അഥർവവേദം · സൂക്തം 12.1

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

12.1.1

सत्यं बृहदृतमुग्रं दीक्षा तपो ब्रह्म यज्ञः पृथिवीं धारयन्ति ।
सा नो भूतस्य भव्यस्य पत्न्युरुं लोकं पृथिवी नः कृणोतु ॥ १२.१.१ ॥

സത്യം, മഹത്തായ ഋതം, ഉഗ്രമായ ദീക്ഷ, തപസ്സ്, ബ്രഹ്മം, യജ്ഞം എന്നിവ ഭൂമിയെ താങ്ങുന്നു. ഭൂതത്തിന്റെയും ഭവ്യത്തിന്റെയും പത്നിയായ അവൾ ഞങ്ങൾക്കായി വിശാലമായ ലോകം ഉണ്ടാക്കട്ടെ.

12.1.2

असंबाधं मध्यतो मानवानां यस्या उद्वतः प्रवतः समं बहु ।
नानावीर्या ओषधीर्या बिभर्ति पृथिवी नः प्रथतां राध्यतां नः ॥ १२.१.२ ॥

മനുഷ്യരുടെ മധ്യത്തിൽ ഞെരുക്കമില്ലാത്തവളും ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതും സമമായതുമായ വിസ്തൃത ഭൂമിയുള്ളവളും നാനാവീര്യമുള്ള ഔഷധികളെ വഹിക്കുന്നവളുമായ ആ ഭൂമി ഞങ്ങൾക്കായി വ്യാപിച്ച് സമൃദ്ധമാകട്ടെ.

12.1.3

यस्यां समुद्र उत सिन्धुरापो यस्यामन्नं कृष्टयः संबभूवुः ।
यस्यामिदं जिन्वति प्राणदेजत्सा नो भूमिः पूर्वपेये दधातु ॥ १२.१.३ ॥

സമുദ്രവും സിന്ധുവും ജലങ്ങളും ആരിലുണ്ടോ, അന്നവും ജനതകളും ആരിൽ ഉണ്ടായോ, പ്രാണനോടെ ചലിക്കുന്നതെല്ലാം ആരാൽ ജീവൻ നേടുന്നുവോ ആ ഭൂമി ഞങ്ങളെ ആദ്യപാനത്തിൽ നിലനിർത്തട്ടെ.

12.1.4

यस्याश्चतस्रः प्रदिशः पृथिव्या यस्यामन्नं कृष्टयः संबभूवुः ।
या बिभर्ति बहुधा प्राणदेजत्सा नो भूमिर्गोष्वप्यन्ने दधातु ॥ १२.१.४ ॥

നാല് പ്രദിശകൾ ആരുടേതാണോ, അന്നവും ജനതകളും ആരിൽ ഉണ്ടായോ, പ്രാണനോടെ ചലിക്കുന്നതിനെ പലവിധം വഹിക്കുന്ന ആ ഭൂമി ഞങ്ങളെ പശുക്കളിലും അന്നത്തിലും സ്ഥാപിക്കട്ടെ.

12.1.5

यस्यां पूर्वे पूर्वजना विचक्रिरे यस्यां देवा असुरान् अभ्यवर्तयन् ।
गवामश्वानां वयसश्च विष्ठा भगं वर्चः पृथिवी नो दधातु ॥ १२.१.५ ॥

പൂർവ്വികർ ആരിൽ നിലയുറപ്പിച്ചുവോ, ദേവന്മാർ ആരിൽ അസുരന്മാരെ തോൽപിച്ചുവോ, പശുക്കളുടെയും കുതിരകളുടെയും പക്ഷികളുടെയും വാസസ്ഥലമായ ആ ഭൂമി ഞങ്ങൾക്ക് ഭാഗ്യവും തേജസ്സും നൽകട്ടെ.

12.1.6

विश्वंभरा वसुधानी प्रतिष्ठा हिरण्यवक्षा जगतो निवेशनी ।
वैश्वानरं बिभ्रती भूमिरग्निमिन्द्रऋषभा द्रविणे नो दधातु ॥ १२.१.६ ॥

എല്ലാറ്റിനെയും താങ്ങുന്ന, സമ്പത്ത് സൂക്ഷിക്കുന്ന, അടിസ്ഥാനമായ, സ്വർണ്ണമാർവ്വുള്ള, ചലിക്കുന്ന ലോകത്തിന്റെ വാസസ്ഥലമായ ഭൂമി, സർവമനുഷ്യർക്കുമുള്ള അഗ്നിയെ വഹിച്ച്, ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ വൃഷഭയായി, ഞങ്ങളെ സമ്പത്തിൽ സ്ഥാപിക്കട്ടെ.

