અથર્વવેદ · સૂક્ત 11.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.4.1
ततश्चैनमन्येन शीर्ष्णा प्राशीर्येन चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
ज्येष्ठतस्ते प्रजा मरिष्यतीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
बृहस्पतिना शीर्ष्णा ।
तेनैनं प्राशिषं तेनैनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥३२ ॥ ११.४.१ ॥
પછી તેને બીજા માથાથી ખાવું; જે માથાથી પૂર્વ ઋષિઓએ તેને ખાધું તેનાથી. 'તારી પ્રજા જ્યેષ્ઠથી મરશે' એમ તેને કહેવાય છે. તેને હું આગળ, પાછળ કે ઊલટું લઈ જતો નથી; બૃહસ્પતિના માથાથી. તેનાથી હું તેને ખાઉં છું, તેનાથી મેં તેને મેળવ્યું છે. આ ઓદન સર્વાંગ, સર્વપર્વ અને સર્વતનુ છે. જે આ રીતે જાણે છે તે સર્વાંગ, સર્વપર્વ અને સર્વતનુ થઈ સંપૂર્ણ બને છે.
11.4.2
ततश्चैनमन्याभ्यां श्रोत्राभ्यां प्राशीर्याभ्यां चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
बधिरो भविष्यसीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
द्यावापृथिवीभ्यां श्रोत्राभ्याम् ।
ताभ्यामेनं प्राशिषं ताभ्यामेनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥३३ ॥ ११.४.२ ॥
પછી આને બીજા કાનોથી ખવડાવવું; આ ઓદનને પૂર્વ ઋષિઓએ ખાધું હતું. "તું બહેરો થઈશ" એમ તેને કહેવું. તે ઓદનને આગળથી, પાછળથી કે ઊંધી રીતે હું સ્વીકારતો નથી. દ્યાવાપૃથિવીના કાનોથી. તેમનાથી હું આને ખવડાવું છું; તેમનાથી આને ફરી જીવિત કરું છું. આ ઓદન સર્વાંગ, સર્વપરુ અને સર્વતનુ છે. જે આ રીતે જાણે છે તે સર્વાંગ, સર્વપરુ અને સર્વતનુ બને છે.
11.4.3
ततश्चैनमन्याभ्यामक्षीभ्यां प्राशीर्याभ्यां चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
अन्धो भविष्यसीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
सूर्याचन्द्रमसाभ्यामक्षीभ्याम् ।
ताभ्यामेनं प्राशिषं ताभ्यामेनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥३४ ॥ ११.४.३ ॥
પછી આને બીજી આંખોથી ખવડાવવામાં આવ્યો; પૂર્વના ઋષિઓએ આ ખાધો. 'તું આંધળો થઈશ' એમ આને કહેવામાં આવે છે. તેને હું આગળ આવવા દેતો નથી, દૂર જવા દેતો નથી, પાછો ફરવા દેતો નથી. સૂર્ય અને ચંદ્ર એ બે આંખોથી મેં તેને ખવડાવ્યો; તેમનાથી જ તેને ફરી જીવિત કર્યો. આ ઓદન સર્વાંગ, સર્વપરુ અને સર્વતનુ છે. જે આ રીતે જાણે છે તે સર્વાંગ, સર્વપરુ અને સર્વતનુ થાય છે.
11.4.4
ततश्चैनमन्येन मुखेन प्राशीर्येन चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
मुखतस्ते प्रजा मरिष्यतीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
ब्रह्मणा मुखेन ।
तेनैनं प्राशिषं तेनैनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥३५ ॥ ११.४.४ ॥
પછી આને બીજા મુખથી ખવડાવવામાં આવ્યો; પૂર્વના ઋષિઓએ મુખથી આ ખાધો. 'મુખથી તારી પ્રજા મરશે' એમ આને કહેવામાં આવે છે. તેને હું આગળ આવવા દેતો નથી, દૂર જવા દેતો નથી, પાછો ફરવા દેતો નથી. બ્રહ્મરૂપ મુખથી મેં તેને ખવડાવ્યો; તેનાથી જ તેને ફરી જીવિત કર્યો. આ ઓદન સર્વાંગ, સર્વપરુ અને સર્વતનુ છે. જે આ રીતે જાણે છે તે સર્વાંગ, સર્વપરુ અને સર્વતનુ થાય છે.
