अथर्ववेद · सूक्त 2.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.26.1
एह यन्तु पशवो ये परेयुर्वायुर्येषां सहचारं जुजोष ।
त्वष्टा येषां रूपधेयानि वेदास्मिन् तान् गोष्ठे सविता नि यच्छतु ॥ २.२६.१ ॥
जी जनावरे दूर निघून गेली आहेत, वायूने ज्यांच्या सहवासाचा आनंद घेतला, त्वष्ट्याला ज्यांची रूपे व नावे माहीत आहेत — सविता त्यांना या गोठ्यात थांबवो; ती येथे येवोत.
2.26.2
इमं गोष्ठं पशवः सं स्रवन्तु बृहस्पतिरा नयतु प्रजानन् ।
सिनीवाली नयत्वाग्रमेषामाजग्मुषो अनुमते नि यच्छ ॥ २.२६.२ ॥
या गोठ्याकडे जनावरे एकत्र येवोत; जाणता बृहस्पति त्यांना येथे आणो. सिनीवाली आलेल्यांपैकी पुढे असलेल्यांना पुढे नेवो; हे अनुमते, त्यांना थांबव.
2.26.3
सं सं स्रवन्तु पशवः समश्वाः समु पूरुषाः ।
सं धान्यस्य या स्फातिः संस्राव्येण हविषा जुहोमि ॥ २.२६.३ ॥
जनावरे एकत्र वाहत येवोत, घोडेही एकत्र, माणसेही एकत्र येवोत. धान्याची जी वाढ आहे, ती संस्राव्य हविने एकत्र मी होम करतो.
2.26.4
सं सिञ्चामि गवां क्षीरं समाज्येन बलं रसम् ।
संसिक्ता अस्माकं वीरा ध्रुवा गावो मयि गोपतौ ॥ २.२६.४ ॥
गायींचे दूध एकत्र शिंपतो; तुपासह बल आणि रस एकत्र शिंपतो. आमचे वीर सिंचित होवोत, गायी स्थिर होवोत — गोपती अशा माझ्यात.
2.26.5
आ हरामि गवां क्षीरमाहार्षं धान्यं रसम् ।
आहृता अस्माकं वीरा आ पत्नीरिदमस्तकम् ॥ २.२६.५ ॥
गायींचे दूध मी आणतो; धान्याचा रस मी आणला आहे. आमचे वीर आणले जावोत; पत्नींनाही या घरात आणले जावो.