12.1.7

यां रक्षन्त्यस्वप्ना विश्वदानीं देवा भूमिं पृथिवीमप्रमादम् ।
सा नो मधु प्रियं दुहामथो उक्षतु वर्चसा ॥ १२.१.७ ॥

എപ്പോഴും ഉറങ്ങാത്ത ദേവന്മാർ ഏത് ഭൂമിയെ ജാഗ്രതയോടെ കാക്കുന്നുവോ ആ വിശാലഭൂമി ഞങ്ങൾക്ക് പ്രിയമായ തേൻ ചുരത്തട്ടെ, തേജസ്സുകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ നനയ്ക്കട്ടെ.

12.1.8

यार्णवेऽधि सलिलमग्र आसीत्यां मायाभिरन्वचरन् मनीषिणः ।
यस्या हृदयं परमे व्योमन्त्सत्येनावृतममृतं पृथिव्याः ।
सा नो भूमिस्त्विषिं बलं राष्ट्रे दधातूत्तमे ॥ १२.१.८ ॥

ആദിയിൽ സമുദ്രജലത്തിന് മീതെയുണ്ടായിരുന്ന ഭൂമി, ജ്ഞാനികൾ തങ്ങളുടെ മായകളാൽ സഞ്ചരിച്ച ഭൂമി, പരമാകാശത്തിൽ സത്യത്താൽ മൂടപ്പെട്ട അമൃതമായ ഹൃദയമുള്ള ഭൂമി — ആ ഭൂമി ഞങ്ങൾക്ക് ഉത്തമരാഷ്ട്രത്തിൽ തേജസ്സും ബലവും നൽകട്ടെ.

12.1.9

यस्यामापः परिचराः समानीरहोरात्रे अप्रमादं क्षरन्ति ।
सा नो भूमिर्भूरिधारा पयो दुहामथो उक्षतु वर्चसा ॥ १२.१.९ ॥

ഏത് ഭൂമിയിൽ ചുറ്റിപ്പായുന്ന ജലങ്ങൾ പകലും രാത്രിയും തുല്യമായി ജാഗ്രതയോടെ ഒഴുകുന്നുവോ, ആ അനേകധാരകളുള്ള ഭൂമി ഞങ്ങൾക്ക് പാൽ ചുരത്തട്ടെ, തേജസ്സുകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ നനയ്ക്കട്ടെ.

12.1.10

यामश्विनावमिमातां विष्णुर्यस्यां विचक्रमे ।
इन्द्रो यां चक्र आत्मनेऽनमित्रां शचीपतिः ।
सा नो भूमिर्वि सृजतां माता पुत्राय मे पयः ॥ १२.१.१० ॥

അശ്വിനികൾ അളന്ന ഭൂമി, വിഷ്ണു കാൽവെച്ച ഭൂമി, ഇന്ദ്രൻ തനിക്കായി ശത്രുരഹിതമാക്കിയ, ശചീപതിയായ ഇന്ദ്രന്റെ ഭൂമി — ആ ഭൂമി ഞങ്ങൾക്ക് പാൽ ചൊരിയട്ടെ; അമ്മ മകനുപാൽ നൽകുന്നതുപോലെ.

12.1.11

गिरयस्ते पर्वता हिमवन्तोऽरण्यं ते पृथिवि स्योनमस्तु ।
बभ्रुं कृष्णां रोहिणीं विश्वरूपां ध्रुवां भूमिं पृथिवीमिन्द्रगुप्ताम् ।
अजीतोऽहतो अक्षतोऽध्यष्ठां पृथिवीमहम् ॥ १२.१.११ ॥

ഓ ഭൂമേ, നിന്റെ പർവതങ്ങളും ഹിമവാനും നിന്റെ കാടും സുഖകരമാകട്ടെ. ചെമ്പൻ, കറുപ്പ്, രോഹിണി, വിശ്വരൂപ, സ്ഥിരമായ, ഇന്ദ്രരക്ഷിതമായ വിശാലമായ ഭൂമിയിൽ ഞാൻ അജിതനായി, അഹതനായി, അക്ഷതനായി നിൽക്കുന്നു.

