அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 11.2

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

11.2.1

भवाशर्वौ मृडतं माभि यातं भूतपती पशुपती नमो वाम् ।
प्रतिहितामायतां मा वि स्राष्टं मा नो हिंसिष्टं द्विपदो मा चतुष्पदः ॥ ११.२.१ ॥

பவ, ஸர்வ ஆகியோரே, கருணை காட்டுங்கள், எங்களை நோக்கி வராதீர்கள். உயிரினங்களின் தலைவர்களே, கால்நடைகளின் தலைவர்களே, உங்கள் இருவருக்கும் வணக்கம். நிறுவப்பட்டது நிலைக்கட்டும், சிதறாதிருக்கட்டும்; எங்கள் இருகால், நாற்கால் உயிரினங்களை அது தீங்கு செய்யாதிருக்கட்டும்.

11.2.2

शुने क्रोष्ट्रे मा शरीराणि कर्तमलिक्लवेभ्यो गृध्रेभ्यो ये च कृष्णा अविष्यवः ।
मक्षिकास्ते पशुपते वयांसि ते विघसे मा विदन्त ॥ ११.२.२ ॥

நாய்க்கும் நரிக்கும் எங்கள் உடல்களைத் தராதே; அலிக்லவர்களுக்கும், கழுகுகளுக்கும், கருப்பான, ஊனுக்காக ஏங்கும் உயிரினங்களுக்கும் தராதே. பசுபதியே, ஈக்களும் உன் பறவைகளும் உன் எச்சத்தை அடையாதிருக்கட்டும்.

11.2.3

क्रन्दाय ते प्राणाय याश्च ते भव रोपयः ।
नमस्ते रुद्र कृण्मः सहस्राक्षायामर्त्य ॥ ११.२.३ ॥

ஓ பவா, உன் அழுகைக்கும், உன் மூச்சுக்கும், உன் காயங்களுக்கும் வணக்கம். ஓ ருத்ரா, உனக்கு வணக்கம் செய்கிறோம்; ஓ ஆயிரம் கண்ணனே, ஓ அமர்த்தியனே.

11.2.4

पुरस्तात्ते नमः कृण्म उत्तरादधरादुत ।
अभीवर्गाद्दिवस्पर्यन्तरिक्षाय ते नमः ॥ ११.२.४ ॥

கிழக்கிலிருந்து உனக்கு வணக்கம் செய்கிறோம்; வடக்கிலிருந்தும் தெற்கிலிருந்தும்; சுற்றியுள்ள திசையிலிருந்தும், வானத்திற்கு அப்பாலும், அந்தரிக்ஷத்திற்கு உனக்கு வணக்கம்.

11.2.5

मुखाय ते पशुपते यानि चक्षूंषि ते भव ।
त्वचे रूपाय संदृशे प्रतीचीनाय ते नमः ॥ ११.२.५ ॥

ஓ பசுபதியே, உன் முகத்திற்கு வணக்கம்; ஓ பவா, உன் கண்கள் எவையோ அவற்றிற்கு. தோலுக்கும், வடிவுக்கும், பார்வைக்கும், மேற்கு நோக்கியவனாகிய உனக்கு வணக்கம்.

11.2.6

अङ्गेभ्यस्त उदराय जिह्वाया आस्याय ते ।
दद्भ्यो गन्धाय ते नमः ॥ ११.२.६ ॥

உன் உறுப்புகளுக்கு வணக்கம்; உன் வயிற்றுக்கு, உன் நாக்குக்கு, உன் வாய்க்கு வணக்கம். உன் பற்களுக்கு, உன் மணத்திற்கு, உனக்கு வணக்கம்.

11.2.7

अस्त्रा नीलशिखण्डेन सहस्राक्षेण वाजिना ।
रुद्रेणार्धकघातिना तेन मा समरामहि ॥ ११.२.७ ॥

நீல சிகண்டம் கொண்டவனும், ஆயிரம் கண்களுடையவனும், வேகமுள்ள ஆயுதம் ஏந்தியவனும், அர்தகனை வீழ்த்தும் ருத்திரனும் ஆகிய அவனுடன் நாங்கள் ஒன்றுசேர்வோமாக.

11.2.8

स नो भवः परि वृणक्तु विश्वत आप इवाग्निः परि वृणक्तु नो भवः ।
मा नोऽभि मांस्त नमो अस्त्वस्मै ॥ ११.२.८ ॥

அந்த பவன் எங்களை எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் சூழ்ந்து காக்கட்டும்; நெருப்பு நீரைச் சூழ்வது போல பவன் எங்களைச் சூழ்ந்து காக்கட்டும். அவன் எங்களை அவமதிக்கவேண்டாம்; அவனுக்கு வணக்கம் உண்டாகட்டும்.

