అథర్వవేదం · సూక్తం 12.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.1.1
सत्यं बृहदृतमुग्रं दीक्षा तपो ब्रह्म यज्ञः पृथिवीं धारयन्ति ।
सा नो भूतस्य भव्यस्य पत्न्युरुं लोकं पृथिवी नः कृणोतु ॥ १२.१.१ ॥
సత్యం, మహత్తు, ఋతం, ఉగ్రమైన దీక్ష, తపస్సు, బ్రహ్మం, యజ్ఞం పృథివిని ధరిస్తాయి. గతమూ భావియూ అయిన వారికి పత్ని అయిన ఆమె మాకు విశాలమైన లోకాన్ని చేయుగాక.
12.1.2
असंबाधं मध्यतो मानवानां यस्या उद्वतः प्रवतः समं बहु ।
नानावीर्या ओषधीर्या बिभर्ति पृथिवी नः प्रथतां राध्यतां नः ॥ १२.१.२ ॥
మానవుల మధ్య ఇరుకుగా లేని, ఎత్తు పల్లాలు సమంగా విశాలంగా ఉన్న, నానావిధ శక్తులుగల ఓషధులను ధరించే ఆ పృథివి మాకు విస్తరించి సమృద్ధి కలిగించుగాక.
12.1.3
यस्यां समुद्र उत सिन्धुरापो यस्यामन्नं कृष्टयः संबभूवुः ।
यस्यामिदं जिन्वति प्राणदेजत्सा नो भूमिः पूर्वपेये दधातु ॥ १२.१.३ ॥
ఏ భూమిలో సముద్రం, సింధువు, జలాలు ఉన్నాయో, ఏ భూమిలో అన్నం మరియు మానవజాతులు ఉద్భవించాయో, ఏ భూమి ప్రాణంతో కదిలే ఈ సమస్తాన్ని చైతన్యవంతం చేస్తుందో, ఆ భూమి మమ్మల్ని మొదటి పానంలో నిలబెట్టుగాక.
12.1.4
यस्याश्चतस्रः प्रदिशः पृथिव्या यस्यामन्नं कृष्टयः संबभूवुः ।
या बिभर्ति बहुधा प्राणदेजत्सा नो भूमिर्गोष्वप्यन्ने दधातु ॥ १२.१.४ ॥
ఏ పృథివి నాలుగు ప్రదిశలు కలిగి ఉందో, ఏ భూమిలో అన్నం మరియు మానవజాతులు ఉద్భవించాయో, ప్రాణంతో కదిలే సమస్తాన్ని బహుధా ధరించే ఆ భూమి మమ్మల్ని గోవుల్లో, అన్నంలో కూడా నిలబెట్టుగాక.
12.1.5
यस्यां पूर्वे पूर्वजना विचक्रिरे यस्यां देवा असुरान् अभ्यवर्तयन् ।
गवामश्वानां वयसश्च विष्ठा भगं वर्चः पृथिवी नो दधातु ॥ १२.१.५ ॥
పూర్వుల పూర్వజులు ఏ భూమిలో స్థిరపడ్డారో, దేవతలు ఏ భూమిలో అసురులను జయించారో, గోవులకు, అశ్వాలకు, పక్షులకు ఆవాసమైన ఆ పృథివి మాకు భాగ్యాన్ని, తేజస్సును ఇవ్వుగాక.
12.1.6
विश्वंभरा वसुधानी प्रतिष्ठा हिरण्यवक्षा जगतो निवेशनी ।
वैश्वानरं बिभ्रती भूमिरग्निमिन्द्रऋषभा द्रविणे नो दधातु ॥ १२.१.६ ॥
అందరినీ పోషించే, ధనాన్ని ధరించే, ఆధారమైన, బంగారు వక్షస్సు గల, చరించే జగత్తుకు నివాసమైన భూమి, సర్వమానవులకు చెందిన అగ్నిని ధరిస్తూ, ఇంద్రునిలా వృషభమై, మమ్మల్ని సంపదలో స్థిరపరచుగాక.
12.1.7
यां रक्षन्त्यस्वप्ना विश्वदानीं देवा भूमिं पृथिवीमप्रमादम् ।
सा नो मधु प्रियं दुहामथो उक्षतु वर्चसा ॥ १२.१.७ ॥
ఎల్లప్పుడూ నిద్రలేని దేవతలు ఏ భూమిని ప్రమాదం లేకుండా కాపాడతారో, ఆ విశాల భూమి మాకు ప్రియమైన మధువును పిండాలి, తేజస్సుతో మమ్మల్ని తడపాలి.
12.1.8
यार्णवेऽधि सलिलमग्र आसीत्यां मायाभिरन्वचरन् मनीषिणः ।
यस्या हृदयं परमे व्योमन्त्सत्येनावृतममृतं पृथिव्याः ।
सा नो भूमिस्त्विषिं बलं राष्ट्रे दधातूत्तमे ॥ १२.१.८ ॥
ఆదిలో సముద్ర జలం మీద ఉన్న భూమి, జ్ఞానులు తమ మాయలతో తిరిగిన భూమి, ఎవరి హృదయం పరమ ఆకాశంలో సత్యంతో కప్పబడిన అమృతమో ఆ భూమి, మాకు ఉత్తమ రాజ్యంలో తేజస్సును, బలాన్ని ఉంచుగాక.
