Atharvaveda · Sūkta 11.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.4.1
ततश्चैनमन्येन शीर्ष्णा प्राशीर्येन चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
ज्येष्ठतस्ते प्रजा मरिष्यतीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
बृहस्पतिना शीर्ष्णा ।
तेनैनं प्राशिषं तेनैनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥३२ ॥ ११.४.१ ॥
Ensuite il faut le manger avec une autre tête, celle avec laquelle les anciens ṛṣis l'ont mangé. On lui dit : « Ta descendance mourra par l'aîné. » Je ne le prends ni vers l'avant, ni vers l'arrière, ni renversé ; avec la tête de Bṛhaspati. Par elle je le mange, par elle je l'ai obtenu. Cet odana a tous les membres, toutes les articulations, tout le corps. Celui qui le connaît ainsi devient complet, avec tous ses membres, toutes ses articulations et tout son corps.
11.4.2
ततश्चैनमन्याभ्यां श्रोत्राभ्यां प्राशीर्याभ्यां चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
बधिरो भविष्यसीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
द्यावापृथिवीभ्यां श्रोत्राभ्याम् ।
ताभ्यामेनं प्राशिषं ताभ्यामेनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥३३ ॥ ११.४.२ ॥
Ensuite, qu'on le nourrisse avec l'autre paire d'oreilles ; les anciens voyants ont mangé cet odana. On doit lui dire : « Tu deviendras sourd. » Cet odana, je ne le reçois ni de face, ni de dos, ni retourné. Avec les oreilles de Dyāvāpṛthivī. Par elles je le nourris, par elles je le ranime. Cet odana est tout-membres, tout-articulations, tout-corps. Celui qui sait cela devient tout-membres, tout-articulations, tout-corps.
11.4.3
ततश्चैनमन्याभ्यामक्षीभ्यां प्राशीर्याभ्यां चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
अन्धो भविष्यसीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
सूर्याचन्द्रमसाभ्यामक्षीभ्याम् ।
ताभ्यामेनं प्राशिषं ताभ्यामेनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥३४ ॥ ११.४.३ ॥
Ensuite on le fait manger avec les autres yeux, que les anciens voyants mangèrent. On lui dit : « Tu deviendras aveugle. » Lui, je ne le laisse ni approcher, ni s'éloigner, ni se retourner ; avec les deux yeux du soleil et de la lune je l'ai nourri, et avec eux je l'ai ramené à la vie. Cet odana a tous ses membres, toutes ses jointures, tout son corps. Celui qui le sait ainsi devient complet en membres, en jointures et en corps.
11.4.4
ततश्चैनमन्येन मुखेन प्राशीर्येन चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
मुखतस्ते प्रजा मरिष्यतीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
ब्रह्मणा मुखेन ।
तेनैनं प्राशिषं तेनैनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥३५ ॥ ११.४.४ ॥
Ensuite on le fait manger avec une autre bouche, que les anciens voyants mangèrent avec la bouche. On lui dit : « Par ta bouche ta progéniture mourra. » Lui, je ne le laisse ni approcher, ni s'éloigner, ni se retourner ; avec la parole sacrée comme bouche je l'ai nourri, et avec elle je l'ai ramené à la vie. Cet odana a tous ses membres, toutes ses jointures, tout son corps. Celui qui le sait ainsi devient complet en membres, en jointures et en corps.
11.4.5
ततश्चैनमन्यया जिह्वया प्राशीर्यया चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
जिह्वा ते मरिष्यतीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
अग्नेर्जिह्वया ।
तयैनं प्राशिषं तयैनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥३६ ॥ ११.४.५ ॥
Puis il faut le nourrir avec une autre langue, celle avec laquelle les anciens voyants l'ont mangé. Il faut lui dire : « Par ta langue tu mourras. » Lui, je ne le porte ni vers ici, ni vers là, ni en arrière. Par la langue d'Agni. Par elle je l'ai nourri, par elle je l'ai ramené à la vie. Cet odana est, en vérité, à tous les membres, à toutes les articulations, à tout le corps. Celui qui le sait devient à tous les membres, à toutes les articulations, à tout le corps.
11.4.6
ततश्चैनमन्यैर्दन्तैः प्राशीर्यैश्चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
दन्तास्ते शत्स्यन्तीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
ऋतुभिर्दन्तैः ।
तैरेनं प्राशिषं तैरेनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥३७ ॥ ११.४.६ ॥
Puis il faut le nourrir avec d'autres dents, celles avec lesquelles les anciens voyants l'ont mangé. Il faut lui dire : « Tes dents tomberont. » Lui, je ne le porte ni vers ici, ni vers là, ni en arrière. Par les dents des saisons. Par elles je l'ai nourri, par elles je l'ai ramené à la vie. Cet odana est, en vérité, à tous les membres, à toutes les articulations, à tout le corps. Celui qui le sait devient à tous les membres, à toutes les articulations, à tout le corps.