12.1.12

यत्ते मध्यं पृथिवि यच्च नभ्यं यास्त ऊर्जस्तन्वः संबभूवुः ।
तासु नो धेह्यभि नः पवस्व माता भूमिः पुत्रो अहं पृथिव्याः पर्जन्यः पिता स उ नः पिपर्तु ॥ १२.१.१२ ॥

ഓ ഭൂമേ, നിന്റെ മധ്യവും നാഭിയും, നിന്റെ ഊർജ്ജസ്വിയായ ശരീരങ്ങൾ ഉണ്ടായവയും, അവയിൽ ഞങ്ങളെ സ്ഥാപിക്കൂ; ഞങ്ങളിലേക്ക് ഒഴുകൂ. ഭൂമി അമ്മ, ഞാൻ ഭൂമിയുടെ പുത്രൻ; പർജന്യൻ പിതാവ്, അവൻ ഞങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കട്ടെ.

12.1.13

यस्यां वेदिं परिगृह्णन्ति भूम्यां यस्यां यज्ञं तन्वते विश्वकर्माणः ।
यस्यां मीयन्ते स्वरवः पृथिव्यामूर्ध्वाः शुक्रा आहुत्याः पुरस्तात् ।
सा नो भूमिर्वर्धयद्वर्धमाना ॥ १२.१.१३ ॥

ഏത് ഭൂമിയിൽ വേദി ചുറ്റപ്പെടുന്നുവോ, ഏത് ഭൂമിയിൽ വിശ്വകർമാക്കൾ യജ്ഞം വിസ്തരിക്കുന്നുവോ, ഏത് ഭൂമിയിൽ സ്വരധ്വനികൾ അളക്കപ്പെടുന്നുവോ, ഭൂമിയിൽ ഉയർന്നതും ശുഭ്രവുമായ ആഹുതികൾ മുന്നിൽ വെക്കപ്പെടുന്നുവോ, ആ ഭൂമി വളർന്ന് ഞങ്ങളെ വളർത്തട്ടെ.

12.1.14

यो नो द्वेषत्पृथिवि यः पृतन्याद्योऽभिदासान् मनसा यो वधेन ।
तं नो भूमे रन्धय पूर्वकृत्वरि ॥ १२.१.१४ ॥

ഓ ഭൂമേ, ഞങ്ങളെ വെറുക്കുന്നവനെ, സേനയോടെ ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നവനെ, മനസ്സോ വധമോ കൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്കെതിരെ ഗൂഢാലോചന നടത്തുന്നവനെ, അവനെ ഞങ്ങൾക്ക് വശപ്പെടുത്തൂ, പൂർവകർമിണീ.

12.1.15

त्वज्जातास्त्वयि चरन्ति मर्त्यास्त्वं बिभर्षि द्विपदस्त्वं चतुष्पदः ।
तवेमे पृथिवि पञ्च मानवा येभ्यो ज्योतिरमृतं मर्त्येभ्य उद्यन्त्सूर्यो रश्मिभिरातनोति ॥ १२.१.१५ ॥

നിന്നിൽ നിന്ന് ജനിച്ച് നിന്നിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന മർത്യർ; നീ ദ്വിപാദികളെയും ചതുഷ്പാദികളെയും താങ്ങുന്നു. ഹേ പൃഥിവി, ഈ അഞ്ചു മാനവ വംശങ്ങൾ നിന്റേതാണ്; അവർക്കായി ഉദിക്കുന്ന സൂര്യൻ തന്റെ രശ്മികളാൽ അമൃത പ്രകാശം പരത്തുന്നു.

12.1.16

ता नः प्रजाः सं दुह्रतां समग्रा वाचो मधु पृथिवि धेहि मह्यम् ॥ १२.१.१६ ॥

ഞങ്ങളുടെ ആ പ്രജകളെല്ലാം ഒന്നിച്ചു പാൽ ചുരത്തട്ടെ. ഹേ പൃഥിവി, എനിക്ക് വാക്കിന്റെ മധുരം നൽകേണമേ.

