अथर्ववेद · सूक्त 16.1

16.1.1

अतिसृष्टो अपां वृषभोऽतिसृष्टा अग्नयो दिव्याः ॥ १६.१.१ ॥

पाण्याचा वृषभ पुढे फेकला गेला आहे; दिव्य अग्नी पुढे फेकले गेले आहेत.

रुजन् परिरुजन् मृणन् प्रमृणन् ॥ १६.१.२ ॥

तोडणारा, सर्वत्र तोडणारा, चिरडणारा, पूर्णपणे चिरडणारा.

म्रोको मनोहा खनो निर्दाह आत्मदूषिस्तनूदूषिः ॥ १६.१.३ ॥

म्रोक, मनोहा, खन, निर्दाह, आत्मदूषी व तनूदूषी.

इदं तमति सृजामि तं माभ्यवनिक्षि ॥ १६.१.४ ॥

याला, त्याला मी पुढे पाठवतो; त्याला माझ्यावर पुसू नकोस.

तेन तमभ्यतिसृजामो योऽस्मान् द्वेष्टि यं वयं द्विष्मः ॥ १६.१.५ ॥

त्याने त्याला आम्ही पाठवतो — जो आमचा द्वेष करतो आणि ज्याचा आम्ही द्वेष करतो.

अपामग्रमसि समुद्रं वोऽभ्यवसृजामि ॥ १६.१.६ ॥

तू पाण्याचा अग्र आहेस; तुमच्यासाठी समुद्र मी खाली पाठवतो.

योऽप्स्वग्निरति तं सृजामि म्रोकं खनिं तनूदूषिम् ॥ १६.१.७ ॥

पाण्यातील जो अग्नी आहे, त्याला मी दूर पाठवतो — तो ओलसर, खोदणारा, शरीर दूषित करणारा आहे.

यो व आपोऽग्निराविवेश स एष यद्वो घोरं तदेतत् ॥ १६.१.८ ॥

हे जलांनो, तुमच्यात जो अग्नी शिरला आहे, तो हाच — तुमच्यातील जे घोर आहे ते हेच.

इन्द्रस्य व इन्द्रियेणाभि षिञ्चेत् ॥ १६.१.९ ॥

इंद्राच्या इंद्रिय (सामर्थ्या)ने त्याने तुम्हांस अभिषिक्त करावे.

अरिप्रा आपो अप रिप्रमस्मत् ॥ १६.१.१० ॥

निर्मल जल आमच्यापासून दोष दूर करोत.

प्रास्मदेनो वहन्तु प्र दुष्वप्न्यं वहन्तु ॥ १६.१.११ ॥

आमच्यापासून पाप वाहून नेवोत; वाईट स्वप्न वाहून नेवोत.

शिवेन मा चक्षुषा पश्यतापः शिवया तन्वोप स्पृशत त्वचं मे ॥ १६.१.१२ ॥

हे जलांनो, शुभ नेत्राने माझ्याकडे पाहा; शुभ शरीराने माझी त्वचा स्पर्श करा.

शिवान् अग्नीन् अप्सुषदो हवामहे मयि क्षत्रं वर्च आ धत्त देवीः ॥ १६.१.१३ ॥

पाण्यात वास करणाऱ्या कल्याणकारी अग्नींना आम्ही आवाहन करतो; हे दिव्य शक्तींनो, माझ्यात क्षात्रबल आणि तेज स्थापित करा.