ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 12.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.1.1
सत्यं बृहदृतमुग्रं दीक्षा तपो ब्रह्म यज्ञः पृथिवीं धारयन्ति ।
सा नो भूतस्य भव्यस्य पत्न्युरुं लोकं पृथिवी नः कृणोतु ॥ १२.१.१ ॥
ಸತ್ಯ, ಮಹತ್ತು, ಋತ, ಉಗ್ರ ದೀಕ್ಷೆ, ತಪಸ್ಸು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಯಜ್ಞ ಇವು ಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತವೆ. ಭೂತ ಮತ್ತು ಭವ್ಯದ ಪತ್ನಿಯಾದ ಆಕೆ ನಮಗೆ ವಿಶಾಲ ಲೋಕವನ್ನು ಮಾಡಲಿ.
12.1.2
असंबाधं मध्यतो मानवानां यस्या उद्वतः प्रवतः समं बहु ।
नानावीर्या ओषधीर्या बिभर्ति पृथिवी नः प्रथतां राध्यतां नः ॥ १२.१.२ ॥
ಮಾನವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಲ್ಲದವಳು, ಎತ್ತರ ತಗ್ಗು ಸಮವಾಗಿ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಭೂಮಿಯುಳ್ಳವಳು, ನಾನಾ ಶಕ್ತಿಯ ಓಷಧಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವ ಆ ಪೃಥಿವಿ ನಮಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಸಮೃದ್ಧಿ ನೀಡಲಿ.
12.1.3
यस्यां समुद्र उत सिन्धुरापो यस्यामन्नं कृष्टयः संबभूवुः ।
यस्यामिदं जिन्वति प्राणदेजत्सा नो भूमिः पूर्वपेये दधातु ॥ १२.१.३ ॥
ಯಾರಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರ, ಸಿಂಧು, ನೀರುಗಳಿವೆಯೋ, ಯಾರಲ್ಲಿ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಜನಾಂಗಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವೋ, ಯಾರಿಂದ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರಾಣದಿಂದ ಚಲಿಸಿ ಜೀವ ಪಡೆಯುತ್ತದೆಯೋ, ಆ ಭೂಮಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಮೊದಲ ಪಾನದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಿ.
12.1.4
यस्याश्चतस्रः प्रदिशः पृथिव्या यस्यामन्नं कृष्टयः संबभूवुः ।
या बिभर्ति बहुधा प्राणदेजत्सा नो भूमिर्गोष्वप्यन्ने दधातु ॥ १२.१.४ ॥
ಯಾರ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರದಿಶೆಗಳಿವೆಯೋ, ಯಾರಲ್ಲಿ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಜನಾಂಗಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವೋ, ಪ್ರಾಣದಿಂದ ಚಲಿಸುವುದನ್ನು ಬಹುವಿಧ ಧರಿಸುವ ಆ ಭೂಮಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅನ್ನದಲ್ಲಿಯೂ ಇರಿಸಲಿ.
12.1.5
यस्यां पूर्वे पूर्वजना विचक्रिरे यस्यां देवा असुरान् अभ्यवर्तयन् ।
गवामश्वानां वयसश्च विष्ठा भगं वर्चः पृथिवी नो दधातु ॥ १२.१.५ ॥
ಹಿಂದಿನ ಪೂರ್ವಜರು ಯಾರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರೋ, ದೇವತೆಗಳು ಯಾರಲ್ಲಿ ಅಸುರರನ್ನು ಗೆದ್ದರೋ, ಗೋವು, ಕುದುರೆ, ಪಕ್ಷಿಗಳ ಆಶ್ರಯವಾದ ಆ ಪೃಥಿವಿ ನಮಗೆ ಭಾಗ್ಯವನ್ನೂ ತೇಜಸ್ಸನ್ನೂ ನೀಡಲಿ.
12.1.6
विश्वंभरा वसुधानी प्रतिष्ठा हिरण्यवक्षा जगतो निवेशनी ।
वैश्वानरं बिभ्रती भूमिरग्निमिन्द्रऋषभा द्रविणे नो दधातु ॥ १२.१.६ ॥
ಎಲ್ಲವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ, ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ, ಆಧಾರವಾದ, ಚಿನ್ನದ ಎದೆಯುಳ್ಳ, ಚಲಿಸುವ ಜಗತ್ತಿನ ನೆಲೆಯಾದ ಭೂಮಿ, ಸರ್ವಮಾನವರಿಗೆ ಸೇರಿದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಇಂದ್ರನಂತೆ ವೃಷಭಳಾಗಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಲಿ.
12.1.7
यां रक्षन्त्यस्वप्ना विश्वदानीं देवा भूमिं पृथिवीमप्रमादम् ।
सा नो मधु प्रियं दुहामथो उक्षतु वर्चसा ॥ १२.१.७ ॥
ಎಂದೂ ನಿದ್ರಿಸದ ದೇವತೆಗಳು ಯಾವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಎಚ್ಚರದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ವಿಶಾಲ ಭೂಮಿ ನಮಗೆ ಪ್ರಿಯ ಮಧುವನ್ನು ಹಾಲು ಹಿಂಡಲಿ, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ತೋಯಿಸಲಿ.
12.1.8
यार्णवेऽधि सलिलमग्र आसीत्यां मायाभिरन्वचरन् मनीषिणः ।
यस्या हृदयं परमे व्योमन्त्सत्येनावृतममृतं पृथिव्याः ।
सा नो भूमिस्त्विषिं बलं राष्ट्रे दधातूत्तमे ॥ १२.१.८ ॥
ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಭೂಮಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಾಯೆಗಳಿಂದ ಸಂಚರಿಸಿದ ಭೂಮಿ, ಯಾರ ಹೃದಯ ಪರಮ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಮೃತವೋ ಆ ಭೂಮಿ ನಮಗೆ ಉತ್ತಮ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ತೇಜಸ್ಸು ಬಲಗಳನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಲಿ.