12.1.17

विश्वस्वं मातरमोषधीनां ध्रुवां भूमिं पृथिवीं धर्मणा धृताम् ।
शिवां स्योनामनु चरेम विश्वहा ॥ १२.१.१७ ॥

എല്ലാം സ്വന്തമാക്കിയവളും ഓഷധികളുടെ മാതാവും സ്ഥിരയായ ഭൂമിയും ധർമ്മത്താൽ ധരിക്കപ്പെട്ട വിശാല പൃഥിവിയുമായവളെ മംഗളവും സുഖദായകവുമായി അറിഞ്ഞ് നാം എന്നും അവളോടൊപ്പം ജീവിക്കട്ടെ.

12.1.18

महत्सधस्थं महती बभूविथ महान् वेग एजथुर्वेपथुष्टे ।
महांस्त्वेन्द्रो रक्षत्यप्रमादम् ।
सा नो भूमे प्र रोचय हिरण्यस्येव संदृशि मा नो द्विक्षत कश्चन ॥ १२.१.१८ ॥

നീ മഹത്തായ വാസസ്ഥാനമായി മഹതിയായിരിക്കുന്നു; നിന്റെ മഹാവേഗവും കമ്പനവും വിറയലും ഉണ്ട്. മഹാനായ ഇന്ദ്രൻ നിന്നെ ജാഗ്രതയോടെ രക്ഷിക്കുന്നു. ഹേ ഭൂമി, ആ നീ ഞങ്ങളെ സ്വർണ്ണംപോലെ കാഴ്ചയിൽ പ്രകാശിപ്പിക്കേണമേ; ഞങ്ങളെ ആരും വെറുക്കാതിരിക്കട്ടെ.

12.1.19

अग्निर्भूम्यामोषधीष्वग्निमापो बिभ्रत्यग्निरश्मसु ।
अग्निरन्तः पुरुषेषु गोष्वश्वेष्वग्नयः ॥ १२.१.१९ ॥

അഗ്നി ഭൂമിയിലും ഓഷധികളിലും ഉണ്ട്; ജലങ്ങൾ അഗ്നിയെ വഹിക്കുന്നു; അഗ്നി കല്ലുകളിൽ ഉണ്ട്. മനുഷ്യരുടെ ഉള്ളിലും പശുക്കളിലും കുതിരകളിലും അഗ്നികൾ ഉണ്ട്.

12.1.20

अग्निर्दिव आ तपत्यग्नेर्देवस्योर्वन्तरिक्षम् ।
अग्निं मर्तास इन्धते हव्यवाहं घृतप्रियम् ॥ १२.१.२० ॥

അഗ്നി ആകാശത്തുനിന്ന് ജ്വലിക്കുന്നു; ദേവനായ അഗ്നിയുടെ വിശാലമായ അന്തരീക്ഷവും (ജ്വലിക്കുന്നു). മർത്യർ ഹവ്യം വഹിക്കുന്ന, നെയ്യിനെ പ്രിയപ്പെടുന്ന അഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു.

12.1.21

अग्निवासाः पृथिव्यसितज्ञूस्त्विषीमन्तं संशितं मा कृणोतु ॥ १२.१.२१ ॥

അഗ്നിയെ വസ്ത്രമാക്കിയ ഭൂമി, കറുത്ത മുട്ടുകളുള്ളവൾ, എന്നെ തേജസ്വിയും മൂർച്ചയുള്ളവനുമാക്കട്ടെ.

12.1.22

भूम्यां देवेभ्यो ददति यज्ञं हव्यमरंकृतम् ।
भूम्यां मनुष्या जीवन्ति स्वधयान्नेन मर्त्याः ।
सा नो भूमिः प्राणमायुर्दधातु जरदष्टिं मा पृथिवी कृणोतु ॥ १२.१.२२ ॥

ഭൂമിയിൽ ജനങ്ങൾ ദേവന്മാർക്ക് യജ്ഞവും നന്നായി ഒരുക്കിയ ഹവ്യവും നൽകുന്നു. ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യർ സ്വധയാലും അന്നത്താലും ജീവിക്കുന്നു, മർത്യർ. ആ ഭൂമി ഞങ്ങൾക്ക് പ്രാണനും ആയുസ്സും തരട്ടെ; പൃഥിവി എന്നെ വാർധക്യംവരെ ജീവിക്കുന്നവനാക്കട്ടെ.

