अथर्ववेद · सूक्त 2.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.1.1
वेनस्तत्पश्यत्परमं गुहा यद्यत्र विश्वं भवत्येकरूपम् ।
इदं पृश्निरदुहज्जायमानाः स्वर्विदो अभ्यनूषत व्राः ॥ २.१.१ ॥
वेनाने ते परम गुह्य पाहिले, ज्यात हे सर्व विश्व एकरूप होते. चित्रविचित्र पृथ्वीने जन्म घेताना त्याचे दोहन केले; स्वर्गज्ञ समूहांनी त्याची स्तुती केली.
2.1.2
प्र तद्वोचेदमृतस्य विद्वान् गन्धर्वो धाम परमं गुहा यत् ।
त्रीणि पदानि निहिता गुहास्य यस्तानि वेद स पितुष्पितासत् ॥ २.१.२ ॥
अमृताचे हे तत्त्व जाणणारा गंधर्व गुहेतील ते परम धाम स्पष्ट करो. याची तीन पदे गुहेत ठेवलेली आहेत; ती जाणणारा आपल्या पित्याचा पिता होवो.
2.1.3
स नः पिता जनिता स उत बन्धुर्धामानि वेद भुवनानि विश्वा ।
यो देवानां नामध एक एव तं संप्रश्नं भुवना यन्ति सर्वा ॥ २.१.३ ॥
तोच आमचा पिता, जनिता आणि बंधू आहे; सर्व लोक व धामे त्याला ठाऊक आहेत. देवांच्या नावाखाली जो एकटाच आहे, त्याच्याविषयीच्या प्रश्नाकडे सर्व लोक जातात.
2.1.4
परि द्यावापृथिवी सद्य आयमुपातिष्ठे प्रथमजामृतस्य ।
वाचमिव वक्तरि भुवनेष्ठा धास्युरेष नन्वेषो अग्निः ॥ २.१.४ ॥
मी त्वरित द्यावापृथिवींना वेढतो; ऋताच्या प्रथमजाताजवळ उभा राहतो. वक्त्याला वाणी जशी, तसे लोकांत स्थापणारा हा, निश्चितच हा अग्नी.
2.1.5
परि विश्वा भुवनान्यायमृतस्य तन्तुं विततं दृशे कम् ।
यत्र देवा अमृतमानशानाः समाने योनावध्यैरयन्त ॥ २.१.५ ॥
सर्व लोकांभोवती मी फिरलो; ऋताचा विस्तारलेला धागा पाहण्यासाठी, आनंदाने. जिथे देव अमृत मिळवून एकाच योनीत स्थापित झाले.