12.1.9
यस्यामापः परिचराः समानीरहोरात्रे अप्रमादं क्षरन्ति ।
सा नो भूमिर्भूरिधारा पयो दुहामथो उक्षतु वर्चसा ॥ १२.१.९ ॥
ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತ ಹರಿಯುವ ನೀರುಗಳು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಸಮಾನವಾಗಿ ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಹರಿಯುತ್ತವೋ, ಆ ಬಹು ಧಾರೆಗಳ ಭೂಮಿ ನಮಗೆ ಹಾಲು ಹಿಂಡಲಿ, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ತೋಯಿಸಲಿ.
12.1.10
यामश्विनावमिमातां विष्णुर्यस्यां विचक्रमे ।
इन्द्रो यां चक्र आत्मनेऽनमित्रां शचीपतिः ।
सा नो भूमिर्वि सृजतां माता पुत्राय मे पयः ॥ १२.१.१० ॥
ಅಶ್ವಿನರು ಅಳೆದ ಭೂಮಿ, ವಿಷ್ಣು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟ ಭೂಮಿ, ಇಂದ್ರನು ತನಗಾಗಿ ಶತ್ರುರಹಿತವಾಗಿಸಿದ, ಶಚೀಪತಿ ಇಂದ್ರನ ಭೂಮಿ — ಆ ಭೂಮಿ ನಮಗೆ ಹಾಲನ್ನು ಸುರಿಸಲಿ; ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಹಾಲು ಕೊಡುವಂತೆ.
12.1.11
गिरयस्ते पर्वता हिमवन्तोऽरण्यं ते पृथिवि स्योनमस्तु ।
बभ्रुं कृष्णां रोहिणीं विश्वरूपां ध्रुवां भूमिं पृथिवीमिन्द्रगुप्ताम् ।
अजीतोऽहतो अक्षतोऽध्यष्ठां पृथिवीमहम् ॥ १२.१.११ ॥
ಓ ಭೂಮಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಪರ್ವತಗಳು, ಹಿಮವಂತ ಶಿಖರಗಳು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಅರಣ್ಯ ಸುಖಕರವಾಗಿರಲಿ. ಕೆಂಬಣ್ಣದ, ಕಪ್ಪು, ರೋಹಿಣಿ, ವಿಶ್ವರೂಪ, ಸ್ಥಿರ ಭೂಮಿ, ಇಂದ್ರನಿಂದ ರಕ್ಷಿತ ವಿಶಾಲ ಪೃಥ್ವಿಯ ಮೇಲೆ ಅಜಿತನಾಗಿ, ಅಹತನಾಗಿ, ಅಕ್ಷತನಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.
12.1.12
यत्ते मध्यं पृथिवि यच्च नभ्यं यास्त ऊर्जस्तन्वः संबभूवुः ।
तासु नो धेह्यभि नः पवस्व माता भूमिः पुत्रो अहं पृथिव्याः पर्जन्यः पिता स उ नः पिपर्तु ॥ १२.१.१२ ॥
ಓ ಭೂಮಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಮಧ್ಯವೂ ನಾಭಿಯೂ, ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯುತ ದೇಹಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವೋ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸು; ನಮ್ಮತ್ತ ಹರಿ. ಭೂಮಿ ತಾಯಿ, ನಾನು ಭೂಮಿಯ ಮಗ; ಪರ್ಜನ್ಯ ತಂದೆ, ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಪೋಷಿಸಲಿ.
12.1.13
यस्यां वेदिं परिगृह्णन्ति भूम्यां यस्यां यज्ञं तन्वते विश्वकर्माणः ।
यस्यां मीयन्ते स्वरवः पृथिव्यामूर्ध्वाः शुक्रा आहुत्याः पुरस्तात् ।
सा नो भूमिर्वर्धयद्वर्धमाना ॥ १२.१.१३ ॥
ಯಾವ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ವೇದಿಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿಯುತ್ತಾರೋ, ಯಾವ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಕರ್ಮರು ಯಜ್ಞವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಯಾವ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಸ್ವರಧ್ವನಿಗಳು ಅಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆಯೋ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಎತ್ತರದ, ಶುಭ್ರ ಆಹುತಿಗಳು ಮುಂದೆ ಇಡಲ್ಪಡುತ್ತವೆಯೋ, ಆ ಭೂಮಿ ಬೆಳೆದು ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆಳೆಸಲಿ.
12.1.14
यो नो द्वेषत्पृथिवि यः पृतन्याद्योऽभिदासान् मनसा यो वधेन ।
तं नो भूमे रन्धय पूर्वकृत्वरि ॥ १२.१.१४ ॥
ಓ ಭೂಮಿಯೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವನನ್ನು, ಸೇನೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಿಸುವವನನ್ನು, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಥವಾ ವಧೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಸಂಚು ಮಾಡುವವನನ್ನು ನಮ್ಮ ವಶಕ್ಕೆ ತಂದುಕೊಡು, ಹಿಂದೆ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದವಳೇ.
