અથર્વવેદ · સૂક્ત 2.26

2.26.1

एह यन्तु पशवो ये परेयुर्वायुर्येषां सहचारं जुजोष ।
त्वष्टा येषां रूपधेयानि वेदास्मिन् तान् गोष्ठे सविता नि यच्छतु ॥ २.२६.१ ॥

જે પશુઓ દૂર ચાલ્યાં ગયાં છે, વાયુએ જેમની સંગતિ માણી છે, ત્વષ્ટા જેમનાં રૂપ અને નામ જાણે છે — સવિતા તેમને આ ગમાણમાં રોકી રાખો; તેઓ અહીં આવો.

इमं गोष्ठं पशवः सं स्रवन्तु बृहस्पतिरा नयतु प्रजानन् ।
सिनीवाली नयत्वाग्रमेषामाजग्मुषो अनुमते नि यच्छ ॥ २.२६.२ ॥

આ ગમાણ તરફ પશુઓ એકસાથે વહી આવો; જાણકાર બૃહસ્પતિ તેમને અહીં લાવો. સિનીવાલી આવેલામાંથી આગળનાંને આગળ લઈ જાય; હે અનુમતિ, તેમને રોકી રાખ.

सं सं स्रवन्तु पशवः समश्वाः समु पूरुषाः ।
सं धान्यस्य या स्फातिः संस्राव्येण हविषा जुहोमि ॥ २.२६.३ ॥

પશુઓ એકસાથે વહી આવો, ઘોડાઓ પણ એકસાથે, માણસો પણ એકસાથે આવો. અનાજની જે વૃદ્ધિ છે, તેને સંસ્રાવ્ય હવિ સાથે એકસાથે હું હોમું છું.

सं सिञ्चामि गवां क्षीरं समाज्येन बलं रसम् ।
संसिक्ता अस्माकं वीरा ध्रुवा गावो मयि गोपतौ ॥ २.२६.४ ॥

ગાયોનું દૂધ એકસાથે સિંચું છું; ઘી સાથે બળ અને રસ એકસાથે સિંચું છું. અમારા વીરો સિંચિત થાઓ, ગાયો સ્થિર થાઓ — ગોપતિ એવા મારામાં.

आ हरामि गवां क्षीरमाहार्षं धान्यं रसम् ।
आहृता अस्माकं वीरा आ पत्नीरिदमस्तकम् ॥ २.२६.५ ॥

ગાયોનું દૂધ હું લાવું છું; અનાજનો રસ હું લાવ્યો છું. અમારા વીરો લાવવામાં આવ્યા હોય; પત્નીઓ પણ આ ઘરમાં લાવવામાં આવે.