12.1.9
यस्यामापः परिचराः समानीरहोरात्रे अप्रमादं क्षरन्ति ।
सा नो भूमिर्भूरिधारा पयो दुहामथो उक्षतु वर्चसा ॥ १२.१.९ ॥
ఏ భూమిలో చుట్టూ పారే జలాలు పగలు రాత్రి సమానంగా ప్రమాదం లేకుండా ప్రవహిస్తాయో, ఆ అనేక ధారల భూమి మాకు పాలు పిండాలి, తేజస్సుతో మమ్మల్ని తడపాలి.
12.1.10
यामश्विनावमिमातां विष्णुर्यस्यां विचक्रमे ।
इन्द्रो यां चक्र आत्मनेऽनमित्रां शचीपतिः ।
सा नो भूमिर्वि सृजतां माता पुत्राय मे पयः ॥ १२.१.१० ॥
అశ్వినులు కొలిచిన భూమి, విష్ణువు అడుగు పెట్టిన భూమి, ఇంద్రుడు తనకోసం శత్రువులు లేకుండా చేసిన, శచీపతి ఇంద్రుని భూమి — ఆ భూమి మాకు పాలు విడుదల చేయాలి; తల్లి తన కొడుకుకు పాలిచ్చినట్లు.
12.1.11
गिरयस्ते पर्वता हिमवन्तोऽरण्यं ते पृथिवि स्योनमस्तु ।
बभ्रुं कृष्णां रोहिणीं विश्वरूपां ध्रुवां भूमिं पृथिवीमिन्द्रगुप्ताम् ।
अजीतोऽहतो अक्षतोऽध्यष्ठां पृथिवीमहम् ॥ १२.१.११ ॥
ఓ భూమీ, నీ పర్వతాలు, హిమాలయాలు, నీ అరణ్యం సుఖప్రదంగా ఉండుగాక. ఎర్రనిది, నల్లనిది, రోహిణి, విశ్వరూపం, స్థిరమైన, ఇంద్రుడు రక్షించిన విశాలమైన భూమిపై నేను జయించనివాడిగా, హతము కానివాడిగా, అక్షతుడిగా నిలుస్తున్నాను.
12.1.12
यत्ते मध्यं पृथिवि यच्च नभ्यं यास्त ऊर्जस्तन्वः संबभूवुः ।
तासु नो धेह्यभि नः पवस्व माता भूमिः पुत्रो अहं पृथिव्याः पर्जन्यः पिता स उ नः पिपर्तु ॥ १२.१.१२ ॥
ఓ భూమీ, నీ మధ్యం, నీ నాభి, నీ ఊర్జస్వితమైన శరీరాలు ఉద్భవించిన వాటిలో మమ్మల్ని స్థాపించు; మా వైపు ప్రవహించు. భూమి తల్లి, నేను భూమి కుమారుడను; పర్జన్యుడు తండ్రి, అతడు మమ్మల్ని పోషించుగాక.
12.1.13
यस्यां वेदिं परिगृह्णन्ति भूम्यां यस्यां यज्ञं तन्वते विश्वकर्माणः ।
यस्यां मीयन्ते स्वरवः पृथिव्यामूर्ध्वाः शुक्रा आहुत्याः पुरस्तात् ।
सा नो भूमिर्वर्धयद्वर्धमाना ॥ १२.१.१३ ॥
ఏ భూమిపై వేదిని చుట్టూ నిలుపుతారో, ఏ భూమిపై విశ్వకర్మలైన ఋత్విజులు యజ్ఞాన్ని విస్తరిస్తారో, ఏ భూమిపై స్వరధ్వనులు కొలవబడతాయో, భూమిపై ఎత్తైన, తెల్లని ఆహుతులు ముందు ఉంచబడతాయో, ఆ భూమి పెరిగి మమ్మల్ని పెంచుగాక.
12.1.14
यो नो द्वेषत्पृथिवि यः पृतन्याद्योऽभिदासान् मनसा यो वधेन ।
तं नो भूमे रन्धय पूर्वकृत्वरि ॥ १२.१.१४ ॥
ఓ భూమీ, మమ్మల్ని ద్వేషించేవాడిని, సేనతో మాపై దాడి చేసేవాడిని, మనసుతో లేదా వధతో మాపై కుట్ర చేసేవాడిని, వాడిని మాకు లొంగదీయు, పూర్వకర్మవతీ.
12.1.15
त्वज्जातास्त्वयि चरन्ति मर्त्यास्त्वं बिभर्षि द्विपदस्त्वं चतुष्पदः ।
तवेमे पृथिवि पञ्च मानवा येभ्यो ज्योतिरमृतं मर्त्येभ्य उद्यन्त्सूर्यो रश्मिभिरातनोति ॥ १२.१.१५ ॥
నీ నుండి జన్మించి నీపై సంచరించే మర్త్యులు; నీవు ద్విపాదులను, చతుష్పాదులను ధరిస్తావు. ఓ పృథివీ, ఈ ఐదు మానవ జాతులు నీవే; వీరి కోసం ఉదయించే సూర్యుడు తన కిరణాలతో అమృత జ్యోతిని విస్తరింపజేస్తాడు.
12.1.16
ता नः प्रजाः सं दुह्रतां समग्रा वाचो मधु पृथिवि धेहि मह्यम् ॥ १२.१.१६ ॥
మా ఆ ప్రజలంతా కలిసి పాలు ఇవ్వనివ్వు. ఓ పృథివీ, నాకు వాక్కులోని మధురతను ఇవ్వు.
12.1.17
विश्वस्वं मातरमोषधीनां ध्रुवां भूमिं पृथिवीं धर्मणा धृताम् ।
शिवां स्योनामनु चरेम विश्वहा ॥ १२.१.१७ ॥
అన్నింటికి అధికారిణి, ఓషధుల తల్లి, స్థిరమైన భూమి, ధర్మంతో నిలిపి ఉంచబడిన విశాల పృథివిని, శుభకరమైనదిగా సుఖమైనదిగా తెలిసి, మనం ఎల్లప్పుడూ ఆమె అనుసారంగా సంచరిద్దాం.
12.1.18
महत्सधस्थं महती बभूविथ महान् वेग एजथुर्वेपथुष्टे ।
महांस्त्वेन्द्रो रक्षत्यप्रमादम् ।
सा नो भूमे प्र रोचय हिरण्यस्येव संदृशि मा नो द्विक्षत कश्चन ॥ १२.१.१८ ॥
నీవు మహత్తర నివాస స్థానమై మహతివయ్యావు; నీ మహా వేగం, నీ కంపనం, వణుకు ఉన్నాయి. మహా ఇంద్రుడు నిన్ను అప్రమత్తంగా రక్షిస్తాడు. ఓ భూమీ, ఆ నీవు మమ్మల్ని బంగారంలా దృష్టిలో ప్రకాశింపజేయి; మమ్మల్ని ఎవరూ ద్వేషించకుండు.
12.1.19
अग्निर्भूम्यामोषधीष्वग्निमापो बिभ्रत्यग्निरश्मसु ।
अग्निरन्तः पुरुषेषु गोष्वश्वेष्वग्नयः ॥ १२.१.१९ ॥
అగ్ని భూమిలోనూ ఓషధులలోనూ ఉన్నాడు; జలాలు అగ్నిని ధరిస్తాయి; అగ్ని రాళ్లలో ఉన్నాడు. అగ్ని మనుషుల లోపల, గోవులలో, అశ్వాలలో అగ్నులు ఉన్నాయి.
12.1.20
अग्निर्दिव आ तपत्यग्नेर्देवस्योर्वन्तरिक्षम् ।
अग्निं मर्तास इन्धते हव्यवाहं घृतप्रियम् ॥ १२.१.२० ॥
అగ్ని ఆకాశం నుండి ప్రకాశిస్తాడు; దేవుడైన అగ్ని యొక్క విశాల అంతరిక్షమూ (ప్రకాశిస్తుంది). మర్త్యులు హవ్యాన్ని మోసేవాడు, ఘృతప్రియుడు అయిన అగ్నిని రగిలిస్తారు.
12.1.21
अग्निवासाः पृथिव्यसितज्ञूस्त्विषीमन्तं संशितं मा कृणोतु ॥ १२.१.२१ ॥
అగ్నిని వస్త్రంగా ధరించిన భూమి, నల్లని మోకాళ్ల భూమి, నన్ను తేజోవంతుడిగా, తీక్ష్ణుడిగా చేయుగాక.
12.1.22
भूम्यां देवेभ्यो ददति यज्ञं हव्यमरंकृतम् ।
भूम्यां मनुष्या जीवन्ति स्वधयान्नेन मर्त्याः ।
सा नो भूमिः प्राणमायुर्दधातु जरदष्टिं मा पृथिवी कृणोतु ॥ १२.१.२२ ॥
భూమిపై ప్రజలు దేవతలకు యజ్ఞాన్ని, చక్కగా సిద్ధమైన హవ్యాన్ని ఇస్తారు. భూమిపై మనుషులు, మర్త్యులు, స్వధతో, అన్నంతో జీవిస్తారు. ఆ భూమి మాకు ప్రాణాన్ని, ఆయువును ఇవ్వుగాక; పృథివి నన్ను వార్ధక్యం వరకు జీవించేవాడిగా చేయుగాక.
12.1.23
यस्ते गन्धः पृथिवि संबभूव यं बिभ्रत्योषधयो यमापः ।
यं गन्धर्वा अप्सरसश्च भेजिरे तेन मा सुरभिं कृणु मा नो द्विक्षत कश्चन ॥ १२.१.२३ ॥
ఓ పృథివీ, నీలో కలిగిన ఏ గంధాన్ని ఓషధులు ధరిస్తాయో, జలాలు ఏ గంధాన్ని ధరిస్తాయో, గంధర్వులు, అప్సరసలు ఏ గంధాన్ని పొందారో, ఆ గంధంతో నన్ను సుగంధుడిగా చేయి; ఎవ్వరూ మమ్మల్ని ద్వేషించకూడదు.
12.1.24
यस्ते गन्धः पुष्करमाविवेश यं संजभ्रुः सूर्याया विवाहे ।
अमर्त्याः पृथिवि गन्धमग्रे तेन मा सुरभिं कृणु मा नो द्विक्षत कश्चन ॥ १२.१.२४ ॥
ఓ పృథివీ, నీ గంధం పుష్కరంలో ప్రవేశించింది; సూర్య వివాహంలో అమర్త్యులు ఏ గంధాన్ని సమకూర్చారో, ఓ పృథివీ, మొదట నీలో ఉన్న ఆ గంధంతో నన్ను సుగంధుడిగా చేయి; ఎవ్వరూ మమ్మల్ని ద్వేషించకూడదు.
12.1.25
यस्ते गन्धः पुरुषेषु स्त्रीषु पुंसु भगो रुचिः ।
यो अश्वेषु वीरेषु यो मृगेषूत हस्तिषु ।
कन्यायां वर्चो यद्भूमे तेनास्माँ अपि सं सृज मा नो द्विक्षत कश्चन ॥ १२.१.२५ ॥
ఓ భూమీ, పురుషులలో, స్త్రీలలో, పుంసులలో నీ సువాసన, భగం, కాంతి ఏవి ఉన్నాయో, గుర్రాలలో, వీరులలో, మృగాలలో, ఏనుగులలో ఏవి ఉన్నాయో, కన్యలో ఉన్న తేజస్సు ఏదో, దానితో మమ్మల్ని కూడా కూర్చు; ఎవరూ మమ్మల్ని ద్వేషించకూడదు.
12.1.26
शिला भूमिरश्मा पांसुः सा भूमिः संधृता धृता ।
तस्यै हिरण्यवक्षसे पृथिव्या अकरं नमः ॥ १२.१.२६ ॥
శిల, భూమి, రాయి, ధూళి—ఆ భూమి గట్టిగా ధరించబడినది, ధరించేదీ. బంగారు వక్షస్సు గల ఆ పృథివికి నేను నమస్కారం చేశాను.
12.1.27
यस्यां वृक्षा वानस्पत्या ध्रुवास्तिष्ठन्ति विश्वहा ।
पृथिवीं विश्वधायसं धृतामछावदामसि ॥ १२.१.२७ ॥
ఏ భూమిపై చెట్లు, వనస్పతులు ఎల్లప్పుడూ స్థిరంగా నిలుస్తాయో, సర్వాన్ని ధరించే ఆ ధృత పృథివిని మేము స్తుతిస్తాము.
12.1.28
उदीराणा उतासीनास्तिष्ठन्तः प्रक्रामन्तः ।
पद्भ्यां दक्षिणसव्याभ्यां मा व्यथिष्महि भूम्याम् ॥ १२.१.२८ ॥
లేచినప్పుడూ, కూర్చున్నప్పుడూ, నిలబడినప్పుడూ, ముందుకు నడిచినప్పుడూ, కుడి ఎడమ పాదాలతో—మేము భూమిపై తడబడకుండా ఉండుగాక.
12.1.29
विमृग्वरीं पृथिवीमा वदामि क्षमां भूमिं ब्रह्मणा वावृधानाम् ।
ऊर्जं पुष्टं बिभ्रतीमन्नभागं घृतं त्वाभि नि षीदेम भूमे ॥ १२.१.२९ ॥
అత్యంత మృదువైన, సహనశీలమైన, బ్రహ్మంతో వృద్ధి చెందే, ఊర్జ పుష్టి అన్నభాగాన్ని ధరించే ఆ భూమిని నేను పిలుస్తాను; ఓ భూమీ, ఘృతంతో మేము నీపై కూర్చుందుము.
12.1.30
शुद्धा न आपस्तन्वे क्षरन्तु यो नः सेदुरप्रिये तं नि दध्मः ।
पवित्रेण पृथिवि मोत्पुनामि ॥ १२.१.३० ॥
శుద్ధమైన జలాలు మా శరీరం కోసం ప్రవహించుగాక; మాకు అప్రియుడై శత్రుత్వం చేసినవాడిని మేము క్రిందికి పడవేస్తాము. ఓ భూమీ, పవిత్రం చేసేదానితో నేను నిన్ను శుద్ధి చేస్తాను.
12.1.31
यास्ते प्राचीः प्रदिशो या उदीचीर्यास्ते भूमे अधराद्याश्च पश्चात् ।
स्योनास्ता मह्यं चरते भवन्तु मा नि पप्तं भुवने शिश्रियाणः ॥ १२.१.३१ ॥
ఓ భూమీ, నీ తూర్పు దిశలు, ఉత్తర దిశలు, క్రింది దిశలు, వెనుక దిశలు సుఖకరమైనవిగా ఉండుగాక; అవి సంచరించే నాకు ఉండుగాక. లోకంలో ఆశ్రయం పొందిన నేను పడిపోకుండు గాక.
12.1.32
मा नः पश्चान् मा पुरस्तान् नुदिष्ठा मोत्तरादधरादुत ।
स्वस्ति भूमे नो भव मा विदन् परिपन्थिनो वरीयो यावया वधम् ॥ १२.१.३२ ॥
వెనుక నుండి మమ్మల్ని నెట్టవద్దు, ముందు నుండి నెట్టవద్దు; పై నుండి, క్రింద నుండి నెట్టవద్దు. ఓ భూమీ, మాకు శుభకరమైనదానివి అవ్వు. మార్గాన్ని అడ్డగించేవారు మమ్మల్ని కనుగొనకుండు గాక; విశాలమైన ఆయుధాన్ని దూరం చేయి.
12.1.33
यावत्तेऽभि विपश्यामि भूमे सूर्येण मेदिना ।
तावन् मे चक्षुर्मा मेष्टोत्तरामुत्तरां समाम् ॥ १२.१.३३ ॥
ఓ భూమీ, సూర్యుడితో కలిసి నిన్ను నేను ఎంతవరకు చూస్తానో అంతవరకు నా కన్ను ఉండుగాక; మరుసటి మరుసటి సంవత్సరం వరకూ నా కన్ను నశించకుండు గాక.
12.1.34
यच्छयानः पर्यावर्ते दक्षिणं सख्यमभि भूमे पार्श्वमुत्तानास्त्वा प्रतीचीं यत्पृष्टीभिरधिशेमहे ।
मा हिंसीस्तत्र नो भूमे सर्वस्य प्रतिशीवरि ॥ १२.१.३४ ॥
పడుకుని కుడి వైపుకు తిరిగేటప్పుడు, ఓ భూమీ, పైకి ముఖం చేసి వెన్నుతో నిన్ను ఆనుకుని పడుకున్నప్పుడు, అక్కడ మమ్మల్ని హింసించకుము; అందరి పడకను కాపాడేదానా.
12.1.35
यत्ते भूमे विखनामि क्षिप्रं तदपि रोहतु ।
मा ते मर्म विमृग्वरि मा ते हृदयमर्पिपम् ॥ १२.१.३५ ॥
ఓ భూమీ, నేను నీ నుండి తవ్వేదంతా త్వరగా మళ్ళీ మొలవనీ. ఓ విమృగ్వరీ, నీ మర్మాన్ని నేను గుచ్చకూడదు, నీ హృదయాన్ని నేను పొడవకూడదు.
12.1.36
ग्रीष्मस्ते भूमे वर्षाणि शरद्धेमन्तः शिशिरो वसन्तः ।
ऋतवस्ते विहिता हायनीरहोरात्रे पृथिवि नो दुहाताम् ॥ १२.१.३६ ॥
ఓ భూమీ, గ్రీష్మం, వర్షాలు, శరదృతువు, హేమంతం, శిశిరం, వసంతం — ఇవి నీకు నియమించబడిన ఋతువులు. ఓ పృథివీ, నీ నియమిత ఋతువులు, సంవత్సరాలు, పగలు రాత్రులు మాకు పాలు పితకనీ.
12.1.37
याप सर्पं विजमाना विमृग्वरी यस्यामासन्न् अग्नयो ये अप्स्वन्तः ।
परा दस्यून् ददती देवपीयून् इन्द्रं वृणाना पृथिवी न वृत्रं शक्राय दध्रे वृषभाय वृष्णे ॥ १२.१.३७ ॥
పామును విదిలించే ఓ భూమీ, ఓ విమృగ్వరీ, నీ నీటిలో అగ్నులు ఉండేవి — దేవ ద్వేషులైన దస్యులను దూరం చేసి, ఇంద్రుని ఎన్నుకొని, వృత్రుణ్ని వలె, శక్తిమంతుడూ వృషభుడూ వృష్ణి అయినవానికి ఆమె ధరిస్తుంది.
12.1.38
यस्यां सदोहविर्धाने यूपो यस्यां निमीयते ।
ब्रह्माणो यस्यामर्चन्त्यृग्भिः साम्ना यजुर्विदः युज्यन्ते यस्यामृत्विजः सोममिन्द्राय पातवे ॥ १२.१.३८ ॥
ఎవరిపై సదసు, హవిర్ధానము ఉంటాయో, ఎవరిపై యూపము నిలుపబడుతుందో; ఎవరిపై బ్రహ్మలు ఋక్కులతో, సామంతో పూజిస్తారో, యజుర్వేదజ్ఞులు; ఎవరిపై ఋత్విజులు ఇంద్రుడు త్రాగడానికి సోమాన్ని కలుపుతారో.
12.1.39
यस्यां पूर्वे भूतकृत ऋषयो गा उदानृचुः ।
सप्त सत्रेण वेधसो यज्ञेन तपसा सह ॥ १२.१.३९ ॥
ఏ భూమిలో పూర్వకాలపు భూతకృత్ ఋషులు గోవులను ఉచ్చరించారో; ఏడుగురు వేధసులు సత్రము, యజ్ఞము, తపస్సులతో కలిసి.
12.1.40
सा नो भूमिरा दिशतु यद्धनं कामयामहे ।
भगो अनुप्रयुङ्क्तामिन्द्र एतु पुरोगवः ॥ १२.१.४० ॥
ఆ భూమి మేము కోరే ధనాన్ని మాకు ఇవ్వుగాక. భగుడు తోడుగా నిలుచుగాక; ఇంద్రుడు ముందు నడచుగాక.
12.1.41
यस्यां गायन्ति नृत्यन्ति भूम्यां मर्त्या व्यैलबाः ।
युध्यन्ते यस्यामाक्रन्दो यस्यां वदति दुन्दुभिः ।
सा नो भूमिः प्र णुदतां सपत्नान् असपत्नं मा पृथिवी कृणोतु ॥ १२.१.४१ ॥
ఏ భూమిపై మనుషులు పాడుతారో, నాట్యం చేస్తారో, ఏ భూమిపై యుద్ధం జరుగుతుందో, ఏ భూమిపై యుద్ధనాదం, దుందుభి మ్రోగుతాయో, ఆ భూమి మా శత్రువులను తరిమివేయుగాక; విశాల భూమి మమ్మల్ని శత్రురహితులుగా చేయుగాక.
12.1.42
यस्यामन्नं व्रीहियवौ यस्या इमाः पञ्च कृष्टयः ।
भूम्यै पर्जन्यपत्न्यै नमोऽस्तु वर्षमेदसे ॥ १२.१.४२ ॥
ఏ భూమిపై అన్నం, వరి, యవలు ఉన్నాయో, ఏ భూమిలో ఈ ఐదు జనులు ఉన్నారో, ఆ భూమికి, పర్జన్యుని భార్యకు, వర్షంతో తడిసిన ఆమెకు నమస్కారం.
12.1.43
यस्याः पुरो देवकृताः क्षेत्रे यस्या विकुर्वते ।
प्रजापतिः पृथिवीं विश्वगर्भामाशामाशां रण्यां नः कृणोतु ॥ १२.१.४३ ॥
ఏ భూమి తూర్పు ప్రాంతాలను దేవులు సృష్టించారో, ఏ భూమి పొలాల్లో మార్పులు చేయబడతాయో, సర్వగర్భ అయిన ఆ భూమిని ప్రజాపతి మాకు ప్రతి దిశలోనూ రమణీయంగా చేయుగాక.
12.1.44
निधिं बिभ्रती बहुधा गुहा वसु मणिं हिरण्यं पृथिवी ददातु मे ।
वसूनि नो वसुदा रासमाना देवी दधातु सुमनस्यमाना ॥ १२.१.४४ ॥
అనేక విధాలుగా నిధిని, ధనాన్ని, మణిని, బంగారాన్ని ధరించే భూమి నాకు ఇవ్వుగాక. ధనమిచ్చే, దానమిచ్చే, ప్రసన్నమనస్కురాలైన దేవి మాకు ధనాలను ఉంచుగాక.
12.1.45
जनं बिभ्रती बहुधा विवाचसं नानाधर्माणं पृथिवी यथौकसम् ।
सहस्रं धारा द्रविणस्य मे दुहां ध्रुवेव धेनुरनपस्फुरन्ती ॥ १२.१.४५ ॥
అనేక విధాలుగా, వివిధ భాషలు మాట్లాడే, నానా స్వభావాల జనులను తన ఇంటివలె ధరించే భూమి, స్థిరమైన ధేనువు వలె చలించక నాకు ధనధారలు వేయిగా పితుకుగాక.
12.1.46
यस्ते सर्पो वृश्चिकस्तृष्टदंश्मा हेमन्तजब्धो भृमलो गुहा शये ।
क्रिमिर्जिन्वत्पृथिवि यद्यदेजति प्रावृषि तन् नः सर्पन् मोप सृपद्यच्छिवं तेन नो मृड ॥ १२.१.४६ ॥
ఓ భూమీ, నీలో ఉన్న పాము, తేలు, కుట్టే కాటుగల, హేమంతంలో మొద్దుబారిన, గోధుమరంగు, గుహలో పడుకునే జీవి, పురుగు, వర్షాకాలంలో కదిలే ఏదైతే అది మా దగ్గరకు పాకకుండా, సమీపించకుండా ఉండుగాక; శుభకరమైన దానితో మమ్ము కరుణించు.
12.1.47
ये ते पन्थानो बहवो जनायना रथस्य वर्त्मानसश्च यातवे ।
यैः संचरन्त्युभये भद्रपापास्तं पन्थानं जयेमानमित्रमतस्करं यच्छिवं तेन नो मृड ॥ १२.१.४७ ॥
ప్రజలు నడిచే, రథపు బాట, బండ్ల మార్గం అయిన నీ అనేక దారులు ఏవో, వాటి వెంట మంచివారు చెడ్డవారు ఇద్దరూ సంచరిస్తారు. శత్రువులు లేని, దొంగలు లేని ఆ మార్గాన్ని మేము జయిద్దుము. శుభకరమైన దానితో మమ్ము కరుణించు.
12.1.48
मल्वं बिभ्रती गुरुभृद्भद्रपापस्य निधनं तितिक्षुः ।
वराहेण पृथिवी संविदाना सूकराय वि जिहीते मृगाय ॥ १२.१.४८ ॥
మలినాన్ని మోస్తూ, భారాన్ని భరిస్తూ, మంచిచెడ్డల అంతాన్ని సహిస్తూ, వరాహంతో అనుకూలంగా ఉన్న భూమి పంది కోసం, జింక కోసం తెరచుకుంటుంది.
12.1.49
ये त आरण्याः पशवो मृगा वने हिताः सिंहा व्याघ्राः पुरुषादश्चरन्ति ।
उलं वृकं पृथिवि दुछुनामित ऋक्षीकां रक्षो अप बाधयास्मत् ॥ १२.१.४९ ॥
నీ అడవి జంతువులు, జింకలు, అడవిలో ఉన్న సింహాలు, పులులు, మనుషులను తినే జంతువులు సంచరిస్తున్నాయో, ఓ భూమీ, నక్కను, తోడేలును, దుశ్చునాను, ఋక్షీక రాక్షసుని ఇక్కడినుండి మా నుండి తరిమివేయి.
12.1.50
ये गन्धर्वा अप्सरसो ये चारायाः किमीदिनः ।
पिशाचान्त्सर्वा रक्षांसि तान् अस्मद्भूमे यावय ॥ १२.१.५० ॥
గంధర్వులు, అప్సరసలు, తిరుగాడే చారాయలు, కిమీదినులు, పిశాచులు, రాక్షసులు అందరినీ — ఓ భూమీ, వారిని మా నుండి దూరం చేయి.
12.1.51
यां द्विपादः पक्षिणः संपतन्ति हंसाः सुपर्णाः शकुना वयांसि ।
यस्यां वातो मातरिश्वेयते रजांसि कृण्वंश्च्यावयंश्च वृक्षान् ।
वातस्य प्रवामुपवामनु वात्यर्चिः ॥ १२.१.५१ ॥
ఏ భూమిపై ద్విపాదులు, పక్షులు, హంసలు, సుపర్ణులు, పక్షి జాతులు ఎగురుతాయో; ఏ భూమిలో మాతరిశ్వుడు వాయువు ధూళిని లేపుతూ, వృక్షాలను కదిలిస్తూ వీస్తాడో; వాయువు ముందుకు మరియు వెనుకకు వీచే ప్రవాహాన్ని అనుసరించి జ్వాల వీస్తుంది.
12.1.52
यस्यां कृष्णमरुणं च संहिते अहोरात्रे विहिते भूम्यामधि ।
वर्षेण भूमिः पृथिवी वृतावृता सा नो दधातु भद्रया प्रिये धामनिधामनि ॥ १२.१.५२ ॥
ఏ భూమిపై నలుపు, ఎరుపు, రేయీ పగలూ కలిసి నిలిపబడ్డాయో; వర్షంతో కప్పబడిన విశాలమైన భూమి — ఆమె మాకు శుభంతో, ప్రతి ప్రియమైన స్థానంలో ప్రసాదించుగాక.
12.1.53
द्यौश्च म इदं पृथिवी चान्तरिक्षं च मे व्यचः ।
अग्निः सूर्य आपो मेधां विश्वे देवाश्च सं ददुः ॥ १२.१.५३ ॥
ద్యౌ, ఈ పృథివి, అంతరిక్షం నాకు విశాలత; అగ్ని, సూర్యుడు, జలాలు, సమస్త దేవతలు నాకు మేధను సమకూర్చారు.
12.1.54
अहमस्मि सहमान उत्तरो नाम भूम्याम् ।
अभीषाडस्मि विश्वाषाडाशामाशां विषासहिः ॥ १२.१.५४ ॥
నేను విజేతను, ఉన్నతుడను, భూమిపై ఉత్తర అనే పేరుతో ఉన్నవాడను; నేను ఎదురొచ్చినదంతా గెలిచేవాడను, సర్వాన్ని జయించేవాడను, ప్రతి దిక్కులోనూ అధిగమించేవాడను.
12.1.55
अदो यद्देवि प्रथमाना पुरस्ताद्देवैरुक्ता व्यसर्पो महित्वम् ।
आ त्वा सुभूतमविशत्तदानीमकल्पयथाः प्रदिशश्चतस्रः ॥ १२.१.५५ ॥
ఓ దేవీ, పూర్వం దేవతలచేత ప్రథమమైనదిగా చెప్పబడిన నీవు నీ మహిమను విస్తరించావు. అప్పుడు సమృద్ధి నీలో ప్రవేశించింది; నీవు నాలుగు దిక్కులను ఏర్పరచావు.
12.1.56
ये ग्रामा यदरण्यं याः सभा अधि भूम्याम् ।
ये संग्रामाः समितयस्तेषु चारु वदेम ते ॥ १२.१.५६ ॥
భూమిపై ఉన్న గ్రామాలు, అడవులు, సభలు, యుద్ధాలు, సమావేశాలు — వాటిలో మేము నీ గురించి మధురంగా మాట్లాడుదుము.
12.1.57
अश्व इव रजो दुधुवे वि तान् जनान् य आक्षियन् पृथिवीं यादजायत ।
मन्द्राग्रेत्वरी भुवनस्य गोपा वनस्पतीनां गृभिरोषधीनाम् ॥ १२.१.५७ ॥
గుర్రంలా ఆమె ధూళిని కదిలించింది; ఆమె పుట్టినప్పుడు భూమిపై నివసించిన ఆ ప్రజలను వేరు చేసింది. ఆనందకరమైనదీ, ముందుగా కదిలేదీ అయిన ఆమె ప్రపంచానికి రక్షకురాలు; వృక్షాలు, ఓషధులు ఆమె ఆధీనంలో ఉన్నాయి.
12.1.58
यद्वदामि मधुमत्तद्वदामि यदीक्षे तद्वनन्ति मा ।
त्विषीमान् अस्मि जूतिमान् अवान्यान् हन्मि दोधतः ॥ १२.१.५८ ॥
నేను చెప్పేది మధురం; నేను చూసేది అవే నాకు లభిస్తాయి. నేను తేజస్సు, వేగం కలవాడిని; నన్ను అడ్డుకునే ఆ క్రింది శత్రువులను నేను కొడతాను.
12.1.59
शन्तिवा सुरभिः स्योना कीलालोध्नी पयस्वती ।
भूमिरधि ब्रवीतु मे पृथिवी पयसा सह ॥ १२.१.५९ ॥
శాంతినిచ్చేది, సుగంధమైనది, సుఖకరమైనది, పాలతో నిండిన పొదుగు కలది, పాల సమృద్ధి కలది — భూమి, పృథివి పాలతో కలిసి నాతో మాట్లాడుగాక.
12.1.60
यामन्वैच्छद्धविषा विश्वकर्मान्तरर्णवे रजसि प्रविष्टाम् ।
भुजिष्यं पात्रं निहितं गुहा यदाविर्भोगे अभवन् मातृमद्भ्यः ॥ १२.१.६० ॥
విశ్వకర్మ హవిస్సుతో వెతికిన ఆమె, సముద్ర మధ్యలో మరియు అంతరిక్షంలో ప్రవేశించింది; విలువైన పాత్రగా గుహలో ఉంచబడింది; అది అనుభవంలో వెల్లడైనప్పుడు, తల్లులు కలవారి కోసం అయింది.
12.1.61
त्वमस्यावपनी जनानामदितिः कामदुघा पप्रथाना ।
यत्त ऊनं तत्त आ पूरयाति प्रजापतिः प्रथमजा ऋतस्य ॥ १२.१.६१ ॥
నీవే ఈ జనులకు విత్తనం చల్లేదానవు; అదితి, కోరికలను పిండేదానవు, విస్తరించేదానవు. నీలోని లోటును ఋతం యొక్క ప్రథమజుడైన ప్రజాపతి నింపుతాడు.
12.1.62
उपस्थास्ते अनमीवा अयक्ष्मा अस्मभ्यं सन्तु पृथिवि प्रसूताः ।
दीर्घं न आयुः प्रतिबुध्यमाना वयं तुभ्यं बलिहृतः स्याम ॥ १२.१.६२ ॥
భూమీ, నీ ఒడిలో పుట్టినవి రోగరహితంగా, క్షయరహితంగా మనకోసం ఉండుగాక. మేల్కొని ఉండి మనం దీర్ఘాయువు పొందుదాం; మేము నీకు బలి సమర్పించేవారమవుదాం.
12.1.63
भूमे मातर्नि धेहि मा भद्रया सुप्रतिष्ठितम् ।
संविदाना दिवा कवे श्रियां मा धेहि भूत्याम् ॥ १२.१.६३ ॥
భూమీ, తల్లీ, నన్ను శుభంతో బాగా స్థిరపరచు. ఓ కవీ, పగలు అనుకూలంగా ఉండి నన్ను శ్రీలో, సమృద్ధిలో స్థిరపరచు.