12.1.23

यस्ते गन्धः पृथिवि संबभूव यं बिभ्रत्योषधयो यमापः ।
यं गन्धर्वा अप्सरसश्च भेजिरे तेन मा सुरभिं कृणु मा नो द्विक्षत कश्चन ॥ १२.१.२३ ॥

ഓ പൃഥിവീ, നിന്നിൽ ഉണ്ടായ ഏത് ഗന്ധത്തെ ഔഷധികൾ വഹിക്കുന്നുവോ, ജലങ്ങൾ വഹിക്കുന്നുവോ, ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും പ്രാപിച്ചുവോ, അതുകൊണ്ട് എന്നെ സുഗന്ധമുള്ളവനാക്കൂ; ആരും ഞങ്ങളെ വെറുക്കാതിരിക്കട്ടെ.

12.1.24

यस्ते गन्धः पुष्करमाविवेश यं संजभ्रुः सूर्याया विवाहे ।
अमर्त्याः पृथिवि गन्धमग्रे तेन मा सुरभिं कृणु मा नो द्विक्षत कश्चन ॥ १२.१.२४ ॥

ഓ പൃഥിവീ, നിന്റെ ഗന്ധം പുഷ്കരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; സൂര്യയുടെ വിവാഹത്തിൽ അമർത്യർ ഏത് ഗന്ധത്തെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടിയോ, ഓ പൃഥിവീ, മുമ്പ് നിന്നിലുണ്ടായിരുന്ന ആ ഗന്ധംകൊണ്ട് എന്നെ സുഗന്ധമുള്ളവനാക്കൂ; ആരും ഞങ്ങളെ വെറുക്കാതിരിക്കട്ടെ.

12.1.25

यस्ते गन्धः पुरुषेषु स्त्रीषु पुंसु भगो रुचिः ।
यो अश्वेषु वीरेषु यो मृगेषूत हस्तिषु ।
कन्यायां वर्चो यद्भूमे तेनास्माँ अपि सं सृज मा नो द्विक्षत कश्चन ॥ १२.१.२५ ॥

ഭൂമീ, പുരുഷന്മാരിലും സ്ത്രീകളിലും പുംസുകളിലും നിന്റെ ഏത് ഗന്ധവും ഭഗവും ദീപ്തിയും ഉണ്ടോ, കുതിരകളിലും വീരന്മാരിലും മൃഗങ്ങളിലും ആനകളിലും ഉള്ളതും, കന്യയിലുള്ള തേജസ്സും ഏതോ, അതിനാൽ ഞങ്ങളെയും ചേർക്കുക; ആരും ഞങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കരുത്.

12.1.26

शिला भूमिरश्मा पांसुः सा भूमिः संधृता धृता ।
तस्यै हिरण्यवक्षसे पृथिव्या अकरं नमः ॥ १२.१.२६ ॥

ശില, ഭൂമി, കല്ല്, പൊടി—ആ ഭൂമി ദൃഢമായി ധരിക്കപ്പെട്ടതും ധരിക്കുന്നതുമാണ്. സ്വർണ്ണമാറുള്ള ആ പൃഥിവിക്ക് ഞാൻ നമസ്കാരം ചെയ്തു.

12.1.27

यस्यां वृक्षा वानस्पत्या ध्रुवास्तिष्ठन्ति विश्वहा ।
पृथिवीं विश्वधायसं धृतामछावदामसि ॥ १२.१.२७ ॥

ഏതിന്മേൽ വൃക്ഷങ്ങളും വനസ്പതികളും എപ്പോഴും ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നുവോ, എല്ലാത്തിനെയും താങ്ങുന്ന ആ ധൃതമായ പൃഥിവിയെ ഞങ്ങൾ സ്തുതിക്കുന്നു.

12.1.28

उदीराणा उतासीनास्तिष्ठन्तः प्रक्रामन्तः ।
पद्भ्यां दक्षिणसव्याभ्यां मा व्यथिष्महि भूम्याम् ॥ १२.१.२८ ॥

എഴുന്നേൽക്കുമ്പോഴും ഇരിക്കുമ്പോഴും നിൽക്കുമ്പോഴും മുന്നോട്ടു നടക്കുമ്പോഴും വലത്തും ഇടത്തും കാലുകൾകൊണ്ട്—ഞങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ വീഴാതിരിക്കട്ടെ.