12.1.15
त्वज्जातास्त्वयि चरन्ति मर्त्यास्त्वं बिभर्षि द्विपदस्त्वं चतुष्पदः ।
तवेमे पृथिवि पञ्च मानवा येभ्यो ज्योतिरमृतं मर्त्येभ्य उद्यन्त्सूर्यो रश्मिभिरातनोति ॥ १२.१.१५ ॥
ನಿನ್ನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಮರ್ತ್ಯರು; ನೀನು ದ್ವಿಪದಿಗಳನ್ನೂ ಚತುಷ್ಪದಿಗಳನ್ನೂ ಹೊತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ಓ ಪೃಥಿವಿ, ಈ ಐದು ಮಾನವ ಜನಾಂಗಗಳು ನಿನ್ನವು; ಅವರಿಗಾಗಿ ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಅಮೃತ ಬೆಳಕನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾನೆ.
12.1.16
ता नः प्रजाः सं दुह्रतां समग्रा वाचो मधु पृथिवि धेहि मह्यम् ॥ १२.१.१६ ॥
ನಮ್ಮ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹಾಲು ಕೊಡಲಿ. ಓ ಪೃಥಿವಿ, ನನಗೆ ವಾಣಿಯ ಮಧುರತೆಯನ್ನು ಇಡು.
12.1.17
विश्वस्वं मातरमोषधीनां ध्रुवां भूमिं पृथिवीं धर्मणा धृताम् ।
शिवां स्योनामनु चरेम विश्वहा ॥ १२.१.१७ ॥
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದವಳು, ಓಷಧಿಗಳ ತಾಯಿ, ಸ್ಥಿರ ಭೂಮಿ, ಧರ್ಮದಿಂದ ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಶಾಲ ಪೃಥಿವಿ, ಇವಳನ್ನು ಮಂಗಳಕರಳೂ ಸುಖದಾಯಿನಿಯೂ ಎಂದು ತಿಳಿದು ನಾವು ಸದಾ ಅವಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಸಂಚರಿಸೋಣ.
12.1.18
महत्सधस्थं महती बभूविथ महान् वेग एजथुर्वेपथुष्टे ।
महांस्त्वेन्द्रो रक्षत्यप्रमादम् ।
सा नो भूमे प्र रोचय हिरण्यस्येव संदृशि मा नो द्विक्षत कश्चन ॥ १२.१.१८ ॥
ನೀನು ಮಹಾ ನಿವಾಸ ಸ್ಥಾನವಾಗಿ ಮಹತಿಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ; ನಿನ್ನ ಮಹಾ ವೇಗ, ನಡುಗುವಿಕೆ, ಕಂಪನ ಇವೆ. ಮಹಾ ಇಂದ್ರನು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಓ ಭೂಮಿ, ಆ ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಚಿನ್ನದಂತೆ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡು; ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾರೂ ದ್ವೇಷಿಸದಿರಲಿ.
12.1.19
अग्निर्भूम्यामोषधीष्वग्निमापो बिभ्रत्यग्निरश्मसु ।
अग्निरन्तः पुरुषेषु गोष्वश्वेष्वग्नयः ॥ १२.१.१९ ॥
ಅಗ್ನಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಓಷಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದಾನೆ; ನೀರುಗಳು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿವೆ; ಅಗ್ನಿ ಕಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಮನುಷ್ಯರೊಳಗೆ, ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಗಳಿವೆ.
12.1.20
अग्निर्दिव आ तपत्यग्नेर्देवस्योर्वन्तरिक्षम् ।
अग्निं मर्तास इन्धते हव्यवाहं घृतप्रियम् ॥ १२.१.२० ॥
ಅಗ್ನಿ ಆಕಾಶದಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತಾನೆ; ದೇವ ಅಗ್ನಿಯ ವಿಶಾಲ ಅಂತರಿಕ್ಷವೂ (ಬೆಳಗುತ್ತದೆ). ಮರ್ತ್ಯರು ಹವ್ಯವನ್ನು ಹೊರುವ, ಘೃತಪ್ರಿಯನಾದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಉರಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.1.21
अग्निवासाः पृथिव्यसितज्ञूस्त्विषीमन्तं संशितं मा कृणोतु ॥ १२.१.२१ ॥
ಅಗ್ನಿಯನ್ನೇ ವಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ ಭೂಮಿ, ಕಪ್ಪು ಮೊಣಕಾಲಿನವಳು, ನನ್ನನ್ನು ತೇಜಸ್ವಿಯೂ ಹರಿತನೂ ಮಾಡಲಿ.
12.1.22
भूम्यां देवेभ्यो ददति यज्ञं हव्यमरंकृतम् ।
भूम्यां मनुष्या जीवन्ति स्वधयान्नेन मर्त्याः ।
सा नो भूमिः प्राणमायुर्दधातु जरदष्टिं मा पृथिवी कृणोतु ॥ १२.१.२२ ॥
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಜನರು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಯಜ್ಞವನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಹವ್ಯವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರು ಸ್ವಧೆಯಿಂದ, ಅನ್ನದಿಂದ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮರ್ತ್ಯರು. ಆ ಭೂಮಿ ನಮಗೆ ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ಆಯುಸ್ಸನ್ನೂ ನೀಡಲಿ; ಪೃಥ್ವಿ ನನ್ನನ್ನು ಮುಪ್ಪಿನವರೆಗೆ ಬದುಕುವವನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಿ.
