ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 2.1

2.1.1

वेनस्तत्पश्यत्परमं गुहा यद्यत्र विश्वं भवत्येकरूपम् ।
इदं पृश्निरदुहज्जायमानाः स्वर्विदो अभ्यनूषत व्राः ॥ २.१.१ ॥

ବେନ ସେହି ପରମ ଗୁହ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଏହି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ଏକରୂପ ହୁଏ। ଚିତ୍ରିତ ପୃଥିବୀ ଜନ୍ମ ନେବା ସମୟରେ ଏହାକୁ ଦୋହନ କଲା; ସ୍ୱର୍ଗଜ୍ଞମାନେ ଏହାର ସ୍ତୁତି କଲେ।

प्र तद्वोचेदमृतस्य विद्वान् गन्धर्वो धाम परमं गुहा यत् ।
त्रीणि पदानि निहिता गुहास्य यस्तानि वेद स पितुष्पितासत् ॥ २.१.२ ॥

ଅମୃତର ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିବା ଗନ୍ଧର୍ବ ଗୁହାରେ ଥିବା ସେହି ପରମ ଧାମକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତୁ। ଏହାର ତିନି ପଦ ଗୁହାରେ ରଖାଯାଇଛି; ଯେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଜାଣେ ସେ ନିଜ ପିତାର ପିତା ହେଉ।

स नः पिता जनिता स उत बन्धुर्धामानि वेद भुवनानि विश्वा ।
यो देवानां नामध एक एव तं संप्रश्नं भुवना यन्ति सर्वा ॥ २.१.३ ॥

ସେ ହିଁ ଆମର ପିତା, ଜନକ ଓ ବନ୍ଧୁ; ସମସ୍ତ ଭୁବନ ଓ ଧାମକୁ ସେ ଜାଣେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାମ ତଳେ ଯେ ଏକା, ତାଙ୍କ ବିଷୟ ପ୍ରଶ୍ନ ଆଡ଼କୁ ସମସ୍ତ ଭୁବନ ଯାଏ।

परि द्यावापृथिवी सद्य आयमुपातिष्ठे प्रथमजामृतस्य ।
वाचमिव वक्तरि भुवनेष्ठा धास्युरेष नन्वेषो अग्निः ॥ २.१.४ ॥

ମୁଁ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ଘେରେ; ଋତର ପ୍ରଥମଜାତ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୁଏ। ବକ୍ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବାଣୀ ପରି, ଲୋକମାନଙ୍କରେ ସ୍ଥାପନକାରୀ ଏହି, ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ଅଗ୍ନି।

परि विश्वा भुवनान्यायमृतस्य तन्तुं विततं दृशे कम् ।
यत्र देवा अमृतमानशानाः समाने योनावध्यैरयन्त ॥ २.१.५ ॥

ସମସ୍ତ ଭୁବନ ଚାରିପାଖେ ମୁଁ ଘୂରିଲି; ଋତର ବିସ୍ତୃତ ସୂତ୍ର ଦେଖିବାକୁ, ସୁଖରେ। ଯେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ଅମୃତ ପାଇ ଏକ ଯୋନିରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ।