अथर्ववेद · सूक्त 12.10

12.10.47

क्षिप्रं वै तस्याहनने गृध्राः कुर्वत ऐलबम् ॥ १२.१०.४७ ॥

त्याच्या वधात गिधाडे लवकरच ऐलब करतात.

क्षिप्रं वै तस्यादहनं परि नृत्यन्ति केशिनीराघ्नानाः पाणिनोरसि कुर्वाणाः पापमैलबम् ॥ १२.१०.४८ ॥

त्याच्या वधाभोवती लांब केसांच्या स्त्रिया लवकरच नृत्य करतात; हाताने छाती बडवत पापमय ऐलब करतात.

क्षिप्रं वै तस्य वास्तुषु वृकाः कुर्वत ऐलबम् ॥ १२.१०.४९ ॥

त्याच्या घरांमध्ये लांडगे लवकरच ऐलब करतात.

क्षिप्रं वै तस्य पृच्छन्ति यत्तदासी३ इदं नु ता३ इति ॥ १२.१०.५० ॥

त्याला लवकरच विचारले जाते: 'ते हेच आहे का? आता हेच ते आहे का?'

छिन्ध्या छिन्धि प्र छिन्ध्यपि क्षापय क्षापय ॥ १२.१०.५१ ॥

छेद, छेद, पूर्ण छेद, आणि नष्ट कर, नष्ट कर.

आददानमाङ्गिरसि ब्रह्मज्यमुप दासय ॥ १२.१०.५२ ॥

हे आंगिरसी, ब्रह्माला पीडणाऱ्या हिसकावून घेणाऱ्याला त्याच्याजवळ नेऊन वश कर.

वैश्वदेवी ह्युच्यसे कृत्या कूल्बजमावृता ॥ १२.१०.५३ ॥

तुला वैश्वदेवी म्हटले जाते, कूल्बजाने झाकलेली कृत्या.

ओषन्ती समोषन्ती ब्रह्मणो वज्रः ॥ १२.१०.५४ ॥

जाळणारी, पूर्णपणे जाळणारी, ब्रह्माचे वज्र.

क्षुरपविर्मृत्युर्भूत्वा वि धाव त्वम् ॥ १२.१०.५५ ॥

वस्तऱ्याच्या धारेसारखे वज्र, मृत्यू होऊन तू दूर पळ.

आ दत्से जिनतां वर्च इष्टं पूर्तं चाशिषः ॥ १२.१०.५६ ॥

तू विजेत्यांचे तेज, इष्ट, पूर्त आणि आशीर्वाद घेतेस.

आदाय जीतं जीताय लोकेऽमुष्मिन् प्र यच्छसि ॥ १२.१०.५७ ॥

जिंकलेले घेऊन, जिंकणाऱ्याला त्या लोकात देतेस.

अघ्न्ये पदवीर्भव ब्राह्मणस्याभिशस्त्या ॥ १२.१०.५८ ॥

हे अघ्न्ये, ब्राह्मणाच्या शापाने तू मार्ग हो.

मेनिः शरव्या भवाघादघविषा भव ॥ १२.१०.५९ ॥

हे मेनि, तू बाण हो; पापाच्या विषापासून (रक्षण करणारी) हो.

अघ्न्ये प्र शिरो जहि ब्रह्मज्यस्य कृतागसो देवपीयोरराधसः ॥ १२.१०.६० ॥

हे अघ्न्ये, ब्राह्मणाचा द्वेष करणाऱ्या, अपराध करणाऱ्या, देवद्रोही व अदानी (शत्रूचे) मस्तक छेद.

त्वया प्रमूर्णं मृदितमग्निर्दहतु दुश्चितम् ॥ १२.१०.६१ ॥

तुझ्याकडून पूर्णपणे चिरडलेल्या, ठेचलेल्या दुष्टचित्ताला अग्नी जाळो.