12.1.23
यस्ते गन्धः पृथिवि संबभूव यं बिभ्रत्योषधयो यमापः ।
यं गन्धर्वा अप्सरसश्च भेजिरे तेन मा सुरभिं कृणु मा नो द्विक्षत कश्चन ॥ १२.१.२३ ॥
ಓ ಪೃಥ್ವಿ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಯಾವ ಗಂಧವನ್ನು ಓಷಧಿಗಳು ಧರಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ನೀರು ಯಾವುದನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಗಂಧರ್ವರು ಅಪ್ಸರೆಯರು ಯಾವುದನ್ನು ಪಡೆದರೋ, ಅದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸುಗಂಧಿತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು; ಯಾರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸದಿರಲಿ.
12.1.24
यस्ते गन्धः पुष्करमाविवेश यं संजभ्रुः सूर्याया विवाहे ।
अमर्त्याः पृथिवि गन्धमग्रे तेन मा सुरभिं कृणु मा नो द्विक्षत कश्चन ॥ १२.१.२४ ॥
ಓ ಪೃಥ್ವಿ, ನಿನ್ನ ಗಂಧ ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಸೂರ್ಯೆಯ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಅಮರ್ತ್ಯರು ಯಾವ ಗಂಧವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರೋ, ಓ ಪೃಥ್ವಿ, ಮೊದಲು ನಿನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಗಂಧದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸುಗಂಧಿತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು; ಯಾರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸದಿರಲಿ.
12.1.25
यस्ते गन्धः पुरुषेषु स्त्रीषु पुंसु भगो रुचिः ।
यो अश्वेषु वीरेषु यो मृगेषूत हस्तिषु ।
कन्यायां वर्चो यद्भूमे तेनास्माँ अपि सं सृज मा नो द्विक्षत कश्चन ॥ १२.१.२५ ॥
ಓ ಭೂಮಿಯೇ, ಪುರುಷರಲ್ಲಿ, ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ, ಪುಂಸರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಯಾವ ಸುಗಂಧ, ಭಗ, ಕಾಂತಿ ಇದೆಯೋ, ಕುದುರೆಗಳಲ್ಲಿ, ವೀರರಲ್ಲಿ, ಮೃಗಗಳಲ್ಲಿ, ಆನೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಿದೆಯೋ, ಕನ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುವ ತೇಜಸ್ಸು ಯಾವುದೋ, ಅದರಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನೂ ಸೇರಿಸು; ಯಾರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸದಿರಲಿ.
12.1.26
शिला भूमिरश्मा पांसुः सा भूमिः संधृता धृता ।
तस्यै हिरण्यवक्षसे पृथिव्या अकरं नमः ॥ १२.१.२६ ॥
ಶಿಲೆ, ಭೂಮಿ, ಕಲ್ಲು, ಧೂಳು—ಆ ಭೂಮಿ ದೃಢವಾಗಿ ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಧರಿಸುವುದೂ ಆಗಿದೆ. ಚಿನ್ನದ ಎದೆಯ ಆ ಪೃಥ್ವಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದೆ.
12.1.27
यस्यां वृक्षा वानस्पत्या ध्रुवास्तिष्ठन्ति विश्वहा ।
पृथिवीं विश्वधायसं धृतामछावदामसि ॥ १२.१.२७ ॥
ಯಾವ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮರಗಳೂ ವನಸ್ಪತಿಗಳೂ ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆಯೋ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಧರಿಸುವ ಆ ಧೃತ ಪೃಥ್ವಿಯನ್ನು ನಾವು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇವೆ.
12.1.28
उदीराणा उतासीनास्तिष्ठन्तः प्रक्रामन्तः ।
पद्भ्यां दक्षिणसव्याभ्यां मा व्यथिष्महि भूम्याम् ॥ १२.१.२८ ॥
ಏಳುವಾಗಲೂ, ಕುಳಿತಿರುವಾಗಲೂ, ನಿಲ್ಲುವಾಗಲೂ, ಮುಂದೆ ನಡೆಯುವಾಗಲೂ, ಬಲ ಎಡ ಪಾದಗಳಿಂದಲೂ—ನಾವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ತಡವರಿಸದಿರೋಣ.
12.1.29
विमृग्वरीं पृथिवीमा वदामि क्षमां भूमिं ब्रह्मणा वावृधानाम् ।
ऊर्जं पुष्टं बिभ्रतीमन्नभागं घृतं त्वाभि नि षीदेम भूमे ॥ १२.१.२९ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಮೃದುವಾದ, ಕ್ಷಮಾಶೀಲ, ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಬೆಳೆಯುವ, ಊರ್ಜ ಪುಷ್ಟಿ ಅನ್ನಭಾಗವನ್ನು ಧರಿಸುವ ಆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾನು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ; ಓ ಭೂಮಿಯೇ, ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ನಾವು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳೋಣ.
12.1.30
शुद्धा न आपस्तन्वे क्षरन्तु यो नः सेदुरप्रिये तं नि दध्मः ।
पवित्रेण पृथिवि मोत्पुनामि ॥ १२.१.३० ॥
ಶುದ್ಧ ನೀರುಗಳು ನಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕಾಗಿ ಹರಿಯಲಿ; ನಮಗೆ ಅಪ್ರಿಯನಾಗಿ ವೈರತ್ವ ಮಾಡಿದವನನ್ನು ನಾವು ಕೆಳಗೆ ಹಾಕುತ್ತೇವೆ. ಓ ಭೂಮಿ, ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ ಸಾಧನದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.
12.1.31
यास्ते प्राचीः प्रदिशो या उदीचीर्यास्ते भूमे अधराद्याश्च पश्चात् ।
स्योनास्ता मह्यं चरते भवन्तु मा नि पप्तं भुवने शिश्रियाणः ॥ १२.१.३१ ॥
ಓ ಭೂಮಿ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಕೆಳಗಿನ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಸುಖಕರವಾಗಿರಲಿ; ಅವು ಸಂಚರಿಸುವ ನನಗಾಗಲಿ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದ ನಾನು ಬೀಳದಿರಲಿ.
