ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 2.7

2.7.1

अघद्विष्टा देवजाता वीरुच्छपथयोपनी ।
आपो मलमिव प्राणैक्षीत्सर्वान् मच्छपथामधि ॥ २.७.१ ॥

ಕೆಡುಕನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವ, ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ಶಾಪಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವ ವೀರುಧ್ — ನೀರು ಕೊಳೆಯನ್ನು ತೊಳೆದಂತೆ ಅದು ನನ್ನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಶಾಪಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು ಹಾಕಲಿ.

यश्च सापत्नः शपथो जाम्याः शपथश्च यः ।
ब्रह्मा यन् मन्युतः शपात्सर्वं तन् नो अधस्पदम् ॥ २.७.२ ॥

ಸಪತ್ನಿಯ ಶಾಪವೂ, ಸಂಬಂಧಿನಿಯ ಶಾಪವೂ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಕೋಪದಿಂದ ಕೊಟ್ಟ ಶಾಪವೂ — ಅವೆಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಕೆಳಗೆ, ಪಾದಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ.

दिवो मूलमवततं पृथिव्या अध्युत्ततम् ।
तेन सहस्रकाण्डेन परि णः पाहि विश्वतः ॥ २.७.३ ॥

ಸ್ವರ್ಗದ ಬೇರು, ಕೆಳಗೆ ಹರಡಿದ್ದು; ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಚಾಚಿದ್ದು — ಆ ಸಾವಿರ ಕೊಂಬೆಗಳ ಗಿಡದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಕಾಪಾಡು.

परि मां परि मे प्रजां परि णः पाहि यद्धनम् ।
अरातिर्नो मा तारीन् मा नस्तारिशुरभिमातयः ॥ २.७.४ ॥

ನನ್ನನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ಕಾಪಾಡು, ನನ್ನ ಸಂತಾನವನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ಕಾಪಾಡು, ನಮ್ಮ ಧನವನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ಕಾಪಾಡು. ಶತ್ರುವು ನಮ್ಮನ್ನು ಮೀರದಿರಲಿ; ದ್ವೇಷದ ಉದ್ದೇಶಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಮೀರದಿರಲಿ.

शप्तारमेतु शपथो यः सुहार्त्तेन नः सह ।
चक्षुर्मन्त्रस्य दुर्हार्दः पृष्टीरपि शृणीमसि ॥ २.७.५ ॥

ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತನೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ಶಾಪ, ಶಪಿಸಿದವನ ಬಳಿಗೇ ಹಿಂದಿರುಗಲಿ. ದುರ್ಹೃದಯಿಯ ಕಣ್ಣು-ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅವನ ಬೆನ್ನುಗಳನ್ನೂ ಮುರಿಯುತ್ತೇವೆ.