12.1.29

विमृग्वरीं पृथिवीमा वदामि क्षमां भूमिं ब्रह्मणा वावृधानाम् ।
ऊर्जं पुष्टं बिभ्रतीमन्नभागं घृतं त्वाभि नि षीदेम भूमे ॥ १२.१.२९ ॥

അതിമൃദുവും ക്ഷമാശീലവും ബ്രഹ്മത്താൽ വളരുന്നതും ഊർജ്ജവും പുഷ്ടിയും അന്നഭാഗവും വഹിക്കുന്നതുമായ ആ ഭൂമിയെ ഞാൻ വിളിക്കുന്നു; ഹേ ഭൂമീ, നെയ്യോടുകൂടി ഞങ്ങൾ നിന്നിൽ ഇരിക്കട്ടെ.

12.1.30

शुद्धा न आपस्तन्वे क्षरन्तु यो नः सेदुरप्रिये तं नि दध्मः ।
पवित्रेण पृथिवि मोत्पुनामि ॥ १२.१.३० ॥

ശുദ്ധമായ ജലങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിനായി ഒഴുകട്ടെ; ഞങ്ങളോട് അപ്രിയനായി ശത്രുത പുലർത്തിയവനെ ഞങ്ങൾ താഴെ വയ്ക്കുന്നു. ഹേ ഭൂമേ, ശുദ്ധീകരണോപകരണം കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ ശുദ്ധമാക്കുന്നു.

12.1.31

यास्ते प्राचीः प्रदिशो या उदीचीर्यास्ते भूमे अधराद्याश्च पश्चात् ।
स्योनास्ता मह्यं चरते भवन्तु मा नि पप्तं भुवने शिश्रियाणः ॥ १२.१.३१ ॥

ഹേ ഭൂമേ, നിന്റെ കിഴക്കൻ ദിക്കുകളും വടക്കൻ ദിക്കുകളും താഴെയുള്ളതും പിന്നിലുള്ളതുമായവയും സുഖകരമായിരിക്കട്ടെ; സഞ്ചരിക്കുന്ന എനിക്കായി അവ ഭവിക്കട്ടെ. ലോകത്തിൽ ആശ്രയം തേടിയ ഞാൻ വീഴാതിരിക്കട്ടെ.

12.1.32

मा नः पश्चान् मा पुरस्तान् नुदिष्ठा मोत्तरादधरादुत ।
स्वस्ति भूमे नो भव मा विदन् परिपन्थिनो वरीयो यावया वधम् ॥ १२.१.३२ ॥

പിന്നിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ തള്ളരുതേ, മുന്നിൽ നിന്നും തള്ളരുതേ; മുകളിൽ നിന്നും താഴെ നിന്നും തള്ളരുതേ. ഹേ ഭൂമേ, ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭകരയായിരിക്കൂ. വഴി തടയുന്നവർ ഞങ്ങളെ കണ്ടെത്താതിരിക്കട്ടെ; വിശാലമായ ആയുധം അകറ്റൂ.

12.1.33

यावत्तेऽभि विपश्यामि भूमे सूर्येण मेदिना ।
तावन् मे चक्षुर्मा मेष्टोत्तरामुत्तरां समाम् ॥ १२.१.३३ ॥

ഹേ ഭൂമേ, സൂര്യനോടൊപ്പം നിന്നെ ഞാൻ എത്രത്തോളം കാണുന്നുവോ അത്രയും കാലം എന്റെ കണ്ണ് നിലനിൽക്കട്ടെ; അടുത്തടുത്ത വർഷങ്ങളിലും എന്റെ കണ്ണ് നശിക്കാതിരിക്കട്ടെ.

12.1.34

यच्छयानः पर्यावर्ते दक्षिणं सख्यमभि भूमे पार्श्वमुत्तानास्त्वा प्रतीचीं यत्पृष्टीभिरधिशेमहे ।
मा हिंसीस्तत्र नो भूमे सर्वस्य प्रतिशीवरि ॥ १२.१.३४ ॥

ഉറങ്ങുമ്പോൾ വലത്തോട്ട് തിരിയുമ്പോഴും, ഹേ ഭൂമേ, മലർന്ന് പുറംകൊണ്ട് നിന്റെ മേൽ കിടക്കുമ്പോഴും, അവിടെ ഞങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കരുതേ; എല്ലാവരുടെയും ശയ്യ കാക്കുന്നവളേ.

