અથર્વવેદ · સૂક્ત 19.30

19.30.1

यत्ते दर्भ जरामृत्यु शतं वर्मसु वर्म ते ।
तेनेमं वर्मिणं कृत्वा सपत्नां जहि वीर्यैः ॥ १९.३०.१ ॥

હે દર્ભ, જરા અને મૃત્યુથી રક્ષણ આપતાં તારાં સો કવચોમાં તું જ કવચ છે. તેનાથી આને કવચધારી બનાવી, તારા વીર્યથી શત્રુઓનો નાશ કર.

शतं ते दर्भ वर्माणि सहस्रं वीर्याणि ते ।
तमस्मै विश्वे त्वां देवा जरसे भर्तवा अदुः ॥ १९.३०.२ ॥

હે દર્ભ, તારાં સો કવચ અને હજાર વીર્ય છે. જરા સુધી ધારણ કરવા માટે સર્વ દેવોએ આને માટે તને આપ્યું.

त्वामाहुर्देववर्म त्वां दर्भ ब्रह्मणस्पतिम् ।
त्वामिन्द्रस्याहुर्वर्म त्वं राष्ट्राणि रक्षसि ॥ १९.३०.३ ॥

હે દર્ભ, તને દેવોનું કવચ કહે છે; હે દર્ભ, તને બ્રહ્મણસ્પતિ કહે છે. તને ઇન્દ્રનું કવચ કહે છે; તું રાષ્ટ્રોનું રક્ષણ કરે છે.

सपत्नक्षयणं दर्भ द्विषतस्तपनं हृदः ।
मणिं क्षत्रस्य वर्धनं तनूपानं कृणोमि ते ॥ १९.३०.४ ॥

હે દર્ભ, તું શત્રુઓનો નાશ કરનાર, દ્વેષીઓનાં હૃદય બાળનાર છે. ક્ષત્રિયને વધારનારી મણિ, શરીરનું રક્ષણ કરનારી, તારા માટે હું આ બનાવું છું.

यत्समुद्रो अभ्यक्रन्दत्पर्जन्यो विद्युता सह ।
ततो हिरण्ययो बिन्दुस्ततो दर्भो अजायत ॥ १९.३०.५ ॥

સમુદ્ર ગર્જ્યો, મેઘ વીજળી સાથે ભળ્યો, ત્યારે તેમાંથી સોનેરી બિંદુ ઉત્પન્ન થયું; તેમાંથી દર્ભ જન્મ્યો.