12.1.32
मा नः पश्चान् मा पुरस्तान् नुदिष्ठा मोत्तरादधरादुत ।
स्वस्ति भूमे नो भव मा विदन् परिपन्थिनो वरीयो यावया वधम् ॥ १२.१.३२ ॥
ಹಿಂದಿನಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ತಳ್ಳಬೇಡ, ಮುಂದಿನಿಂದಲೂ ತಳ್ಳಬೇಡ; ಮೇಲಿನಿಂದಲೂ ಕೆಳಗಿನಿಂದಲೂ ತಳ್ಳಬೇಡ. ಓ ಭೂಮಿ, ನಮಗೆ ಮಂಗಳಕರಳಾಗು. ದಾರಿ ತಡೆಯುವವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಣದಿರಲಿ; ವಿಶಾಲವಾದ ಆಯುಧವನ್ನು ದೂರ ಓಡಿಸು.
12.1.33
यावत्तेऽभि विपश्यामि भूमे सूर्येण मेदिना ।
तावन् मे चक्षुर्मा मेष्टोत्तरामुत्तरां समाम् ॥ १२.१.३३ ॥
ಓ ಭೂಮಿ, ಸೂರ್ಯನೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಎಷ್ಟು ದೂರ ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೋ ಅಷ್ಟು ದೂರ ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ಇರಲಿ; ಮುಂದಿನ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೂ ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ನಾಶವಾಗದಿರಲಿ.
12.1.34
यच्छयानः पर्यावर्ते दक्षिणं सख्यमभि भूमे पार्श्वमुत्तानास्त्वा प्रतीचीं यत्पृष्टीभिरधिशेमहे ।
मा हिंसीस्तत्र नो भूमे सर्वस्य प्रतिशीवरि ॥ १२.१.३४ ॥
ಮಲಗಿದಾಗ ಬಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗುವಾಗ, ಓ ಭೂಮಿ, ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ಬೆನ್ನಿನಿಂದ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬೇಡ; ಎಲ್ಲರ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಕಾಯುವವಳೇ.
12.1.35
यत्ते भूमे विखनामि क्षिप्रं तदपि रोहतु ।
मा ते मर्म विमृग्वरि मा ते हृदयमर्पिपम् ॥ १२.१.३५ ॥
ಓ ಭೂಮಿ, ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಅಗೆಯುವುದೆಲ್ಲವೂ ಬೇಗನೆ ಮತ್ತೆ ಬೆಳೆಯಲಿ. ಓ ವಿಮೃಗ್ವರಿ, ನಿನ್ನ ಮರ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಇರಿಯದಿರಲಿ; ನಿನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ನಾನು ಚುಚ್ಚದಿರಲಿ.
12.1.36
ग्रीष्मस्ते भूमे वर्षाणि शरद्धेमन्तः शिशिरो वसन्तः ।
ऋतवस्ते विहिता हायनीरहोरात्रे पृथिवि नो दुहाताम् ॥ १२.१.३६ ॥
ಓ ಭೂಮಿ, ಗ್ರೀಷ್ಮ, ವರ್ಷ, ಶರತ್ತು, ಹೇಮಂತ, ಶಿಶಿರ, ವಸಂತ — ಇವು ನಿನಗೆ ನೇಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಋತುಗಳು. ಓ ಪೃಥಿವಿ, ನಿನ್ನಿಂದ ನೇಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಋತುಗಳು, ವರ್ಷಗಳು, ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ನಮಗಾಗಿ ಹಾಲು ಕರೆಯಲಿ.
12.1.37
याप सर्पं विजमाना विमृग्वरी यस्यामासन्न् अग्नयो ये अप्स्वन्तः ।
परा दस्यून् ददती देवपीयून् इन्द्रं वृणाना पृथिवी न वृत्रं शक्राय दध्रे वृषभाय वृष्णे ॥ १२.१.३७ ॥
ಹಾವನ್ನು ಝಾಡಿಸುವ ಓ ಭೂಮಿ, ಓ ವಿಮೃಗ್ವರಿ, ನಿನ್ನ ನೀರಿನೊಳಗೆ ಅಗ್ನಿಗಳಿದ್ದವು — ದೇವದ್ವೇಷಿ ದಸ್ಯುಗಳನ್ನು ದೂರ ಓಡಿಸಿ, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು, ವೃತ್ರನಂತೆ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ವೃಷಭನಿಗೆ, ವೀರ್ಯವಂತನಿಗೆ ಅವಳು ಧರಿಸುತ್ತಾಳೆ.
12.1.38
यस्यां सदोहविर्धाने यूपो यस्यां निमीयते ।
ब्रह्माणो यस्यामर्चन्त्यृग्भिः साम्ना यजुर्विदः युज्यन्ते यस्यामृत्विजः सोममिन्द्राय पातवे ॥ १२.१.३८ ॥
ಯಾರ ಮೇಲೆ ಸದಸ್, ಹವಿರ್ಧಾನ ಇರುತ್ತವೆಯೋ, ಯಾರ ಮೇಲೆ ಯೂಪ ನಿಲ್ಲಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯೋ; ಯಾರ ಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮರು ಋಕ್ಕು-ಸಾಮದಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆಯೋ, ಯಜುರ್ವೇದಜ್ಞರು; ಯಾರ ಮೇಲೆ ಋತ್ವಿಜರು ಇಂದ್ರನು ಕುಡಿಯಲು ಸೋಮವನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆಯೋ.
