Atharvaveda · Sūkta 13.4

13.4.1

स एति सविता स्वर्दिवस्पृष्ठेऽवचाकशत् ॥ १३.४.१ ॥

Él es Savitṛ; avanza y resplandece hacia abajo sobre el lomo del cielo luminoso.

रश्मिभिर्नभ आभृतं महेन्द्र एत्यावृतः ॥ १३.४.२ ॥

Mahendra avanza, envuelto, habiendo llenado el cielo de rayos.

स धाता स विधर्ता स वायुर्नभ उच्छ्रितम् ॥ १३.४.३ ॥

Él es Dhātṛ, él es Vidhartṛ, él es Vāyu; él sostiene el cielo elevado.

सोऽर्यमा स वरुणः स रुद्रः स महादेवः ॥ १३.४.४ ॥

Él es Aryaman, él es Varuṇa, él es Rudra, él es Mahādeva.

सो अग्निः स उ सूर्यः स उ एव महायमः ॥ १३.४.५ ॥

Él es Agni; él es también el sol; en verdad él es el gran Yama.

तं वत्सा उप तिष्ठन्त्येकशीर्षाणो युता दश ॥ १३.४.६ ॥

Junto a él se detienen diez becerros de una sola cabeza, uncidos.

पश्चात्प्राञ्च आ तन्वन्ति यदुदेति वि भासति ॥ १३.४.७ ॥

Cuando se alza y resplandece, desde atrás extiende a los que miran hacia adelante.

तस्यैष मारुतो गणः स एति शिक्याकृतः ॥ १३.४.८ ॥

Este es su séquito de Marut; atado en una cesta colgante, avanza.

रश्मिभिर्नभ आभृतं महेन्द्र एत्यावृतः ॥ १३.४.९ ॥

Con sus rayos el cielo está lleno; Mahendra avanza envuelto.

तस्येमे नव कोशा विष्टम्भा नवधा हिताः ॥ १३.४.१० ॥

Estos son sus nueve receptáculos, soportes dispuestos en nueve partes.

स प्रजाभ्यो वि पश्यति यच्च प्राणति यच्च न ॥ १३.४.११ ॥

Él contempla a las criaturas, las que respiran y las que no respiran.

तमिदं निगतं सहः स एष एक एकवृदेक एव ॥ १३.४.१२ ॥

En él está oculto este poder; él es el uno, que gira solo, verdaderamente uno.

एते अस्मिन् देवा एकवृतो भवन्ति ॥ १३.४.१३ ॥

Estos dioses se unifican en este Uno.