12.1.35

यत्ते भूमे विखनामि क्षिप्रं तदपि रोहतु ।
मा ते मर्म विमृग्वरि मा ते हृदयमर्पिपम् ॥ १२.१.३५ ॥

ഭൂമിയേ, നിന്നിൽനിന്ന് ഞാൻ കുഴിക്കുന്നതെല്ലാം വേഗം വീണ്ടും മുളയ്ക്കട്ടെ. വിമൃഗ്വരീ, നിന്റെ മർമ്മത്തെ ഞാൻ തുളയ്ക്കാതിരിക്കട്ടെ; നിന്റെ ഹൃദയത്തെ ഞാൻ കുത്താതിരിക്കട്ടെ.

12.1.36

ग्रीष्मस्ते भूमे वर्षाणि शरद्धेमन्तः शिशिरो वसन्तः ।
ऋतवस्ते विहिता हायनीरहोरात्रे पृथिवि नो दुहाताम् ॥ १२.१.३६ ॥

ഭൂമിയേ, വേനൽ, മഴക്കാലങ്ങൾ, ശരത്, ഹേമന്തം, ശിശിരം, വസന്തം — ഇവ നിനക്കു നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ഋതുക്കൾ. ഓ പൃഥിവീ, നിന്നാൽ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ഋതുക്കളും വർഷങ്ങളും പകലും രാത്രിയും ഞങ്ങൾക്കായി പാൽ ചുരത്തട്ടെ.

12.1.37

याप सर्पं विजमाना विमृग्वरी यस्यामासन्न् अग्नयो ये अप्स्वन्तः ।
परा दस्यून् ददती देवपीयून् इन्द्रं वृणाना पृथिवी न वृत्रं शक्राय दध्रे वृषभाय वृष्णे ॥ १२.१.३७ ॥

പാമ്പിനെ കുടഞ്ഞുകളയുന്ന ഭൂമിയേ, വിമൃഗ്വരീ, നിന്റെ ജലത്തിനുള്ളിൽ അഗ്നികൾ ഉണ്ടായിരുന്നുവോ — ദേവദ്വേഷികളായ ദസ്യുക്കളെ അകറ്റി, ഇന്ദ്രനെ തിരഞ്ഞെടുത്ത്, വൃത്രനെപ്പോലെ, ശക്തനായ വൃഷഭന്, വൃഷ്ണിക്കായി അവൾ ധരിക്കുന്നു.

12.1.38

यस्यां सदोहविर्धाने यूपो यस्यां निमीयते ।
ब्रह्माणो यस्यामर्चन्त्यृग्भिः साम्ना यजुर्विदः युज्यन्ते यस्यामृत्विजः सोममिन्द्राय पातवे ॥ १२.१.३८ ॥

ആരുടെ മേൽ സദസ്സും ഹവിർധാനവും ഉണ്ടോ, ആരുടെ മേൽ യൂപം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നുവോ; ആരുടെ മേൽ ബ്രഹ്മാക്കൾ ഋക്കുകളാലും സാമത്താലും ആരാധിക്കുന്നുവോ, യജുർവേദജ്ഞർ; ആരുടെ മേൽ ഋത്വിക്കുകൾ ഇന്ദ്രൻ കുടിക്കാൻ സോമത്തെ യോജിപ്പിക്കുന്നുവോ.

12.1.39

यस्यां पूर्वे भूतकृत ऋषयो गा उदानृचुः ।
सप्त सत्रेण वेधसो यज्ञेन तपसा सह ॥ १२.१.३९ ॥

ഏത് ഭൂമിയിൽ പൂർവ്വകാലത്തെ ഭൂതകൃത് ഋഷികൾ ഗോക്കളെ ഉച്ചരിച്ചുവോ; ഏഴ് വേധസ്സുകൾ സത്രം, യജ്ഞം, തപസ്സ് എന്നിവയോടൊപ്പം.

12.1.40

सा नो भूमिरा दिशतु यद्धनं कामयामहे ।
भगो अनुप्रयुङ्क्तामिन्द्र एतु पुरोगवः ॥ १२.१.४० ॥

ആ ഭൂമി ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകട്ടെ. ഭഗൻ സഹായത്തിൽ ചേരട്ടെ; ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ വരട്ടെ.