12.1.39
यस्यां पूर्वे भूतकृत ऋषयो गा उदानृचुः ।
सप्त सत्रेण वेधसो यज्ञेन तपसा सह ॥ १२.१.३९ ॥
ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವದ ಭೂತಕೃತ್ ಋಷಿಗಳು ಗೋವುಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೋ; ಏಳು ವೇಧಸರು ಸತ್ರ, ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ.
12.1.40
सा नो भूमिरा दिशतु यद्धनं कामयामहे ।
भगो अनुप्रयुङ्क्तामिन्द्र एतु पुरोगवः ॥ १२.१.४० ॥
ಆ ಭೂಮಿ ನಾವು ಬಯಸುವ ಧನವನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಲಿ. ಭಗನು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲಿ; ಇಂದ್ರನು ಮುಂದಾಳಾಗಿ ಬರಲಿ.
12.1.41
यस्यां गायन्ति नृत्यन्ति भूम्यां मर्त्या व्यैलबाः ।
युध्यन्ते यस्यामाक्रन्दो यस्यां वदति दुन्दुभिः ।
सा नो भूमिः प्र णुदतां सपत्नान् असपत्नं मा पृथिवी कृणोतु ॥ १२.१.४१ ॥
ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ, ನರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರಣಕೂಗು ಮತ್ತು ದುಂದುಭಿ ಮೊಳಗುತ್ತದೆಯೋ, ಆ ಭೂಮಿ ನಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಲಿ; ವಿಶಾಲ ಪೃಥ್ವಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಶತ್ರುರಹಿತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಿ.
12.1.42
यस्यामन्नं व्रीहियवौ यस्या इमाः पञ्च कृष्टयः ।
भूम्यै पर्जन्यपत्न्यै नमोऽस्तु वर्षमेदसे ॥ १२.१.४२ ॥
ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನ, ಭತ್ತ ಮತ್ತು ಬಾರ್ಲಿ ಇವೆಯೋ, ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಐದು ಜನಾಂಗಗಳಿವೆಯೋ, ಆ ಭೂಮಿಗೆ, ಪರ್ಜನ್ಯನ ಪತ್ನಿಗೆ, ಮಳೆಯಿಂದ ತೇವಗೊಂಡವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.1.43
यस्याः पुरो देवकृताः क्षेत्रे यस्या विकुर्वते ।
प्रजापतिः पृथिवीं विश्वगर्भामाशामाशां रण्यां नः कृणोतु ॥ १२.१.४३ ॥
ಯಾವ ಭೂಮಿಯ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ನಿರ್ಮಿಸಿದರೋ, ಯಾವ ಭೂಮಿಯ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಸರ್ವಗರ್ಭೆಯಾದ ಆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪ್ರಜಾಪತಿ ನಮಗೆ ಪ್ರತಿ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿಯೂ ರಮಣೀಯವಾಗಿಸಲಿ.
12.1.44
निधिं बिभ्रती बहुधा गुहा वसु मणिं हिरण्यं पृथिवी ददातु मे ।
वसूनि नो वसुदा रासमाना देवी दधातु सुमनस्यमाना ॥ १२.१.४४ ॥
ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಧಿ, ಧನ, ಮಣಿ, ಚಿನ್ನವನ್ನು ಧರಿಸುವ ಭೂಮಿ ನನಗೆ ನೀಡಲಿ. ಧನ ನೀಡುವ, ದಾನ ಮಾಡುವ, ಪ್ರಸನ್ನಮನಸ್ಕಳಾದ ದೇವಿ ನಮಗೆ ಧನಗಳನ್ನು ಇರಿಸಲಿ.
12.1.45
जनं बिभ्रती बहुधा विवाचसं नानाधर्माणं पृथिवी यथौकसम् ।
सहस्रं धारा द्रविणस्य मे दुहां ध्रुवेव धेनुरनपस्फुरन्ती ॥ १२.१.४५ ॥
ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ವಿವಿಧ ಭಾಷೆ ಮಾತನಾಡುವ, ನಾನಾ ಸ್ವಭಾವದ ಜನರನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಯಂತೆ ಧರಿಸುವ ಭೂಮಿ, ಸ್ಥಿರ ಧೇನುವಿನಂತೆ ಅಲುಗಾಡದೆ ನನಗೆ ಸಂಪತ್ತಿನ ಸಾವಿರ ಧಾರೆಗಳನ್ನು ಕರೆಯಲಿ.
12.1.46
यस्ते सर्पो वृश्चिकस्तृष्टदंश्मा हेमन्तजब्धो भृमलो गुहा शये ।
क्रिमिर्जिन्वत्पृथिवि यद्यदेजति प्रावृषि तन् नः सर्पन् मोप सृपद्यच्छिवं तेन नो मृड ॥ १२.१.४६ ॥
ಓ ಭೂಮಿಯೇ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಹಾವು, ಚೇಳು, ಕಚ್ಚುವ ಕುಟುಕುವ, ಹೇಮಂತದಲ್ಲಿ ಮರಗಟ್ಟಿದ, ಕಂದುಬಣ್ಣದ, ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗುವ ಜೀವಿ, ಹುಳು, ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಇದ್ದರೂ ಅದು ನಮ್ಮ ಬಳಿ ತೆವಳದಿರಲಿ, ಸಮೀಪಿಸದಿರಲಿ; ಮಂಗಳಕರವಾದ ಆ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರುಣಿಸು.