11.2.9

चतुर्नमो अष्टकृत्वो भवाय दश कृत्वः पशुपते नमस्ते ।
तवेमे पञ्च पशवो विभक्ता गावो अश्वाः पुरुषा अजावयः ॥ ११.२.९ ॥

பவனுக்கு நான்கு முறை, எட்டு முறை, பத்து முறை வணக்கம். பசுபதியே, உனக்கு வணக்கம். உனது இந்த ஐந்து உயிரினங்கள் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன — பசுக்கள், குதிரைகள், மனிதர்கள், வெள்ளாடுகள், செம்மறியாடுகள்.

11.2.10

तव चतस्रः प्रदिशस्तव द्यौस्तव पृथिवी तवेदमुग्रोर्वन्तरिक्षम् ।
तवेदं सर्वमात्मन्वद्यत्प्राणत्पृथिवीमनु ॥ ११.२.१० ॥

உனது நான்கு திசைகள், உனது வானம், உனது பூமி; ஓ உக்கிரனே, உனது இந்த விரிந்த வெளி. உனது இவை அனைத்தும் உயிருள்ளவை; பூமியின்மேல் மூச்சுவிடுபவை அனைத்தும்.

11.2.11

उरुः कोशो वसुधानस्तवायं यस्मिन्न् इमा विश्वा भुवनान्यन्तः ।
स नो मृड पशुपते नमस्ते परः क्रोष्टारो अभिभाः श्वानः परो यन्त्वघरुदो विकेश्यः ॥ ११.२.११ ॥

இந்த விரிந்த பொக்கிஷம், செல்வத்தின் ஆதாரம் உனது; இதனுள் இந்த எல்லா உலகங்களும் உள்ளன. அவன் எங்களுக்கு அருள்புரியட்டும்; ஓ பசுபதியே, உனக்கு வணக்கம். நரிகளும் பயங்கரமாக குரைக்கும் நாய்களும் தூர விலகட்டும்; பாவத்திற்காக அழுவோரும் கலைந்த தலைமுடியுள்ளோரும் தூர விலகட்டும்.

11.2.12

धनुर्बिभर्षि हरितं हिरण्ययं सहस्रघ्निं शतवधं शिखण्डिन् ।
रुद्रस्येषुश्चरति देवहेतिस्तस्यै नमो यतमस्यां दिशीतः ॥ ११.२.१२ ॥

ஓ சிகண்டின், பசுமை கலந்த பொன்னிற வில்லை நீ ஏந்துகிறாய்; அது ஆயிரத்தையும் நூறையும் கொல்லும். ருத்ரனின் அம்பு, தேவர்களின் ஆயுதம், செல்கிறது; இங்கிருந்து எந்தத் திசையில் இருந்தாலும் அதற்கு வணக்கம்.

11.2.13

योऽभियातो निलयते त्वां रुद्र निचिकीर्षति ।
पश्चादनुप्रयुङ्क्षे तं विद्धस्य पदनीरिव ॥ ११.२.१३ ॥

உன்னைத் தாக்க வந்து ஒளிந்து, ருத்ரா, உனக்குத் தீங்கு செய்ய விரும்புபவனை — அவனைப் பின்னாலிருந்து அனுப்புகிறேன், காயம்பட்டவனின் அடிச்சுவடுகளைப் பின்தொடர்வது போல்.

11.2.14

भवारुद्रौ सयुजा संविदानावुभावुग्रौ चरतो वीर्याय ।
ताभ्यां नमो यतमस्यां दिशीतः ॥ ११.२.१४ ॥

பவனும் ருத்ரனும் — இணைந்தவர்கள், ஒருமனதானவர்கள், இருவரும் உக்கிரமானவர்கள் — வீரத்திற்காக சஞ்சரிக்கின்றனர். அவ்விருவருக்கும் வணக்கம், இங்கிருந்து எந்தத் திசையில் இருந்தாலும்.

11.2.15

नमस्ते अस्त्वायते नमो अस्तु परायते ।
नमस्ते रुद्र तिष्ठत आसीनायोत ते नमः ॥ ११.२.१५ ॥

உனக்கு வணக்கம், வருபவனுக்கு வணக்கம்; செல்பவனுக்கு வணக்கம். ஓ ருத்ரா, நிற்கும் உனக்கு வணக்கம், அமர்ந்திருக்கும் உனக்கும் வணக்கம்.

11.2.16

नमः सायं नमः प्रातर्नमो रात्र्या नमो दिवा ।
भवाय च शर्वाय चोभाभ्यामकरं नमः ॥ ११.२.१६ ॥

மாலைக்கு வணக்கம், காலைக்கு வணக்கம்; இரவுக்கு வணக்கம், பகலுக்கு வணக்கம். பவனுக்கும் சர்வனுக்கும், இருவருக்கும் நான் வணக்கம் செய்தேன்.

11.2.17

सहस्राक्षमतिपश्यं पुरस्ताद्रुद्रमस्यन्तं बहुधा विपश्चितम् ।
मोपाराम जिह्वयेयमानम् ॥ ११.२.१७ ॥

ஆயிரம் கண்களுடையவனை, முன்னிருந்து அனைத்தையும் காண்பவனை, ருத்ரனை — அம்புகளை பலவகையாக எறிபவனை, அனைத்தறிந்தவனை — நாவினால் நாம் அணுகாதிருப்போமாக, அவன் நகர்ந்துகொண்டிருக்கும்போது.