11.4.7
ततश्चैनमन्यैः प्राणापानैः प्राशीर्यैश्चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
प्राणापानास्त्वा हास्यन्तीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
सप्तऋषिभिः प्राणापानैः ।
तैरेनं प्राशिषं तैरेनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥३८ ॥ ११.४.७ ॥
Puis d'autres le firent manger avec le souffle montant et le souffle descendant ; les anciens voyants le mangèrent aussi de cette manière. À lui il est dit : « Le souffle montant et le souffle descendant te quitteront. » Je ne l'ai conduit ni vers ici, ni en arrière, ni en sens contraire. Avec les sept voyants, avec prāṇa et apāna, je le fis manger ; par eux je l'ai amené. Cet odana est vraiment tout en membres, tout en articulations, tout en corps. Celui qui le connaît ainsi devient tout en membres, tout en articulations, tout en corps, et prospère.
11.4.8
ततश्चैनमन्येन व्यचसा प्राशीर्येन चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
राजयक्ष्मस्त्वा हनिष्यतीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
अन्तरिक्षेण व्यचसा ।
तेनैनं प्राशिषं तेनैनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥३९ ॥ ११.४.८ ॥
Puis d'autres le firent manger avec l'espace vaste ; les anciens voyants le mangèrent aussi de cette manière. À lui il est dit : « Rājayakṣma te frappera. » Je ne l'ai conduit ni vers ici, ni en arrière, ni en sens contraire. Avec l'espace vaste, je le fis manger ; par lui je l'ai amené. Cet odana est vraiment tout en membres, tout en articulations, tout en corps. Celui qui le connaît ainsi devient tout en membres, tout en articulations, tout en corps, et prospère.
11.4.9
ततश्चैनमन्येन पृष्ठेन प्राशीर्येन चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
विद्युत्त्वा हनिष्यतीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
दिवा पृष्ठेन ।
तेनैनं प्राशिषं तेनैनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४० ॥ ११.४.९ ॥
Puis on doit le nourrir avec un autre dos, par lequel les anciens voyants mangèrent ceci. « La foudre te frappera », lui dit-il. Celui-là, je ne le connais ni comme celui qui approche, ni comme celui qui s'éloigne, ni comme celui qui se tourne vers moi : par le dos du jour. Par lui je l'ai fait manger, par lui je lui ai donné la vie. Cet odana a tous les membres, toutes les articulations, tout le corps. Celui qui sait ainsi devient plein de membres, d'articulations et de corps.
11.4.10
ततश्चैनमन्येनोरसा प्राशीर्येन चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
कृष्या न रात्स्यसीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
पृथिव्योरसा ।
तेनैनं प्राशिषं तेनैनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४१ ॥ ११.४.१० ॥
Puis on doit le nourrir avec une autre poitrine, par laquelle les anciens voyants mangèrent ceci. « En labourant tu n'obtiendras rien », lui dit-il. Celui-là, je ne le connais ni comme celui qui approche, ni comme celui qui s'éloigne, ni comme celui qui se tourne vers moi : par la poitrine de la terre. Par elle je l'ai fait manger, par elle je lui ai donné la vie. Cet odana a tous les membres, toutes les articulations, tout le corps. Celui qui sait ainsi devient plein de membres, d'articulations et de corps.
11.4.11
ततश्चैनमन्येनोदरेण प्राशीर्येन चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
उदरदारस्त्वा हनिष्यतीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
सत्येनोदरेण ।
तेनैनं प्राशिषं तेनैनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४२ ॥ ११.४.११ ॥
Ensuite qu'il le nourrisse d'un autre ventre, par lequel les anciens voyants l'ont mangé. Il lui dit : « Le fendeur de ventre te tuera ». Lui, je ne le ramène ni près, ni loin, ni en face ; par le ventre véritable. Par cela je le nourris, par cela je le fais parvenir. Cet Odana est entier de membres, de toutes les jointures, de tout le corps. Celui qui sait ainsi devient entier de membres, de toutes les jointures, de tout le corps.
11.4.12
ततश्चैनमन्येन वस्तिना प्राशीर्येन चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
अप्सु मरिष्यसीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
समुद्रेण वस्तिना ।
तेनैनं प्राशिषं तेनैनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४३ ॥ ११.४.१२ ॥
Ensuite qu'il le nourrisse d'une autre vessie, par laquelle les anciens voyants l'ont mangé. Il lui dit : « Dans les eaux tu mourras ». Lui, je ne le ramène ni près, ni loin, ni en face ; par la vessie de l'océan. Par cela je le nourris, par cela je le fais parvenir. Cet Odana est entier de membres, de toutes les jointures, de tout le corps. Celui qui sait ainsi devient entier de membres, de toutes les jointures, de tout le corps.