12.1.47
ये ते पन्थानो बहवो जनायना रथस्य वर्त्मानसश्च यातवे ।
यैः संचरन्त्युभये भद्रपापास्तं पन्थानं जयेमानमित्रमतस्करं यच्छिवं तेन नो मृड ॥ १२.१.४७ ॥
ಜನರು ನಡೆಯುವ, ರಥದ ಹಾದಿ ಮತ್ತು ಬಂಡಿಗಳ ಮಾರ್ಗವಾದ ನಿನ್ನ ಅನೇಕ ದಾರಿಗಳು ಯಾವುವೋ, ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಒಳ್ಳೆಯವರು ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟವರು ಇಬ್ಬರೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶತ್ರುರಹಿತವೂ ಕಳ್ಳರಿಲ್ಲದದ್ದೂ ಆದ ಆ ದಾರಿಯನ್ನು ನಾವು ಗೆಲ್ಲೋಣ. ಮಂಗಳಕರವಾದ ಆ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರುಣಿಸು.
12.1.48
मल्वं बिभ्रती गुरुभृद्भद्रपापस्य निधनं तितिक्षुः ।
वराहेण पृथिवी संविदाना सूकराय वि जिहीते मृगाय ॥ १२.१.४८ ॥
ಮಲವನ್ನು ಹೊತ್ತು, ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುತ್ತಾ, ಒಳ್ಳೆಯವರ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟವರ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸಹಿಸುತ್ತಾ, ವರಾಹದೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿರುವ ಭೂಮಿ ಹಂದಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಜಿಂಕೆಗಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.
12.1.49
ये त आरण्याः पशवो मृगा वने हिताः सिंहा व्याघ्राः पुरुषादश्चरन्ति ।
उलं वृकं पृथिवि दुछुनामित ऋक्षीकां रक्षो अप बाधयास्मत् ॥ १२.१.४९ ॥
ನಿನ್ನ ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಜಿಂಕೆಗಳು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿರುವ ಸಿಂಹಗಳು, ಹುಲಿಗಳು, ಮನುಷ್ಯಭಕ್ಷಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸಂಚರಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ಓ ಭೂಮಿಯೇ, ನರಿ, ತೋಳ, ದುಶ್ಚುನಾ ಮತ್ತು ಋಕ್ಷೀಕಾ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದ ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರ ಓಡಿಸು.
12.1.50
ये गन्धर्वा अप्सरसो ये चारायाः किमीदिनः ।
पिशाचान्त्सर्वा रक्षांसि तान् अस्मद्भूमे यावय ॥ १२.१.५० ॥
ಗಂಧರ್ವರು, ಅಪ್ಸರಸರು, ಅಲೆದಾಡುವ ಚಾರಾಯರು, ಕಿಮೀದಿನರು, ಪಿಶಾಚರು, ಎಲ್ಲ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು — ಓ ಭೂಮಿಯೇ, ಅವರನ್ನು ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರ ಓಡಿಸು.
12.1.51
यां द्विपादः पक्षिणः संपतन्ति हंसाः सुपर्णाः शकुना वयांसि ।
यस्यां वातो मातरिश्वेयते रजांसि कृण्वंश्च्यावयंश्च वृक्षान् ।
वातस्य प्रवामुपवामनु वात्यर्चिः ॥ १२.१.५१ ॥
ಯಾವ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ದ್ವಿಪಾದ ಜೀವಿಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಹಂಸಗಳು, ಸುಪರ್ಣರು, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಹಾರುತ್ತವೆಯೋ; ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಮಾತರಿಶ್ವನ ವಾಯು ಧೂಳೆಬ್ಬಿಸಿ ಮರಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತಾ ಬೀಸುತ್ತದೆಯೋ; ವಾಯುವಿನ ಮುಂದಿನ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ಸುಳಿಗಾಳಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಜ್ವಾಲೆ ಬೀಸುತ್ತದೆ.
12.1.52
यस्यां कृष्णमरुणं च संहिते अहोरात्रे विहिते भूम्यामधि ।
वर्षेण भूमिः पृथिवी वृतावृता सा नो दधातु भद्रया प्रिये धामनिधामनि ॥ १२.१.५२ ॥
ಯಾವ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕಪ್ಪು ಮತ್ತು ಕೆಂಪು, ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಹಗಲು ಒಂದಾಗಿ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆಯೋ; ಮಳೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಶಾಲ ಭೂಮಿ — ಅವಳು ನಮಗೆ ಮಂಗಳದೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರತಿ ಪ್ರಿಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕೊಡಲಿ.
12.1.53
द्यौश्च म इदं पृथिवी चान्तरिक्षं च मे व्यचः ।
अग्निः सूर्य आपो मेधां विश्वे देवाश्च सं ददुः ॥ १२.१.५३ ॥
ದ್ಯೌ, ಈ ಪೃಥಿವಿ, ಅಂತರಿಕ್ಷ ನನಗೆ ವಿಸ್ತಾರ; ಅಗ್ನಿ, ಸೂರ್ಯ, ಜಲಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ನನಗೆ ಮೇಧೆಯನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೊಟ್ಟರು.
12.1.54
अहमस्मि सहमान उत्तरो नाम भूम्याम् ।
अभीषाडस्मि विश्वाषाडाशामाशां विषासहिः ॥ १२.१.५४ ॥
ನಾನು ಗೆಲ್ಲುವವನು, ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಉತ್ತರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನು; ನಾನು ಎದುರಾದುದನ್ನೆಲ್ಲ ಗೆಲ್ಲುವವನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಜಯಿಸುವವನು, ಪ್ರತಿ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೂ ಗೆಲ್ಲುವವನು.