11.4.5
ततश्चैनमन्यया जिह्वया प्राशीर्यया चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
जिह्वा ते मरिष्यतीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
अग्नेर्जिह्वया ।
तयैनं प्राशिषं तयैनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥३६ ॥ ११.४.५ ॥
પછી આને બીજી જીભથી ખવડાવવું જોઈએ; પૂર્વના ઋષિઓએ તેનાથી ખાધું હતું. 'તારી જીભથી તું મરીશ' એમ આને કહેવું. તેને હું આગળ, પાછળ કે સામે લઈ જતો નથી. અગ્નિની જીભથી. તેનાથી જ મેં આને ખવડાવ્યું, તેનાથી જ આને પુનર્જીવિત કર્યો. આ ઓદન ખરેખર સર્વાંગ, સર્વગ્રંથિ અને સર્વદેહ છે. જે આ રીતે જાણે છે તે સર્વાંગ, સર્વગ્રંથિ અને સર્વદેહ થાય છે.
11.4.6
ततश्चैनमन्यैर्दन्तैः प्राशीर्यैश्चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
दन्तास्ते शत्स्यन्तीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
ऋतुभिर्दन्तैः ।
तैरेनं प्राशिषं तैरेनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥३७ ॥ ११.४.६ ॥
પછી આને બીજા દાંતથી ખવડાવવું જોઈએ; પૂર્વના ઋષિઓએ તેમનાથી ખાધું હતું. 'તારા દાંત પડી જશે' એમ આને કહેવું. તેને હું આગળ, પાછળ કે સામે લઈ જતો નથી. ઋતુઓના દાંતથી. તેમનાથી જ મેં આને ખવડાવ્યું, તેમનાથી જ આને પુનર્જીવિત કર્યો. આ ઓદન ખરેખર સર્વાંગ, સર્વગ્રંથિ અને સર્વદેહ છે. જે આ રીતે જાણે છે તે સર્વાંગ, સર્વગ્રંથિ અને સર્વદેહ થાય છે.
11.4.7
ततश्चैनमन्यैः प्राणापानैः प्राशीर्यैश्चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
प्राणापानास्त्वा हास्यन्तीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
सप्तऋषिभिः प्राणापानैः ।
तैरेनं प्राशिषं तैरेनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥३८ ॥ ११.४.७ ॥
પછી આને અન્યોએ પ્રાણ-અપાન સાથે ખવડાવ્યું; પૂર્વના ઋષિઓએ પણ આને જ ખાધું. "પ્રાણ અને અપાન તને છોડી દેશે" એમ આને કહેવાય છે. તેને મેં આગળ, પાછળ કે વિરુદ્ધ દિશામાં લઈ જઈ ન હતી. સાત ઋષિઓ, પ્રાણ-અપાન સાથે મેં તેને ખવડાવ્યું; તેમનાથી જ મેં તેને લાવ્યો. આ ઓદન ખરેખર સર્વાંગ, સર્વપર્વ અને સર્વતનુ છે. આ રીતે જાણનાર પણ સર્વાંગ, સર્વપર્વ અને સર્વતનુ થઈને સંપન્ન થાય છે.
11.4.8
ततश्चैनमन्येन व्यचसा प्राशीर्येन चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
राजयक्ष्मस्त्वा हनिष्यतीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
अन्तरिक्षेण व्यचसा ।
तेनैनं प्राशिषं तेनैनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥३९ ॥ ११.४.८ ॥
પછી આને અન્યોએ વિશાળ અંતરિક્ષ સાથે ખવડાવ્યું; પૂર્વના ઋષિઓએ પણ આને જ ખાધું. "રાજયક્ષ્મા તને હણશે" એમ આને કહેવાય છે. તેને મેં આગળ, પાછળ કે વિરુદ્ધ દિશામાં લઈ જઈ ન હતી. વિશાળ અંતરિક્ષથી મેં તેને ખવડાવ્યું; તેનાથી જ મેં તેને લાવ્યો. આ ઓદન ખરેખર સર્વાંગ, સર્વપર્વ અને સર્વતનુ છે. આ રીતે જાણનાર પણ સર્વાંગ, સર્વપર્વ અને સર્વતનુ થઈને સંપન્ન થાય છે.
11.4.9
ततश्चैनमन्येन पृष्ठेन प्राशीर्येन चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
विद्युत्त्वा हनिष्यतीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
दिवा पृष्ठेन ।
तेनैनं प्राशिषं तेनैनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४० ॥ ११.४.९ ॥
પછી તેને બીજી પીઠથી ભોજન આપવું; પૂર્વ ઋષિઓએ આ ખાધું હતું. 'વીજળી તને હણશે' એમ તે તેને કહે છે. હું તેને નજીક આવનાર, દૂર જનાર કે સામે આવનાર માનતો નથી. દિવસની પીઠથી. તેનાથી જ મેં તેને ખવડાવ્યું, તેનાથી જ તેને જીવન આપ્યું. આ ઓદન સર્વાંગ, સર્વપર્વ અને સર્વતનુ છે. આ રીતે જાણનાર સર્વાંગ, સર્વપર્વ અને સર્વતનુ બને છે.
11.4.10
ततश्चैनमन्येनोरसा प्राशीर्येन चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
कृष्या न रात्स्यसीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
पृथिव्योरसा ।
तेनैनं प्राशिषं तेनैनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४१ ॥ ११.४.१० ॥
પછી તેને બીજી છાતીથી ભોજન આપવું; પૂર્વ ઋષિઓએ આ ખાધું હતું. 'ખેતી કરવાથી તને કંઈ મળશે નહીં' એમ તે તેને કહે છે. હું તેને નજીક આવનાર, દૂર જનાર કે સામે આવનાર માનતો નથી. પૃથ્વીની છાતીથી. તેનાથી જ મેં તેને ખવડાવ્યું, તેનાથી જ તેને જીવન આપ્યું. આ ઓદન સર્વાંગ, સર્વપર્વ અને સર્વતનુ છે. આ રીતે જાણનાર સર્વાંગ, સર્વપર્વ અને સર્વતનુ બને છે.
11.4.11
ततश्चैनमन्येनोदरेण प्राशीर्येन चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
उदरदारस्त्वा हनिष्यतीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
सत्येनोदरेण ।
तेनैनं प्राशिषं तेनैनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४२ ॥ ११.४.११ ॥
પછી આને બીજા ઉદરથી ભોજન કરાવે; જેનાથી પૂર્વના ઋષિઓએ આ ખાધું. 'ઉદરદાર તને મારશે' એમ તે તેને કહે છે. તેને હું ન નજીક, ન દૂર, ન સામે લાવું છું; સત્ય ઉદરથી. તેનાથી આને ખવડાવું છું, તેનાથી આને પહોંચાડું છું. આ ઓદન સર્વાંગ, સર્વપરુ, સર્વતનુ છે. જે આ રીતે જાણે તે સર્વાંગ, સર્વપરુ, સર્વતનુ થાય છે.
11.4.12
ततश्चैनमन्येन वस्तिना प्राशीर्येन चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
अप्सु मरिष्यसीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
समुद्रेण वस्तिना ।
तेनैनं प्राशिषं तेनैनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४३ ॥ ११.४.१२ ॥
પછી આને બીજા મૂત્રાશયથી ભોજન કરાવે; જેનાથી પૂર્વના ઋષિઓએ આ ખાધું. 'તું પાણીમાં મરીશ' એમ તે તેને કહે છે. તેને હું ન નજીક, ન દૂર, ન સામે લાવું છું; સમુદ્ર રૂપ મૂત્રાશયથી. તેનાથી આને ખવડાવું છું, તેનાથી આને પહોંચાડું છું. આ ઓદન સર્વાંગ, સર્વપરુ, સર્વતનુ છે. જે આ રીતે જાણે તે સર્વાંગ, સર્વપરુ, સર્વતનુ થાય છે.
11.4.13
ततश्चैनमन्याभ्यामूरुभ्यां प्राशीर्याभ्यां चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
ऊरू ते मरिष्यत इत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
मित्रावरुणयोरूरुभ्याम् ।
ताभ्यामेनं प्राशिषं ताभ्यामेनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४४ ॥ ११.४.१३ ॥
પછી તેને બીજી જાંઘોથી ખાવો જોઈએ; આને પૂર્વના ઋષિઓએ ખાધો હતો. "તારી જાંઘો નષ્ટ થશે" એવું તેને કહેવાય છે. હું તેને સામે નહીં, પાછળ નહીં, પ્રતિમુખ પણ નહીં (ખાઉં છું). મિત્ર અને વરુણની જાંઘોથી. તેમનાથી જ મેં આને ખાધો, તેમનાથી જ આને પુનર્જીવિત કર્યો. આ ઓદન સર્વાંગ, સર્વપર્વ અને સર્વતનુ છે. જે આ રીતે જાણે છે તે સર્વાંગ, સર્વપર્વ અને સર્વતનુ થઈને સંપૂર્ણ બને છે.
