർക്കും നമസ്കാരം, ഇവിടെനിന്ന് ഏത് ദിശയിലായാലും.

11.2.15

नमस्ते अस्त्वायते नमो अस्तु परायते ।
नमस्ते रुद्र तिष्ठत आसीनायोत ते नमः ॥ ११.२.१५ ॥

നിനക്ക് നമസ്കാരം, വരുന്നവന് നമസ്കാരം; പോകുന്നവന് നമസ്കാരം. ഹേ രുദ്ര, നിൽക്കുന്ന നിനക്ക് നമസ്കാരം, ഇരിക്കുന്ന നിനക്കും നമസ്കാരം.

11.2.16

नमः सायं नमः प्रातर्नमो रात्र्या नमो दिवा ।
भवाय च शर्वाय चोभाभ्यामकरं नमः ॥ ११.२.१६ ॥

സായാഹ്നത്തിന് നമസ്കാരം, പ്രഭാതത്തിന് നമസ്കാരം; രാത്രിക്ക് നമസ്കാരം, പകലിന് നമസ്കാരം. ഭവനും ശർവനും, ഇരുവർക്കും ഞാൻ നമസ്കാരം ചെയ്തു.

11.2.17

सहस्राक्षमतिपश्यं पुरस्ताद्रुद्रमस्यन्तं बहुधा विपश्चितम् ।
मोपाराम जिह्वयेयमानम् ॥ ११.२.१७ ॥

ആയിരം കണ്ണുള്ളവനെ, മുന്നിൽനിന്ന് എല്ലാം കാണുന്നവനെ, രുദ്രനെ — പല വിധത്തിൽ ആയുധമെറിയുന്നവനെ, സർവജ്ഞനെ — നാവുകൊണ്ട് നാം സമീപിക്കാതിരിക്കട്ടെ, അവൻ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ.

11.2.18

श्यावाश्वं कृष्णमसितं मृणन्तं भीमं रथं केशिनः पादयन्तम् ।
पूर्वे प्रतीमो नमो अस्त्वस्मै ॥ ११.२.१८ ॥

ശ്യാവാശ്വനും കറുത്തവനും കരിനീലനും സംഹരിക്കുന്നവനും ഭയങ്കര രഥമുള്ളവനും കേശികളെ ചവിട്ടിമെതിക്കുന്നവനുമായ അവനെ പൂർവ്വികരെപ്പോലെ ഞങ്ങൾ വന്ദിക്കുന്നു; അവന് നമസ്കാരം.

11.2.19

मा नोऽभि स्रा मत्यं देवहेतिं मा नः क्रुधः पशुपते नमस्ते ।
अन्यत्रास्मद्दिव्यां शाखां वि धूनु ॥ ११.२.१९ ॥

പശുപതേ, മർത്ത്യനെതിരെ ദൈവായുധം എയ്യരുതേ; ഞങ്ങളുടെ മേൽ ക്രോധിക്കരുതേ; നിനക്ക് നമസ്കാരം. ഞങ്ങളിൽനിന്ന് അകലെ മറ്റൊരിടത്ത് നിന്റെ ദിവ്യശാഖ കുടഞ്ഞുകളയുക.

11.2.20

मा नो हिंसीरधि नो ब्रूहि परि णो वृङ्धि मा क्रुधः ।
मा त्वया समरामहि ॥ ११.२.२० ॥

ഞങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കരുതേ; ഞങ്ങളെക്കുറിച്ച് നന്മ പറയുക; ഞങ്ങളിൽനിന്ന് അകറ്റുക; ക്രോധിക്കരുതേ; നിന്നോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ (ദുരിതത്തിൽ) ഒന്നിക്കാതിരിക്കട്ടെ.

11.2.21

मा नो गोषु पुरुषेषु मा गृधो नो अजाविषु ।
अन्यत्रोग्र वि वर्तय पियारूणां प्रजां जहि ॥ ११.२.२१ ॥

ഞങ്ങളുടെ പശുക്കളിലും മനുഷ്യരിലും ആടുകളിലും ചെമ്മരിയാടുകളിലും ആഗ്രഹിക്കരുതേ; ഉഗ്രനേ, അവയെ മറ്റൊരിടത്തേക്ക് തിരിക്കുക; പിയാരൂക്കളുടെ സന്തതിയെ നശിപ്പിക്കുക.

11.2.22

यस्य तक्मा कासिका हेतिरेकमश्वस्येव वृषणः क्रन्द एति ।
अभिपूर्वं निर्णयते नमो अस्त्वस्मै ॥ ११.२.२२ ॥

ആരുടെ പനിയും ചുമയും ആയുധവും ഒന്നായി, ആൺകുതിരയുടെ കരച്ചിൽപോലെ ഉയരുന്നുവോ, മുന്നിലേക്ക് നയിക്കപ്പെടുന്നുവോ — അവന് നമസ്കാരം.

11.2.23

योऽन्तरिक्षे तिष्ठति विष्टभितोऽयज्वनः प्रमृणन् देवपीयून् ।
तस्मै नमो दशभिः शक्वरीभिः ॥ ११.२.२३ ॥

അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിൽക്കുന്നവനും യജ്ഞം ചെയ്യാത്തവരെ താങ്ങിനിർത്തി ദേവദ്വേഷികളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനുമായ അവന് പത്ത് ശക്വരീ ഛന്ദസ്സുകളാൽ നമസ്കാരം.

