ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 13.4

13.4.1

स एति सविता स्वर्दिवस्पृष्ठेऽवचाकशत् ॥ १३.४.१ ॥

ಅವನು ಸವಿತೃ; ಬೆಳಕಿನ ಸ್ವರ್ಗದ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ.

रश्मिभिर्नभ आभृतं महेन्द्र एत्यावृतः ॥ १३.४.२ ॥

ಕಿರಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಆವರಿಸಿ ಮಹೇಂದ್ರ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

स धाता स विधर्ता स वायुर्नभ उच्छ्रितम् ॥ १३.४.३ ॥

ಅವನು ಧಾತ, ಅವನು ವಿಧರ್ತ, ಅವನು ವಾಯು; ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಿದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಅವನೇ ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

सोऽर्यमा स वरुणः स रुद्रः स महादेवः ॥ १३.४.४ ॥

ಅವನು ಅರ್ಯಮ, ಅವನು ವರುಣ, ಅವನು ರುದ್ರ, ಅವನು ಮಹಾದೇವ.

सो अग्निः स उ सूर्यः स उ एव महायमः ॥ १३.४.५ ॥

ಅವನು ಅಗ್ನಿ; ಅವನೇ ಸೂರ್ಯ; ಅವನೇ ಮಹಾಯಮ.

तं वत्सा उप तिष्ठन्त्येकशीर्षाणो युता दश ॥ १३.४.६ ॥

ಅವನ ಬಳಿ ಒಂದೇ ತಲೆಯ ಹತ್ತು ಕರುಗಳು ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ.

पश्चात्प्राञ्च आ तन्वन्ति यदुदेति वि भासति ॥ १३.४.७ ॥

ಅವನು ಉದಯಿಸಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಾಗ, ಹಿಂದಿನಿಂದ ಮುಂದಿನ ದಿಕ್ಕಿನವರನ್ನು ಅವನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ.

तस्यैष मारुतो गणः स एति शिक्याकृतः ॥ १३.४.८ ॥

ಅವನ ಈ ಮರುದ್ಗಣ; ಅವನು ತೂಗುವ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟವನಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಾನೆ.

रश्मिभिर्नभ आभृतं महेन्द्र एत्यावृतः ॥ १३.४.९ ॥

ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಆಕಾಶ ತುಂಬಿದೆ; ಮಹೇಂದ್ರ ಆವೃತನಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಾನೆ.

तस्येमे नव कोशा विष्टम्भा नवधा हिताः ॥ १३.४.१० ॥

ಅವನ ಈ ಒಂಬತ್ತು ಕೋಶಗಳು, ಒಂಬತ್ತು ವಿಧವಾಗಿ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆಧಾರಗಳು.

स प्रजाभ्यो वि पश्यति यच्च प्राणति यच्च न ॥ १३.४.११ ॥

ಅವನು ಉಸಿರಾಡುವ ಮತ್ತು ಉಸಿರಾಡದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ.

तमिदं निगतं सहः स एष एक एकवृदेक एव ॥ १३.४.१२ ॥

ಅವನಲ್ಲಿ ಈ ಶಕ್ತಿ ಅಡಗಿದೆ; ಅವನೇ ಒಬ್ಬನು, ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ತಿರುಗುವವನು, ಒಬ್ಬನೇ.

एते अस्मिन् देवा एकवृतो भवन्ति ॥ १३.४.१३ ॥

ಈ ದೇವತೆಗಳು ಇದರಲ್ಲಿ ಏಕರೂಪದಿಂದ ಒಂದಾಗುತ್ತಾರೆ.