ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 11.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.2.1
भवाशर्वौ मृडतं माभि यातं भूतपती पशुपती नमो वाम् ।
प्रतिहितामायतां मा वि स्राष्टं मा नो हिंसिष्टं द्विपदो मा चतुष्पदः ॥ ११.२.१ ॥
ਹੇ ਭਵ ਅਤੇ ਸ਼ਰਵ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਹਮਲਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਹੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ ਉਹ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ, ਖਿੰਡੇ ਨਾ; ਸਾਡੇ ਦੋਪਾਏ ਤੇ ਚੌਪਾਏ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਏ।
11.2.2
शुने क्रोष्ट्रे मा शरीराणि कर्तमलिक्लवेभ्यो गृध्रेभ्यो ये च कृष्णा अविष्यवः ।
मक्षिकास्ते पशुपते वयांसि ते विघसे मा विदन्त ॥ ११.२.२ ॥
ਕੁੱਤੇ ਤੇ ਗਿੱਦੜ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਨਾ ਦੇ; ਅਲਿਕਲਵਾਂ, ਗਿਰਝਾਂ ਅਤੇ ਮਾਸ ਦੇ ਲੋਭੀ ਕਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾ ਦੇ। ਹੇ ਪਸ਼ੂਪਤੀ, ਮੱਖੀਆਂ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪੰਛੀ ਤੇਰਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾ ਲੱਭਣ।
11.2.3
क्रन्दाय ते प्राणाय याश्च ते भव रोपयः ।
नमस्ते रुद्र कृण्मः सहस्राक्षायामर्त्य ॥ ११.२.३ ॥
ਹੇ ਭਵ, ਤੇਰੀ ਚੀਖ ਨੂੰ, ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਜੋ ਤੇਰੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਰੁਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਸਹਸ੍ਰਾਕਸ਼, ਹੇ ਅਮਰਤ੍ਯ।
11.2.4
पुरस्तात्ते नमः कृण्म उत्तरादधरादुत ।
अभीवर्गाद्दिवस्पर्यन्तरिक्षाय ते नमः ॥ ११.२.४ ॥
ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਉੱਤਰ ਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ ਵੀ; ਨੇੜਲੇ ਘੇਰੇ ਤੋਂ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪਾਰੋਂ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
11.2.5
मुखाय ते पशुपते यानि चक्षूंषि ते भव ।
त्वचे रूपाय संदृशे प्रतीचीनाय ते नमः ॥ ११.२.५ ॥
ਹੇ ਪਸ਼ੂਪਤੀ, ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਭਵ, ਜੋ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ। ਚਮੜੀ ਨੂੰ, ਰੂਪ ਨੂੰ, ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
11.2.6
अङ्गेभ्यस्त उदराय जिह्वाया आस्याय ते ।
दद्भ्यो गन्धाय ते नमः ॥ ११.२.६ ॥
ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੇਰੇ ਢਿੱਡ, ਜੀਭ, ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੇਰੇ ਦੰਦਾਂ, ਸੁਗੰਧ ਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
11.2.7
अस्त्रा नीलशिखण्डेन सहस्राक्षेण वाजिना ।
रुद्रेणार्धकघातिना तेन मा समरामहि ॥ ११.२.७ ॥
ਨੀਲੀ ਸ਼ਿਖੰਡ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ ਅਸਤਰ ਵਾਲੇ, ਅਰਧਕ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁਦਰ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮਿਲੀਏ।
11.2.8
स नो भवः परि वृणक्तु विश्वत आप इवाग्निः परि वृणक्तु नो भवः ।
मा नोऽभि मांस्त नमो अस्त्वस्मै ॥ ११.२.८ ॥
ਉਹ ਭਵ ਸਾਨੂੰ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਘੇਰ ਕੇ ਰੱਖੇ; ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਘੇਰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਭਵ ਸਾਨੂੰ ਘੇਰੇ। ਉਹ ਸਾਡਾ ਤਿਰਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰੇ; ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।
11.2.9