11.4.14
ततश्चैनमन्याभ्यामष्ठीवद्भ्यां प्राशीर्याभ्यां चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
स्रामो भविष्यसीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
त्वष्टुरष्ठीवद्भ्याम् ।
ताभ्यामेनं प्राशिषं ताभ्यामेनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४५ ॥ ११.४.१४ ॥
પછી તેને બીજા બે ઢીંચણના હાડકાંથી ખાવું; પૂર્વ ઋષિઓએ આ રીતે ખાધું હતું. 'તું સ્થિર થશે' એમ તેને કહેવું. હું તેને આગળથી, પાછળથી કે સામેથી લેતો નથી. ત્વષ્ટાના ઢીંચણના હાડકાંથી. તેમનાથી જ મેં તેને ખાધું, તેમનાથી જ તેને ઉત્પન્ન કર્યું. આ ઓદન સર્વાંગ, સર્વપર્વ અને સર્વતનુ છે. જે આ રીતે જાણે છે તે પણ સર્વાંગ, સર્વપર્વ અને સર્વતનુ થઈને પૂર્ણ થાય છે.
11.4.15
ततश्चैनमन्याभ्यां पादाभ्यां प्राशीर्याभ्यां चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
बहुचारी भविष्यसीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
अश्विनोः पादाभ्याम् ।
ताभ्यामेनं प्राशिषं ताभ्यामेनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४६ ॥ ११.४.१५ ॥
પછી તેને બીજા બે પગો વડે ખાવું જોઈએ; તે વડે જ પૂર્વના ઋષિઓએ તેને ખાધું હતું. "તું બહુચારી થશે" એમ તે તેને કહે છે. મેં તેને આગળ, પાછળ કે સામી દિશામાં લઈ ગયો નહીં — અશ્વિનોના પગો વડે. તેમના વડે જ મેં તેને ખાધું, તેમના વડે જ ગળ્યું. આ ઓદન ખરેખર સર્વાંગ, સર્વપર્વ અને સર્વતનુ છે. જે આ રીતે જાણે છે તે સર્વાંગ, સર્વપર્વ અને સર્વતનુ થાય છે.
11.4.16
ततश्चैनमन्याभ्यां प्रपदाभ्यां प्राशीर्याभ्यां चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
सर्पस्त्वा हनिष्यतीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
सवितुः प्रपदाभ्याम् ।
ताभ्यामेनं प्राशिषं ताभ्यामेनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४७ ॥ ११.४.१६ ॥
પછી તેને બીજા બે આગળના પગથી પૂર્વના ઋષિઓએ ખાધો. "સાપ તને મારશે" એમ તે આને કહે છે. તેને હું આવતો નથી, જતો નથી, પાછો ફરતો નથી (ખાઉં છું). સવિતાના આગળના પગથી. તેમનાથી જ મેં આને ખાધો, તેમનાથી જ આને જીવંત કર્યો. આ ઓદન ખરેખર સર્વાંગ, સર્વપર્વ અને સર્વતનુ છે. જે આ રીતે જાણે છે તે સર્વાંગ, સર્વપર્વ અને સર્વતનુ થઈ એકત્ર થાય છે.
11.4.17
ततश्चैनमन्याभ्यां हस्ताभ्यां प्राशीर्याभ्यां चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
ब्राह्मणं हनिष्यसीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
ऋतस्य हस्ताभ्याम् ।
ताभ्यामेनं प्राशिषं ताभ्यामेनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४८ ॥ ११.४.१७ ॥
પછી તેને બીજા હાથોથી ખાવું; પૂર્વે ઋષિઓએ તેને ખાધું હતું. 'તું બ્રાહ્મણને મારીશ' એમ તે તેને કહે છે. તેને હું નજીક, દૂર કે સામે તરફ લઈ જતો નથી. ઋતના હાથોથી. તે જ હાથોથી મેં તેને ખાધું, તે જ હાથોથી તેને લાવ્યો. આ ઓદન સર્વાંગ, સર્વપરુ, સર્વતનુ છે. જે આ રીતે જાણે છે તે સર્વાંગ, સર્વપરુ, સર્વતનુ થઈને સંપન્ન થાય છે.
11.4.18
ततश्चैनमन्यया प्रतिष्ठया प्राशीर्यया चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
अप्रतिष्ठानोऽनायतनो मरिष्यसीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
सत्ये प्रतिष्ठाय ।
तयैनं प्राशिषं तयैनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४९ ॥ ११.४.१८ ॥
પછી તેને બીજા આધારથી ખાવું; પૂર્વે ઋષિઓએ તેને ખાધું હતું. 'તું આધાર વિના, આશ્રય વિના મરીશ' એમ તે તેને કહે છે. તેને હું નજીક, દૂર કે સામે તરફ લઈ જતો નથી. સત્યમાં પ્રતિષ્ઠિત થઈને. તે જ આધારથી મેં તેને ખાધું, તેનાથી જ તેને લાવ્યો. આ ઓદન સર્વાંગ, સર્વપરુ, સર્વતનુ છે. જે આ રીતે જાણે છે તે સર્વાંગ, સર્વપરુ, સર્વતનુ થઈને સંપન્ન થાય છે.