11.2.18

श्यावाश्वं कृष्णमसितं मृणन्तं भीमं रथं केशिनः पादयन्तम् ।
पूर्वे प्रतीमो नमो अस्त्वस्मै ॥ ११.२.१८ ॥

கருங்குதிரை கொண்டவனும், கரியவனும், கறுப்பானவனும், அழிப்பவனும், பயங்கரத் தேர் உடையவனும், கேசிகளை மிதிப்பவனுமான அவனை முன்னோர் போல் நாங்கள் வணங்குகிறோம்; அவனுக்கு வணக்கம் உண்டாகட்டும்.

11.2.19

मा नोऽभि स्रा मत्यं देवहेतिं मा नः क्रुधः पशुपते नमस्ते ।
अन्यत्रास्मद्दिव्यां शाखां वि धूनु ॥ ११.२.१९ ॥

பசுபதியே, மனிதனுக்கெதிராக தெய்வ ஆயுதத்தை ஏவாதே; எங்கள் மீது கோபம் கொள்ளாதே; உனக்கு வணக்கம். எங்களிடமிருந்து விலகி வேறிடத்தில் உன் தெய்வீகக் கிளையை உதறு.

11.2.20

मा नो हिंसीरधि नो ब्रूहि परि णो वृङ्धि मा क्रुधः ।
मा त्वया समरामहि ॥ ११.२.२० ॥

எங்களை அழிக்காதே; எங்களைப் பற்றி நல்லதைச் சொல்; எங்களிடமிருந்து விலக்கு; கோபிக்காதே; உன்னுடன் நாங்கள் துன்பத்தில் சேராதிருக்கட்டும்.

11.2.21

मा नो गोषु पुरुषेषु मा गृधो नो अजाविषु ।
अन्यत्रोग्र वि वर्तय पियारूणां प्रजां जहि ॥ ११.२.२१ ॥

எங்கள் பசுக்களையும், மனிதர்களையும், ஆடுகளையும் செம்மறிகளையும் விரும்பாதே; உக்ரனே, அவற்றை வேறிடம் திருப்பு; பியாரூக்களின் சந்ததியை அழி.

11.2.22

यस्य तक्मा कासिका हेतिरेकमश्वस्येव वृषणः क्रन्द एति ।
अभिपूर्वं निर्णयते नमो अस्त्वस्मै ॥ ११.२.२२ ॥

யாருடைய காய்ச்சலும் இருமலும் ஆயுதமும் ஒன்றாக, ஆண்குதிரையின் கனைப்பைப் போல் எழுகிறதோ, முன்னால் செலுத்தப்படுகிறதோ — அவனுக்கு வணக்கம் உண்டாகட்டும்.

11.2.23

योऽन्तरिक्षे तिष्ठति विष्टभितोऽयज्वनः प्रमृणन् देवपीयून् ।
तस्मै नमो दशभिः शक्वरीभिः ॥ ११.२.२३ ॥

அந்தரிக்ஷத்தில் நிற்பவனும், யாகம் செய்யாதவர்களைத் தாங்கி நிறுத்தி, தேவத் துவேஷிகளை அழிப்பவனுமான அவனுக்கு பத்து சக்வரி மந்திரங்களால் வணக்கம்.

11.2.24

तुभ्यमारण्याः पशवो मृगा वने हिता हंसाः सुपर्णाः शकुना वयांसि ।
तव यक्षं पशुपते अप्स्वन्तस्तुभ्यं क्षरन्ति दिव्या आपो वृधे ॥ ११.२.२४ ॥

உனக்காக காட்டு விலங்குகளும் மான்களும் உள்ளன, அவை காட்டில் வைக்கப்பட்டவை; அன்னங்களும் அழகிய சிறகுள்ள பறவைகளும் பிற பறவைகளும் உள்ளன. ஓ பசுபதி, நீரின் உள்ளே உனது அற்புதப் படைப்பு உள்ளது; வளர்ச்சிக்காக உனக்காக தெய்வீக நீர்கள் பாய்கின்றன.

11.2.25

शिंशुमारा अजगराः पुरीकया जषा मत्स्या रजसा येभ्यो अस्यसि ।
न ते दूरं न परिष्ठास्ति ते भव सद्यः सर्वां परि पश्यसि भूमिं पूर्वस्माद्धंस्युत्तरस्मिन्त्समुद्रे ॥ ११.२.२५ ॥

சிம்சுமாரங்கள், மலைப்பாம்புகள், புரீகத்துடன் கடல் உயிரினங்கள், மீன்கள், அவற்றின் நீர்ப்பகுதியிலிருந்து நீ வெளிப்படுத்துகிறாய்; உனக்கு தூரமும் இல்லை, தடையும் இல்லை. ஓ பவ, நீ உடனே முழு பூமியையும் பார்க்கிறாய்; கிழக்கிலிருந்து நீ பாய்கிறாய், வடக்கே கடலில்.