Atharvaveda · Sūkta 16.1

16.1.1

अतिसृष्टो अपां वृषभोऽतिसृष्टा अग्नयो दिव्याः ॥ १६.१.१ ॥

Der Stier der Wasser wird vorwärts geschleudert; die göttlichen Feuer werden vorwärts geschleudert.

रुजन् परिरुजन् मृणन् प्रमृणन् ॥ १६.१.२ ॥

Brechend, ringsum brechend, zermalmend, gründlich zermalmend.

म्रोको मनोहा खनो निर्दाह आत्मदूषिस्तनूदूषिः ॥ १६.१.३ ॥

Der Zermalmer, Geisttöter, Gräber, Verbrenner, Selbstverderber und Leibverderber.

इदं तमति सृजामि तं माभ्यवनिक्षि ॥ १६.१.४ ॥

Diesen, ihn schicke ich fort; wische ihn nicht auf mich ab.

तेन तमभ्यतिसृजामो योऽस्मान् द्वेष्टि यं वयं द्विष्मः ॥ १६.१.५ ॥

Damit schicken wir ihn fort — den, der uns hasst, und den, den wir hassen.

अपामग्रमसि समुद्रं वोऽभ्यवसृजामि ॥ १६.१.६ ॥

Du bist der Vorderste der Wasser; für euch lasse ich den Ozean herab.

योऽप्स्वग्निरति तं सृजामि म्रोकं खनिं तनूदूषिम् ॥ १६.१.७ ॥

Das Feuer, das in den Wassern ist — ich sende es fort: das feuchte, das grabende, das den Leib verderbende.

यो व आपोऽग्निराविवेश स एष यद्वो घोरं तदेतत् ॥ १६.१.८ ॥

Ihr Wasser, das Feuer, das in euch eingetreten ist, ist dieses; das Schreckliche in euch ist eben dieses.

इन्द्रस्य व इन्द्रियेणाभि षिञ्चेत् ॥ १६.१.९ ॥

Mit der Kraft Indras möge er euch besprengen.

अरिप्रा आपो अप रिप्रमस्मत् ॥ १६.१.१० ॥

Mögen die makellosen Wasser die Befleckung von uns fortnehmen.

प्रास्मदेनो वहन्तु प्र दुष्वप्न्यं वहन्तु ॥ १६.१.११ ॥

Mögen sie die Sünde weit von uns forttragen; mögen sie den bösen Traum forttragen.

शिवेन मा चक्षुषा पश्यतापः शिवया तन्वोप स्पृशत त्वचं मे ॥ १६.१.१२ ॥

Ihr Wasser, blickt mich mit gütigem Auge an; berührt meine Haut mit gütigem Leib.

शिवान् अग्नीन् अप्सुषदो हवामहे मयि क्षत्रं वर्च आ धत्त देवीः ॥ १६.१.१३ ॥

Wir rufen die gütigen Feuer an, die in den Wassern wohnen; ihr Göttinnen, setzt in mir Herrschermacht und Glanz ein.