चतुर्नमो अष्टकृत्वो भवाय दश कृत्वः पशुपते नमस्ते ।
तवेमे पञ्च पशवो विभक्ता गावो अश्वाः पुरुषा अजावयः ॥ ११.२.९ ॥
ਭਵ ਨੂੰ ਚਾਰ ਵਾਰ, ਅੱਠ ਵਾਰ, ਦਸ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੇਰੇ ਇਹ ਪੰਜ ਪਸ਼ੂ ਵੰਡੇ ਗਏ ਹਨ — ਗਾਵਾਂ, ਘੋੜੇ, ਮਨੁੱਖ, ਬੱਕਰੀਆਂ ਅਤੇ ਭੇਡਾਂ।
11.2.10
तव चतस्रः प्रदिशस्तव द्यौस्तव पृथिवी तवेदमुग्रोर्वन्तरिक्षम् ।
तवेदं सर्वमात्मन्वद्यत्प्राणत्पृथिवीमनु ॥ ११.२.१० ॥
ਤੇਰੀਆਂ ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਤੇਰਾ ਅਕਾਸ਼, ਤੇਰੀ ਧਰਤੀ; ਹੇ ਉਗਰ, ਤੇਰਾ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼। ਤੇਰਾ ਇਹ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਾਣਵੰਤ ਹੈ — ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
11.2.11
उरुः कोशो वसुधानस्तवायं यस्मिन्न् इमा विश्वा भुवनान्यन्तः ।
स नो मृड पशुपते नमस्ते परः क्रोष्टारो अभिभाः श्वानः परो यन्त्वघरुदो विकेश्यः ॥ ११.२.११ ॥
ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ, ਧਨ ਦਾ ਆਧਾਰ ਤੇਰਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ; ਹੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਗਿੱਦੜ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਭੌਂਕਣ ਵਾਲੇ ਕੁੱਤੇ ਦੂਰ ਜਾਣ; ਪਾਪ ਲਈ ਰੋਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਖਿੱਲਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਵੀ ਦੂਰ ਜਾਣ।
11.2.12
धनुर्बिभर्षि हरितं हिरण्ययं सहस्रघ्निं शतवधं शिखण्डिन् ।
रुद्रस्येषुश्चरति देवहेतिस्तस्यै नमो यतमस्यां दिशीतः ॥ ११.२.१२ ॥
ਹੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਤੂੰ ਹਰਾ-ਸੁਨਹਿਰੀ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਰੁਦਰ ਦਾ ਤੀਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹਥਿਆਰ, ਵਿਚਰਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੋਂ ਜਿਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
11.2.13
योऽभियातो निलयते त्वां रुद्र निचिकीर्षति ।
पश्चादनुप्रयुङ्क्षे तं विद्धस्य पदनीरिव ॥ ११.२.१३ ॥
ਜੋ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਆ ਕੇ ਲੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰੁਦਰ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ — ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਪਿੱਛੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ।
11.2.14
भवारुद्रौ सयुजा संविदानावुभावुग्रौ चरतो वीर्याय ।
ताभ्यां नमो यतमस्यां दिशीतः ॥ ११.२.१४ ॥
ਭਵ ਤੇ ਰੁਦਰ — ਇਕੱਠੇ ਜੁੜੇ, ਇਕਮਤ, ਦੋਵੇਂ ਉਗਰ — ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਲਈ ਵਿਚਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਇੱਥੋਂ ਜਿਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋਣ।
11.2.15
नमस्ते अस्त्वायते नमो अस्तु परायते ।
नमस्ते रुद्र तिष्ठत आसीनायोत ते नमः ॥ ११.२.१५ ॥
ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਰੁਦਰ, ਖੜ੍ਹੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਬੈਠੇ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
11.2.16
नमः सायं नमः प्रातर्नमो रात्र्या नमो दिवा ।
भवाय च शर्वाय चोभाभ्यामकरं नमः ॥ ११.२.१६ ॥
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦਿਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਭਵ ਅਤੇ ਸ਼ਰਵ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
11.2.17
सहस्राक्षमतिपश्यं पुरस्ताद्रुद्रमस्यन्तं बहुधा विपश्चितम् ।
