अथर्ववेद · सूक्त 16.7

16.7.1

तेनैनं विध्याम्यभूत्यैनं विध्यामि निर्भूत्यैनं विध्यामि पराभूत्यैनं विध्यामि ग्राह्यैनं विध्यामि तमसैनं विध्यामि ॥ १६.७.१ ॥

त्याने याला मी विंधतो; अभूतीने याला विंधतो, निर्भूतीने विंधतो, पराभूतीने विंधतो, ग्राह्येने विंधतो, तमसाने याला विंधतो.

देवानामेनं घोरैः क्रूरैः प्रैषैरभिप्रेष्यामि ॥ १६.७.२ ॥

देवांच्या भयंकर, क्रूर प्रेषणांनी मी याच्यावर पाठवतो.

वैश्वानरस्यैनं दंष्ट्रयोरपि दधामि ॥ १६.७.३ ॥

वैश्वानराच्या दाढांमध्ये याला मीही ठेवतो.

एवानेवाव सा गरत् ॥ १६.७.४ ॥

याप्रमाणेच ती खाली जावो, गिळली जावो.

योऽस्मान् द्वेष्टि तमात्मा द्वेष्टु यं वयं द्विष्मः स आत्मानं द्वेष्टु ॥ १६.७.५ ॥

जो आम्हांचा द्वेष करतो त्याचा आत्माच त्याचा द्वेष करो; आम्ही ज्याचा द्वेष करतो तो स्वतःचाच द्वेष करो.

निर्द्विषन्तं दिवो निः पृथिव्या निरन्तरिक्षाद्भजाम ॥ १६.७.६ ॥

द्वेष करणाऱ्याला आम्ही द्युलोकातून, पृथ्वीवरून, अंतरिक्षातून बाहेर काढू.

सुयामंश्चाक्षुष ॥ १६.७.७ ॥

सुयाम आणि अक्षुषाला (दुःस्वप्ननाशिनी उषा दूर करो).

इदमहमामुष्यायणेऽमुष्याः पुत्रे दुष्वप्न्यं मृजे ॥ १६.७.८ ॥

मी या आमुष्यायणाच्या, हिच्या पुत्रातील दुःस्वप्न पुसतो.

यददोअदो अभ्यगछं यद्दोषा यत्पूर्वां रात्रिम् ॥ १६.७.९ ॥

जे त्या दूरच्याला मी पोहोचलो, रात्री जे, मागील रात्री जे.

यज्जाग्रद्यत्सुप्तो यद्दिवा यन् नक्तम् ॥ १६.७.१० ॥

जागेपणी जे, झोपेत जे, दिवसा जे, रात्री जे.

यदहरहरभिगछामि तस्मादेनमव दये ॥ १६.७.११ ॥

दररोज जे मी गाठतो, त्यापासून यास मी छेदतो.

तं जहि तेन मन्दस्व तस्य पृष्टीरपि शृणीहि ॥ १६.७.१२ ॥

त्याला मार, त्याने आनंद मान, त्याच्या पाठी सुद्धा मोड.

स मा जीवीत्तं प्राणो जहातु ॥ १६.७.१३ ॥

तो माझ्यासाठी जगो; त्याला प्राण सोडो.