11.4.13
ततश्चैनमन्याभ्यामूरुभ्यां प्राशीर्याभ्यां चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
ऊरू ते मरिष्यत इत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
मित्रावरुणयोरूरुभ्याम् ।
ताभ्यामेनं प्राशिषं ताभ्यामेनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४४ ॥ ११.४.१३ ॥
Ensuite, on doit le manger avec les autres cuisses, comme les anciens voyants l'ont mangé. On lui dit : « Tes cuisses périront. » Je ne le mange ni tourné vers l'avant, ni vers l'arrière, ni face à face, mais avec les cuisses de Mitra et de Varuṇa. C'est avec elles que je l'ai mangé, c'est avec elles que je l'ai ranimé. Cet odana est complet en membres, complet en articulations, complet en corps. Celui qui le sait ainsi devient complet en membres, en articulations et en corps.
11.4.14
ततश्चैनमन्याभ्यामष्ठीवद्भ्यां प्राशीर्याभ्यां चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
स्रामो भविष्यसीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
त्वष्टुरष्ठीवद्भ्याम् ।
ताभ्यामेनं प्राशिषं ताभ्यामेनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४५ ॥ ११.४.१४ ॥
Ensuite, il faut le manger avec les deux autres rotules, comme les anciens ṛṣis le mangeaient. Il faut lui dire : « Tu seras ferme. » Je ne le prends ni en avant, ni en arrière, ni de face. Avec les rotules de Tvaṣṭṛ. Avec ces deux-là je l'ai mangé, avec ces deux-là je l'ai fait naître. Cet odana a tous les membres, toutes les articulations, tous les corps. Celui qui le sait ainsi devient complet, de tous les membres, toutes les articulations et tous les corps.
11.4.15
ततश्चैनमन्याभ्यां पादाभ्यां प्राशीर्याभ्यां चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
बहुचारी भविष्यसीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
अश्विनोः पादाभ्याम् ।
ताभ्यामेनं प्राशिषं ताभ्यामेनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४६ ॥ ११.४.१५ ॥
Ensuite il faut le manger avec les deux autres pieds, avec lesquels les anciens ṛṣis le mangeaient. Il lui dit : « Tu deviendras celui qui marche beaucoup. » Je ne l'ai emporté ni en avant, ni en arrière, ni dans la direction opposée — avec les pieds des Aśvins. Avec eux je l'ai mangé, avec eux je l'ai avalé. Cet odana est en vérité tout-membré, tout-articulé, tout-corporel. Celui qui le sait ainsi devient tout-membré, tout-articulé, tout-corporel.
11.4.16
ततश्चैनमन्याभ्यां प्रपदाभ्यां प्राशीर्याभ्यां चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
सर्पस्त्वा हनिष्यतीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
सवितुः प्रपदाभ्याम् ।
ताभ्यामेनं प्राशिषं ताभ्यामेनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४७ ॥ ११.४.१६ ॥
Puis les anciens voyants le mangèrent avec les deux autres pieds antérieurs. Il lui dit : « Le serpent te frappera. » Je le mange ni en venant, ni en partant, ni en me tournant en arrière, avec les pieds antérieurs de Savitṛ. Avec eux je l'ai mangé, avec eux je l'ai ranimé. Cet odana est vraiment tout-membres, tout-jointures, tout-corps. Celui qui le sait ainsi devient tout-membres, tout-jointures, tout-corps, et se rassemble.
11.4.17
ततश्चैनमन्याभ्यां हस्ताभ्यां प्राशीर्याभ्यां चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
ब्राह्मणं हनिष्यसीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
ऋतस्य हस्ताभ्याम् ।
ताभ्यामेनं प्राशिषं ताभ्यामेनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४८ ॥ ११.४.१७ ॥
Ensuite on doit le manger avec les autres mains, celles avec lesquelles les anciens ṛṣis l'ont mangé. Il lui dit : « Tu frapperas le brahmane. » Je ne le porte ni vers ici, ni au loin, ni en sens contraire ; avec les mains de Ṛta. Avec ces mains je l'ai mangé, avec elles je l'ai apporté. Cet odana a tous ses membres, toutes ses articulations, tout son corps. Celui qui le sait ainsi devient complet en membres, articulations et corps, et prospère.
11.4.18
ततश्चैनमन्यया प्रतिष्ठया प्राशीर्यया चैतं पूर्व ऋषयः प्राश्नन् ।
अप्रतिष्ठानोऽनायतनो मरिष्यसीत्येनमाह ।
तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम् ।
सत्ये प्रतिष्ठाय ।
तयैनं प्राशिषं तयैनमजीगमम् ।
एष वा ओदनः सर्वाङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।
सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४९ ॥ ११.४.१८ ॥
Ensuite on doit le manger avec un autre appui, celui avec lequel les anciens ṛṣis l'ont mangé. Il lui dit : « Tu mourras sans appui et sans demeure. » Je ne le porte ni vers ici, ni au loin, ni en sens contraire ; établi dans la vérité. Avec cet appui je l'ai mangé, avec lui je l'ai apporté. Cet odana a tous ses membres, toutes ses articulations, tout son corps. Celui qui le sait ainsi devient complet en membres, articulations et corps, et prospère.