અથર્વવેદ · સૂક્ત 2.7

2.7.1

अघद्विष्टा देवजाता वीरुच्छपथयोपनी ।
आपो मलमिव प्राणैक्षीत्सर्वान् मच्छपथामधि ॥ २.७.१ ॥

અનિષ્ટને ધિક્કારનારી, દેવોથી જન્મેલી, શાપોને કાપનારી વીરુધ્ — જળ જેમ મેલ ધોઈ નાખે, તેમ તે મારામાંથી સર્વ શાપ ધોઈ નાખો.

यश्च सापत्नः शपथो जाम्याः शपथश्च यः ।
ब्रह्मा यन् मन्युतः शपात्सर्वं तन् नो अधस्पदम् ॥ २.७.२ ॥

સપત્નીનો શાપ, સગી સ્ત્રીનો શાપ, અને બ્રહ્માએ ક્રોધથી આપેલો શાપ — એ બધું અમારી નીચે, પગ નીચે જાઓ.

दिवो मूलमवततं पृथिव्या अध्युत्ततम् ।
तेन सहस्रकाण्डेन परि णः पाहि विश्वतः ॥ २.७.३ ॥

સ્વર્ગનું મૂળ, જે નીચે ફેલાયેલું; પૃથ્વી ઉપર જે ઉપર ફેલાયેલું — તે હજાર શાખાવાળી વનસ્પતિ વડે અમને સર્વ બાજુથી રક્ષા કર.

परि मां परि मे प्रजां परि णः पाहि यद्धनम् ।
अरातिर्नो मा तारीन् मा नस्तारिशुरभिमातयः ॥ २.७.४ ॥

મને ચારે તરફ રક્ષા કર, મારા સંતાનને ચારે તરફ રક્ષા કર, અમારા ધનને ચારે તરફ રક્ષા કર. શત્રુ અમને પાર ન કરે; દ્વેષી ઇરાદાઓ અમને પાર ન કરે.

शप्तारमेतु शपथो यः सुहार्त्तेन नः सह ।
चक्षुर्मन्त्रस्य दुर्हार्दः पृष्टीरपि शृणीमसि ॥ २.७.५ ॥

અમારા મિત્ર સાથે આવેલો શાપ, શાપ આપનારની પાસે જ પાછો જાઓ. દુષ્ટ હૃદયવાળાના આંખના મંત્રની પીઠ પણ અમે તોડી નાખીએ છીએ.