12.1.55
अदो यद्देवि प्रथमाना पुरस्ताद्देवैरुक्ता व्यसर्पो महित्वम् ।
आ त्वा सुभूतमविशत्तदानीमकल्पयथाः प्रदिशश्चतस्रः ॥ १२.१.५५ ॥
ಓ ದೇವಿ, ಹಿಂದೆ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಥಮಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ನೀನು ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ. ಆಗ ಸಮೃದ್ಧಿ ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ನೀನು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದೆ.
12.1.56
ये ग्रामा यदरण्यं याः सभा अधि भूम्याम् ।
ये संग्रामाः समितयस्तेषु चारु वदेम ते ॥ १२.१.५६ ॥
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಗ್ರಾಮಗಳು, ಅರಣ್ಯಗಳು, ಸಭೆಗಳು, ಯುದ್ಧಗಳು, ಸಮಿತಿಗಳು — ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ನಿನ್ನ ಕುರಿತು ಇಂಪಾಗಿ ಮಾತನಾಡೋಣ.
12.1.57
अश्व इव रजो दुधुवे वि तान् जनान् य आक्षियन् पृथिवीं यादजायत ।
मन्द्राग्रेत्वरी भुवनस्य गोपा वनस्पतीनां गृभिरोषधीनाम् ॥ १२.१.५७ ॥
ಕುದುರೆಯಂತೆ ಅವಳು ಧೂಳನ್ನು ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿದಳು; ಅವಳು ಜನಿಸಿದಾಗ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಜನರನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದಳು. ಮನೋಹರಳೂ ಮುಂದೆ ಸಾಗುವವಳೂ ಆದ ಅವಳು ಲೋಕದ ರಕ್ಷಕಿ; ವೃಕ್ಷಗಳ ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ.
12.1.58
यद्वदामि मधुमत्तद्वदामि यदीक्षे तद्वनन्ति मा ।
त्विषीमान् अस्मि जूतिमान् अवान्यान् हन्मि दोधतः ॥ १२.१.५८ ॥
ನಾನು ಹೇಳುವುದು ಸಿಹಿಯಾಗಿದೆ; ನಾನು ನೋಡುವುದನ್ನೇ ಅವು ನನಗೆ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ. ನಾನು ತೇಜಸ್ವಿ, ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು; ನನ್ನನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ಕೆಳಗಿನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೊಡೆಯುತ್ತೇನೆ.
12.1.59
शन्तिवा सुरभिः स्योना कीलालोध्नी पयस्वती ।
भूमिरधि ब्रवीतु मे पृथिवी पयसा सह ॥ १२.१.५९ ॥
ಶಾಂತಿ ನೀಡುವವಳು, ಸುಗಂಧಳು, ಸುಖದಾಯಿನಿ, ಹಾಲು ತುಂಬಿದ ಕೆಚ್ಚಲುಳ್ಳವಳು, ಹಾಲಿನ ಸಮೃದ್ಧಿಯುಳ್ಳವಳು — ಭೂಮಿ, ಪೃಥ್ವಿ ಹಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಲಿ.
12.1.60
यामन्वैच्छद्धविषा विश्वकर्मान्तरर्णवे रजसि प्रविष्टाम् ।
भुजिष्यं पात्रं निहितं गुहा यदाविर्भोगे अभवन् मातृमद्भ्यः ॥ १२.१.६० ॥
ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಡುಕಿದ ಅವಳು, ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಳು; ಅಮೂಲ್ಯ ಪಾತ್ರೆಯಂತೆ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಳು; ಅದು ಭೋಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದಾಗ ತಾಯಿಯುಳ್ಳವರಿಗಾಗಿ ಆಯಿತು.
12.1.61
त्वमस्यावपनी जनानामदितिः कामदुघा पप्रथाना ।
यत्त ऊनं तत्त आ पूरयाति प्रजापतिः प्रथमजा ऋतस्य ॥ १२.१.६१ ॥
ನೀನೇ ಈ ಜನರಿಗೆ ಬೀಜ ಬಿತ್ತುವವಳು; ಅದಿತಿ, ಆಸೆಗಳನ್ನು ಕರೆಯುವವಳು, ವಿಸ್ತರಿಸುವವಳು. ನಿನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಋತದ ಪ್ರಥಮಜನಾದ ಪ್ರಜಾಪತಿ ತುಂಬುತ್ತಾನೆ.
12.1.62
उपस्थास्ते अनमीवा अयक्ष्मा अस्मभ्यं सन्तु पृथिवि प्रसूताः ।
दीर्घं न आयुः प्रतिबुध्यमाना वयं तुभ्यं बलिहृतः स्याम ॥ १२.१.६२ ॥
ಭೂಮಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವು ರೋಗರಹಿತವೂ ಕ್ಷಯರಹಿತವೂ ನಮಗಾಗಿ ಇರಲಿ. ಎಚ್ಚರದಿಂದಿದ್ದು ನಾವು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಪಡೆಯೋಣ; ನಿನಗೆ ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸುವವರಾಗೋಣ.
12.1.63
भूमे मातर्नि धेहि मा भद्रया सुप्रतिष्ठितम् ।
संविदाना दिवा कवे श्रियां मा धेहि भूत्याम् ॥ १२.१.६३ ॥
ಭೂಮಿಯೇ, ತಾಯಿಯೇ, ನನ್ನನ್ನು ಮಂಗಳದಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸು. ಓ ಕವಿಯೇ, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಸಾಮರಸ್ಯದಿಂದಿದ್ದು ನನ್ನನ್ನು ಶ್ರೀಯಲ್ಲಿ, ಸಮೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸು.