ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 13.4

13.4.1

स एति सविता स्वर्दिवस्पृष्ठेऽवचाकशत् ॥ १३.४.१ ॥

ਉਹ ਸਵਿਤਾ ਹੈ; ਚਮਕਦੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।

रश्मिभिर्नभ आभृतं महेन्द्र एत्यावृतः ॥ १३.४.२ ॥

ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਮਹੇਂਦਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

स धाता स विधर्ता स वायुर्नभ उच्छ्रितम् ॥ १३.४.३ ॥

ਉਹ ਧਾਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਧਰਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਯੂ ਹੈ; ਉੱਚੇ ਉੱਠੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਉਹੀ ਧਾਰਦਾ ਹੈ।

सोऽर्यमा स वरुणः स रुद्रः स महादेवः ॥ १३.४.४ ॥

ਉਹ ਅਰਯਮਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਰੁਣ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਹੈ।

सो अग्निः स उ सूर्यः स उ एव महायमः ॥ १३.४.५ ॥

ਉਹ ਅਗਨੀ ਹੈ; ਉਹੀ ਸੂਰਜ ਹੈ; ਉਹੀ ਮਹਾਯਮ ਹੈ।

तं वत्सा उप तिष्ठन्त्येकशीर्षाणो युता दश ॥ १३.४.६ ॥

ਉਸ ਕੋਲ ਇੱਕ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਦਸ ਵੱਛੜੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

पश्चात्प्राञ्च आ तन्वन्ति यदुदेति वि भासति ॥ १३.४.७ ॥

ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਦੈ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਅਗਾਂਹ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।

तस्यैष मारुतो गणः स एति शिक्याकृतः ॥ १३.४.८ ॥

ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਮਰੁਤ-ਗਣ ਹੈ; ਉਹ ਲਟਕਦੀ ਟੋਕਰੀ ਵਿੱਚ ਬੱਝਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

रश्मिभिर्नभ आभृतं महेन्द्र एत्यावृतः ॥ १३.४.९ ॥

ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਭਰਿਆ ਹੈ; ਮਹਿੰਦਰ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

तस्येमे नव कोशा विष्टम्भा नवधा हिताः ॥ १३.४.१० ॥

ਉਸ ਦੇ ਇਹ ਨੌਂ ਕੋਸ਼ ਹਨ, ਨੌਂ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਟਿਕਾਏ ਹੋਏ ਸਹਾਰੇ।

स प्रजाभ्यो वि पश्यति यच्च प्राणति यच्च न ॥ १३.४.११ ॥

ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਹ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀਆਂ।

तमिदं निगतं सहः स एष एक एकवृदेक एव ॥ १३.४.१२ ॥

ਉਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਲੁਕੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਉਹ ਇੱਕੋ ਹੈ, ਇਕੱਲਾ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ, ਇਕੋ ਹੀ।

एते अस्मिन् देवा एकवृतो भवन्ति ॥ १३.४.१३ ॥

ਇਹ ਦੇਵਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।