અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.128.1
यः सभेयो विदथ्यः सुत्वा यज्वाथ पूरुषः ।
सूर्यं चामू रिशादसस्तद्देवाः प्रागकल्पयन् ॥ २०.१२८.१ ॥
જે સભાને યોગ્ય, વિદથ્યને યોગ્ય, સોમ નિચોવી યજ્ઞ કરનાર પુરુષ છે; અને તે સૂર્ય તથા તે શત્રુનાશકોને દેવોએ પહેલાં જ રચ્યા.
20.128.2
यो जाम्या अप्रथयस्तद्यत्सखायं दुधूर्षति ।
ज्येष्ठो यदप्रचेतास्तदाहुरधरागिति ॥ २०.१२८.२ ॥
જે સગાંઓનો વિસ્તાર કરે છે, જે મિત્ર પર હુમલો કરે છે; જ્યારે જ્યેષ્ઠ છતાં અવિવેકી હોય ત્યારે તેને નીચો કહેવાય છે.
20.128.3
यद्भद्रस्य पुरुषस्य पुत्रो भवति दाधृषिः ।
तद्विप्रो अब्रवीदु तद्गन्धर्वः काम्यं वचः ॥ २०.१२८.३ ॥
ભદ્ર પુરુષનો પુત્ર સાહસિક બને છે ત્યારે વિપ્રે આ કહ્યું; અને ગંધર્વે તે પ્રિય વચન કહ્યું.
20.128.4
यश्च पणि रघुजिष्ठ्यो यश्च देवामदाशुरिः ।
धीराणां शश्वतामहं तदपागिति शुश्रुम ॥ २०.१२८.४ ॥
પણિ, રઘુજિષ્ઠ્ય, અને દેવોની મશ્કરી કરનાર અદાશુરિ — ધીરો અને શાશ્વતો પાસેથી મેં સાંભળ્યું છે કે 'તે દૂર થાઓ'.
20.128.5
ये च देवा अयजन्ताथो ये च पराददिः ।
सूर्यो दिवमिव गत्वाय मघवा नो वि रप्शते ॥ २०.१२८.५ ॥
જે દેવોએ યજ્ઞ કર્યો અને જેઓ દાન આપનારા હતા — સૂર્ય જાણે સ્વર્ગે પહોંચીને, મઘવા આપણા માટે પ્રકાશે છે.
20.128.6
योऽनाक्ताक्षो अनभ्यक्तो अमणिवो अहिरण्यवः ।
अब्रह्मा ब्रह्मणः पुत्रस्तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.६ ॥
આંખમાં અંજન વિનાનો, તેલ લગાવેલો નહીં, મણિ વિનાનો, સોના વિનાનો; બ્રહ્મજ્ઞાન વિનાનો છતાં બ્રહ્મનો પુત્ર — વિધિઓમાં યોગ્ય સ્તોતા.
20.128.7
य आक्ताक्षः सुभ्यक्तः सुमणिः सुहिरण्यवः ।
सुब्रह्मा ब्रह्मणः पुत्रस्तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.७ ॥
જે આંખોમાં કાજળ લગાવે, સારી રીતે અભ્યક્ત, સુંદર મણિ અને સોનાવાળો, ઉત્તમ બ્રહ્મજ્ઞ બ્રાહ્મણનો પુત્ર તથા સ્તોતા—તે કલ્પોમાં (યજ્ઞવિધિઓમાં) નિયુક્ત છે.
20.128.8
प्रपाणा च वेशन्ता रेवामप्रतिदिश्ययः ।
अयभ्या कन्या कल्याणी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.८ ॥
પ્રપાણા અને વેશન્તા, ધનવતી રેવા, અપ્રતિદિશ્યયા, અયભ્યા કન્યા, કલ્યાણી—તે સ્તોતા છે; તે કલ્પોમાં નિયુક્ત છે.
20.128.9
सुप्रपाणा च वेशन्ता रेवान्त्सुप्रतिदिश्ययः ।
सुयभ्या कन्या कल्याणी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.९ ॥
સુપ્રપાણા અને વેશન્તા, ધનવતી સુપ્રતિદિશ્યયા, સુઅયભ્યા કન્યા, કલ્યાણી—તે સ્તોતા છે; તે કલ્પોમાં નિયુક્ત છે.
20.128.10
परिवृक्ता च महिषी स्वस्त्या च युधिं गमः ।
अनाशुरश्चायामी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.१० ॥
પરિવૃક્તા અને મહિષી, સ્વસ્તિ સાથે યુદ્ધમાં જનાર; અનાશુર અને અયામી—તેઓ સ્તોતા છે; કલ્પોમાં નિયુક્ત છે.
20.128.11
वावाता च महिषी स्वस्त्या च युधिं गमः ।
श्वाशुरश्चायामी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.११ ॥
વાવાતા અને મહિષી, સ્વસ્તિ સાથે યુદ્ધમાં જનાર; શ્વાશુર અને અયામી—તેઓ સ્તોતા છે; કલ્પોમાં નિયુક્ત છે.
20.128.12
यदिन्द्रादो दाशराज्ञे मानुषं वि गाहथाः ।
विरूपः सर्वस्मा आसीत्सह यक्षाय कल्पते ॥ २०.१२८.१२ ॥
ઇન્દ્રના દાન રૂપે તું દાશરાજ્ઞ યુદ્ધમાં મનુષ્યો વચ્ચે પ્રવેશે છે, ત્યારે સૌ માટે વિવિધ રૂપ ધારણ કરીને તે યજ્ઞ માટે યોગ્ય બને છે.
20.128.13
त्वं वृषाक्षुं मघवन्न् अम्रं मर्याकरो रविः ।
त्वं रौहिणं व्यास्यो वि वृत्रस्याभिनच्छिरः ॥ २०.१२८.१३ ॥
હે મઘવન્ ઇન્દ્ર, તેં વૃષાક્ષુ, અમ્ર, મર્યાકર અને રવિને દબાવ્યા. તેં રૌહિણને ફેંક્યો; વૃત્રનું માથું ફોડ્યું.
20.128.14
यः पर्वतान् व्यदधाद्यो अपो व्यगाहथाः ।
इन्द्रो यो वृत्रहान्महं तस्मादिन्द्र नमोऽस्तु ते ॥ २०.१२८.१४ ॥
જેણે પર્વતો સ્થાપ્યા, જેણે જળમાં ડૂબકી મારી તેમને મુક્ત કર્યા — વૃત્રનો હન્તા તે ઇન્દ્ર. તેથી હે ઇન્દ્ર, તને નમસ્કાર.
20.128.15
पृष्ठं धावन्तं हर्योरौच्चैः श्रवसमब्रुवन् ।
स्वस्त्यश्व जैत्रायेन्द्रमा वह सुस्रजम् ॥ २०.१२८.१५ ॥
દોડતા બે હરિઓની પીઠ પર, ઉચ્ચૈઃશ્રવાને તેઓએ કહ્યું — 'હે અશ્વ, કલ્યાણ થાઓ; વિજય માટે સુમાળાધારી ઇન્દ્રને લાવ.'
20.128.16
ये त्वा श्वेता अजैश्रवसो हार्यो युञ्जन्ति दक्षिणम् ।
पूर्वा नमस्य देवानां बिभ्रदिन्द्र महीयते ॥ २०.१२८.१६ ॥
તને જે સફેદ અજૈઃશ્રવા હરિ-અશ્વોને જમણી બાજુએ જોડે છે — હે ઇન્દ્ર, દેવોમાં પ્રથમ અને નમસ્કાર્ય, તને ધારણ કરીને તેઓ મહિમા પામે છે.