11.2.24

तुभ्यमारण्याः पशवो मृगा वने हिता हंसाः सुपर्णाः शकुना वयांसि ।
तव यक्षं पशुपते अप्स्वन्तस्तुभ्यं क्षरन्ति दिव्या आपो वृधे ॥ ११.२.२४ ॥

നിനക്കായി കാട്ടിൽ സ്ഥാപിതമായ കാട്ടുമൃഗങ്ങളും മാനുകളും ഉണ്ട്; അന്നങ്ങളും മനോഹര ചിറകുള്ള പക്ഷികളും മറ്റു പക്ഷികളും ഉണ്ട്. ഓ പശുപതേ, ജലത്തിനുള്ളിൽ നിന്റെ അത്ഭുതസൃഷ്ടിയുണ്ട്; വളർച്ചയ്ക്കായി നിനക്കു വേണ്ടി ദിവ്യജലങ്ങൾ ഒഴുകുന്നു.

11.2.25

शिंशुमारा अजगराः पुरीकया जषा मत्स्या रजसा येभ्यो अस्यसि ।
न ते दूरं न परिष्ठास्ति ते भव सद्यः सर्वां परि पश्यसि भूमिं पूर्वस्माद्धंस्युत्तरस्मिन्त्समुद्रे ॥ ११.२.२५ ॥

ശിംശുമാരന്മാർ, അജഗരന്മാർ, പുരീകത്തോടൊപ്പം ജലജീവികൾ, മത്സ്യങ്ങൾ; ജലമേഖലയിൽ നിന്നു നീ പുറത്തേക്കയക്കുന്നവ. നിനക്കു ദൂരമില്ല, തടസ്സവുമില്ല. ഓ ഭവാ, നീ ഉടനെ മുഴുവൻ ഭൂമിയെയും കാണുന്നു; കിഴക്കുനിന്നു നീ പായുന്നു, വടക്കു സമുദ്രത്തിൽ.

11.2.26

मा नो रुद्र तक्मना मा विषेण मा नः सं स्रा दिव्येनाग्निना ।
अन्यत्रास्मद्विद्युतं पातयैताम् ॥ ११.२.२६ ॥

ഓ രുദ്ര, ഞങ്ങളെ പനിയാൽ അടിക്കരുതേ, വിഷത്താൽ അടിക്കരുതേ; ദിവ്യാഗ്നിയാൽ ഞങ്ങളെ തൊടരുതേ. ഈ മിന്നലിനെ ഞങ്ങളിൽനിന്നു അകലെ എവിടെയെങ്കിലും വീഴിക്കൂ.

11.2.27

भवो दिवो भव ईशे पृथिव्या भव आ पप्र उर्वन्तरिक्षम् ।
तस्यै नमो यतमस्यां दिशीतः ॥ ११.२.२७ ॥

ഭവൻ സ്വർഗത്തിന്റെ അധിപതി; ഭവൻ ഭൂമിയുടെ അധിപതി; ഭവൻ വിശാലമായ അന്തരീക്ഷത്തെ നിറച്ചിരിക്കുന്നു. ഇവിടെനിന്ന് ഏതു ദിശയിലുള്ളതായാലും ആ ദിശയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

11.2.28

भव राजन् यजमानाय मृड पशूनां हि पशुपतिर्बभूथ ।
यः श्रद्दधाति सन्ति देवा इति चतुष्पदे द्विपदेऽस्य मृड ॥ ११.२.२८ ॥

ഓ രാജാവായ ഭവാ, യജമാനന് അനുഗ്രഹം ചൊരിയണമേ; നീയല്ലോ പശുക്കളുടെ പശുപതിയായത്. ദേവന്മാരുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവന്, അവന്റെ നാൽക്കാലികൾക്കും ദ്വിപാദികൾക്കും കൃപ ചെയ്യണമേ.

11.2.29

मा नो महान्तमुत मा नो अर्भकं मा नो वहन्तमुत मा नो वक्ष्यतः ।
मा नो हिंसीः पितरं मातरं च स्वां तन्वं रुद्र मा रीरिषो नः ॥ ११.२.२९ ॥

ഓ രുദ്ര, ഞങ്ങളുടെ മുതിർന്നവനെയും ഇളയവനെയും വധിക്കരുതേ; ചുമക്കുന്നവനെയും വളർന്നുവരുന്നവനെയും വേണ്ട. ഞങ്ങളുടെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ഉപദ്രവിക്കരുതേ, ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം ശരീരത്തിനും, ഓ രുദ്ര, ദോഷം വരുത്തരുതേ.

11.2.30

रुद्रस्यैलबकारेभ्योऽसंसूक्तगिलेभ्यः ।
इदं महास्येभ्यः श्वभ्यो अकरं नमः ॥ ११.२.३० ॥

രുദ്രന്റെ ഐലബകാരന്മാർക്കും, അസംസൂക്തഗിലന്മാർക്കും, ഈ വലിയ വായുള്ള നായ്ക്കൾക്കും ഞാൻ നമസ്കാരം അർപ്പിച്ചു.

11.2.31

नमस्ते घोषिणीभ्यो नमस्ते केशिनीभ्यः ।
नमो नमस्कृताभ्यो नमः संभुञ्जतीभ्यः ।
नमस्ते देव सेनाभ्यः स्वस्ति नो अभयं च नः ॥ ११.२.३१ ॥

ഗർജിക്കുന്നവർക്ക് നിനക്ക് നമസ്കാരം, ജടയുള്ളവർക്ക് നിനക്ക് നമസ്കാരം. നമസ്കരിക്കപ്പെട്ടവർക്ക് നമസ്കാരം, ഒന്നിച്ചു ഭുജിക്കുന്നവർക്ക് നമസ്കാരം. ദേവാ, നിന്റെ സേനകൾക്ക് നമസ്കാരം; ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമവും അഭയവും ഉണ്ടാകട്ടെ.