12.1.41

यस्यां गायन्ति नृत्यन्ति भूम्यां मर्त्या व्यैलबाः ।
युध्यन्ते यस्यामाक्रन्दो यस्यां वदति दुन्दुभिः ।
सा नो भूमिः प्र णुदतां सपत्नान् असपत्नं मा पृथिवी कृणोतु ॥ १२.१.४१ ॥

ഏത് ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യർ പാടുകയും നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നുവോ, ഏതിൽ യുദ്ധം നടക്കുന്നുവോ, ഏതിൽ യുദ്ധകാഹളവും ദുന്ദുഭിയും മുഴങ്ങുന്നുവോ, ആ ഭൂമി ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ ഓടിക്കട്ടെ; വിശാലമായ ഭൂമി ഞങ്ങളെ ശത്രുരഹിതരാക്കട്ടെ.

12.1.42

यस्यामन्नं व्रीहियवौ यस्या इमाः पञ्च कृष्टयः ।
भूम्यै पर्जन्यपत्न्यै नमोऽस्तु वर्षमेदसे ॥ १२.१.४२ ॥

ഏതിൽ അന്നവും നെല്ലും യവവും ഉണ്ടോ, ഏതിൽ ഈ അഞ്ച് ജനവിഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടോ, ആ ഭൂമിക്ക്, പർജന്യന്റെ പത്നിക്ക്, മഴകൊണ്ട് നനഞ്ഞവൾക്ക് നമസ്കാരം.

12.1.43

यस्याः पुरो देवकृताः क्षेत्रे यस्या विकुर्वते ।
प्रजापतिः पृथिवीं विश्वगर्भामाशामाशां रण्यां नः कृणोतु ॥ १२.१.४३ ॥

ഏതിന്റെ കിഴക്കൻ ദിക്കുകൾ ദേവന്മാർ സൃഷ്ടിച്ചുവോ, ഏതിന്റെ വയലിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുന്നുവോ, സർവഗർഭയായ ആ ഭൂമിയെ പ്രജാപതി ഞങ്ങൾക്കായി എല്ലാ ദിക്കിലും രമണീയമാക്കട്ടെ.

12.1.44

निधिं बिभ्रती बहुधा गुहा वसु मणिं हिरण्यं पृथिवी ददातु मे ।
वसूनि नो वसुदा रासमाना देवी दधातु सुमनस्यमाना ॥ १२.१.४४ ॥

പല വിധത്തിൽ നിധിയും സമ്പത്തും മണിയും സ്വർണവും ധരിക്കുന്ന ഭൂമി എനിക്ക് നൽകട്ടെ. സമ്പത്ത് നൽകുന്നവളും ദാനം ചെയ്യുന്നവളും പ്രസന്നമനസ്സുള്ളവളുമായ ദേവി ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്തുകൾ വെക്കട്ടെ.

12.1.45

जनं बिभ्रती बहुधा विवाचसं नानाधर्माणं पृथिवी यथौकसम् ।
सहस्रं धारा द्रविणस्य मे दुहां ध्रुवेव धेनुरनपस्फुरन्ती ॥ १२.१.४५ ॥

പലവിധത്തിൽ, പല ഭാഷ സംസാരിക്കുന്ന, നാനാ സ്വഭാവമുള്ള ജനങ്ങളെ സ്വന്തം വീടുപോലെ താങ്ങുന്ന ഭൂമി, ഉറച്ച പശുവെന്നപോലെ ഇളകാതെ എനിക്കു സമ്പത്തിന്റെ ആയിരം ധാരകൾ ചുരത്തട്ടെ.

12.1.46

यस्ते सर्पो वृश्चिकस्तृष्टदंश्मा हेमन्तजब्धो भृमलो गुहा शये ।
क्रिमिर्जिन्वत्पृथिवि यद्यदेजति प्रावृषि तन् नः सर्पन् मोप सृपद्यच्छिवं तेन नो मृड ॥ १२.१.४६ ॥

ഹേ ഭൂമേ, നിന്നിലുള്ള പാമ്പും തേളും, കടിക്കുന്ന കുത്തുന്നവയും, ഹേമന്തത്തിൽ മരവിച്ച, തവിട്ടുനിറമുള്ള, ഗുഹയിൽ ഉറങ്ങുന്നവയും, പുഴുവും, മഴക്കാലത്ത് ഇളകുന്ന എന്തുമാകട്ടെ, അവ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് ഇഴയാതിരിക്കട്ടെ, അണയാതിരിക്കട്ടെ; മംഗളമായതിനാൽ ഞങ്ങളോട് കരുണ കാണിക്കേണമേ.