मोपाराम जिह्वयेयमानम् ॥ ११.२.१७ ॥
ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਅੱਗਿਓਂ ਸਭ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਰੁਦਰ ਨੂੰ — ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੇ, ਸਰਬਗਿਆ ਨੂੰ — ਜੀਭ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਨੇੜੇ ਨਾ ਜਾਈਏ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
11.2.18
श्यावाश्वं कृष्णमसितं मृणन्तं भीमं रथं केशिनः पादयन्तम् ।
पूर्वे प्रतीमो नमो अस्त्वस्मै ॥ ११.२.१८ ॥
ਸ਼ਿਆਵਾਸ਼ਵ, ਕਾਲਾ, ਅਸਿਤ, ਸੰਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ ਰਥ ਵਾਲਾ, ਕੇਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿੱਧਣ ਵਾਲਾ — ਉਸਨੂੰ ਪੁਰਖਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।
11.2.19
मा नोऽभि स्रा मत्यं देवहेतिं मा नः क्रुधः पशुपते नमस्ते ।
अन्यत्रास्मद्दिव्यां शाखां वि धूनु ॥ ११.२.१९ ॥
ਹੇ ਪਸ਼ੂਪਤੀ, ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਦੇਵਾਸਤ੍ਰ ਨਾ ਛੱਡ; ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾ ਕਰ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਆਪਣੀ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਾਖਾ ਝਟਕ ਦੇ।
11.2.20
मा नो हिंसीरधि नो ब्रूहि परि णो वृङ्धि मा क्रुधः ।
मा त्वया समरामहि ॥ ११.२.२० ॥
ਸਾਡੀ ਹਿੰਸਾ ਨਾ ਕਰ; ਸਾਡੇ ਬਾਰੇ ਭਲਾ ਬੋਲ; ਸਾਥੋਂ ਦੂਰ ਕਰ; ਕ੍ਰੋਧ ਨਾ ਕਰ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ (ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ) ਨਾ ਮਿਲੀਏ।
11.2.21
मा नो गोषु पुरुषेषु मा गृधो नो अजाविषु ।
अन्यत्रोग्र वि वर्तय पियारूणां प्रजां जहि ॥ ११.२.२१ ॥
ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਵਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਬੱਕਰੀਆਂ ਅਤੇ ਭੇਡਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਲਚ ਨਾ ਕਰ; ਹੇ ਉਗ੍ਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਮੋੜ ਦੇ; ਪਿਆਰੂਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ।
11.2.22
यस्य तक्मा कासिका हेतिरेकमश्वस्येव वृषणः क्रन्द एति ।
अभिपूर्वं निर्णयते नमो अस्त्वस्मै ॥ ११.२.२२ ॥
ਜਿਸਦਾ ਤਾਪ, ਖਾਂਸੀ ਅਤੇ ਅਸਤ੍ਰ ਇੱਕ ਹਨ, ਨਰ ਘੋੜੇ ਦੀ ਹਿਣਕਾਰ ਵਾਂਗ ਉੱਠਦਾ ਹੈ, ਅੱਗੇ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।
11.2.23
योऽन्तरिक्षे तिष्ठति विष्टभितोऽयज्वनः प्रमृणन् देवपीयून् ।
तस्मै नमो दशभिः शक्वरीभिः ॥ ११.२.२३ ॥
ਜੋ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਅਯਜ੍ਞੀਆਂ ਨੂੰ ਥਾਮ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਦ੍ਵੇਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿੱਧਦਾ ਹੈ — ਉਸਨੂੰ ਦਸ ਸ਼ਕ੍ਵਰੀ ਛੰਦਾਂ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ।
11.2.24
तुभ्यमारण्याः पशवो मृगा वने हिता हंसाः सुपर्णाः शकुना वयांसि ।
तव यक्षं पशुपते अप्स्वन्तस्तुभ्यं क्षरन्ति दिव्या आपो वृधे ॥ ११.२.२४ ॥
ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜੰਗਲੀ ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਹਿਰਨ ਹਨ; ਹੰਸ, ਸੁੰਦਰ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੰਛੀ ਹਨ। ਹੇ ਪਸ਼ੂਪਤੀ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੇਰੀ ਅਦਭੁਤ ਰਚਨਾ ਹੈ; ਵਾਧੇ ਲਈ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦਿਵ੍ਯ ਜਲ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ।
11.2.25
शिंशुमारा अजगराः पुरीकया जषा मत्स्या रजसा येभ्यो अस्यसि ।
न ते दूरं न परिष्ठास्ति ते भव सद्यः सर्वां परि पश्यसि भूमिं पूर्वस्माद्धंस्युत्तरस्मिन्त्समुद्रे ॥ ११.२.२५ ॥
ਸ਼ਿੰਸ਼ੁਮਾਰ, ਅਜਗਰ, ਪੁਰੀਕ ਸਮੇਤ ਜਲ-ਜੀਵ, ਮੱਛੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਜਲ ਦੇ ਰਜ ਵਿੱਚੋਂ ਛੱਡਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਦੂਰੀ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਭਵ, ਤੂੰ ਝੱਟ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ; ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਤੂੰ ਝਪਟਦਾ ਹੈਂ, ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ।
11.2.26
मा नो रुद्र तक्मना मा विषेण मा नः सं स्रा दिव्येनाग्निना ।
अन्यत्रास्मद्विद्युतं पातयैताम् ॥ ११.२.२६ ॥
ਹੇ ਰੁਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਪ ਨਾਲ ਨਾ ਮਾਰ, ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਨਾ ਮਾਰ; ਦਿਵ੍ਯ ਅਗਨੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹ। ਇਸ ਬਿਜਲੀ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਿਤੇ ਡਿੱਗਣ ਦੇ।
11.2.27
भवो दिवो भव ईशे पृथिव्या भव आ पप्र उर्वन्तरिक्षम् ।
तस्यै नमो यतमस्यां दिशीतः ॥ ११.२.२७ ॥
ਭਵ ਸੁਰਗ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ; ਭਵ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ; ਭਵ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਭਰਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਵੀ ਦਿਸ਼ਾ ਇੱਥੋਂ ਹੋਵੇ।
11.2.28
भव राजन् यजमानाय मृड पशूनां हि पशुपतिर्बभूथ ।
यः श्रद्दधाति सन्ति देवा इति चतुष्पदे द्विपदेऽस्य मृड ॥ ११.२.२८ ॥
ਹੇ ਰਾਜਾ ਭਵ, ਯਜਮਾਨ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ; ਤੂੰ ਹੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਪਸ਼ੂਪਤੀ ਬਣਿਆ ਹੈਂ। ਜੋ ਸ਼ਰਧਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਚੌਪਾਏ ਅਤੇ ਦੋਪਾਏ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
11.2.29
मा नो महान्तमुत मा नो अर्भकं मा नो वहन्तमुत मा नो वक्ष्यतः ।
मा नो हिंसीः पितरं मातरं च स्वां तन्वं रुद्र मा रीरिषो नः ॥ ११.२.२९ ॥
ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ, ਛੋਟੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾ ਮਾਰ; ਬੋਝ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ, ਵਧਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾ ਮਾਰ। ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਹਿੰਸਾ ਨਾ ਕਰ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ।
11.2.30
रुद्रस्यैलबकारेभ्योऽसंसूक्तगिलेभ्यः ।
इदं महास्येभ्यः श्वभ्यो अकरं नमः ॥ ११.२.३० ॥
ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਐਲਬਕਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਅਸੰਸੂਕਤ-ਗਿਲਾਂ ਨੂੰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੱਡੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਕੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
11.2.31
नमस्ते घोषिणीभ्यो नमस्ते केशिनीभ्यः ।
नमो नमस्कृताभ्यो नमः संभुञ्जतीभ्यः ।
नमस्ते देव सेनाभ्यः स्वस्ति नो अभयं च नः ॥ ११.२.३१ ॥
ਗਰਜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਟਾਧਾਰਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਮਸਕ੍ਰਿਤਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸੰਭੁੰਜਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਦੇਵ, ਤੇਰੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਾਡਾ ਕਲਿਆਣ ਅਤੇ ਅਭੈ ਹੋਵੇ।