Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

അഥർവവേദം · സൂക്തം 20.128

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

20.128.1

यः सभेयो विदथ्यः सुत्वा यज्वाथ पूरुषः ।
सूर्यं चामू रिशादसस्तद्देवाः प्रागकल्पयन् ॥ २०.१२८.१ ॥

സഭയ്ക്ക് യോഗ്യനും വിദഥ്യയ്ക്ക് യോഗ്യനും സോമം പിഴിഞ്ഞ് യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന പുരുഷനും; ആ സൂര്യനെയും ആ ശത്രുനാശകരെയും ദേവന്മാർ മുമ്പേ സൃഷ്ടിച്ചു.

20.128.2

यो जाम्या अप्रथयस्तद्यत्सखायं दुधूर्षति ।
ज्येष्ठो यदप्रचेतास्तदाहुरधरागिति ॥ २०.१२८.२ ॥

ബന്ധുക്കളെ വ്യാപിപ്പിക്കുന്നവൻ, സുഹൃത്തിനെ ആക്രമിക്കുന്നവൻ; മൂത്തവനായിരിക്കെ വിവേകമില്ലാത്തവനാകുമ്പോൾ അവനെ താഴ്ന്നവനെന്ന് പറയും.

20.128.3

यद्भद्रस्य पुरुषस्य पुत्रो भवति दाधृषिः ।
तद्विप्रो अब्रवीदु तद्गन्धर्वः काम्यं वचः ॥ २०.१२८.३ ॥

നല്ല പുരുഷന്റെ പുത്രൻ ധൈര്യശാലിയും അതിക്രമിയുമാകുമ്പോൾ, വിപ്രൻ അത് പറഞ്ഞു; ഗന്ധർവൻ ആ പ്രിയവചനം പറഞ്ഞു.

20.128.4

यश्च पणि रघुजिष्ठ्यो यश्च देवामदाशुरिः ।
धीराणां शश्वतामहं तदपागिति शुश्रुम ॥ २०.१२८.४ ॥

പണിയും, രഘുജിഷ്ഠ്യനും, ദേവന്മാരെ പരിഹസിക്കുന്ന അദാശുരിയും — ധീരന്മാരിൽനിന്നും ശാശ്വതന്മാരിൽനിന്നും 'അവൻ അകന്നുപോകട്ടെ' എന്ന് ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു.

20.128.5

ये च देवा अयजन्ताथो ये च पराददिः ।
सूर्यो दिवमिव गत्वाय मघवा नो वि रप्शते ॥ २०.१२८.५ ॥

യജ്ഞം ചെയ്ത ദേവന്മാരും ദാനം ചെയ്തവരും — സൂര്യൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലെത്തിയതുപോലെ, മഘവാവ് നമുക്കായി പ്രകാശിക്കുന്നു.

20.128.6

योऽनाक्ताक्षो अनभ्यक्तो अमणिवो अहिरण्यवः ।
अब्रह्मा ब्रह्मणः पुत्रस्तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.६ ॥

കണ്ണിൽ അഞ്ജനമില്ലാത്തവൻ, തൈലലേപനമില്ലാത്തവൻ, മണിയില്ലാത്തവൻ, സ്വർണ്ണമില്ലാത്തവൻ; ബ്രഹ്മജ്ഞാനമില്ലാത്തവനെങ്കിലും ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രൻ — ചടങ്ങുകളിൽ യോജിച്ച സ്തോതാവ്.

20.128.7

य आक्ताक्षः सुभ्यक्तः सुमणिः सुहिरण्यवः ।
सुब्रह्मा ब्रह्मणः पुत्रस्तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.७ ॥

കണ്ണിൽ അഞ്ജനമിട്ടവനും, നന്നായി പൂശപ്പെട്ടവനും, നല്ല മണികളും സ്വർണ്ണവുമുള്ളവനും, നല്ല ബ്രഹ്മജ്ഞാനമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്റെ പുത്രനും സ്തോതാവുമായവൻ; അവൻ കല്പങ്ങളിൽ (യജ്ഞവിധികളിൽ) നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവനാണ്.

20.128.8

प्रपाणा च वेशन्ता रेवामप्रतिदिश्ययः ।
अयभ्या कन्या कल्याणी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.८ ॥

പ്രപാണയും വേശന്തയും, രേവയും, അപ്രതിദിശ്യയും, അയഭ്യ എന്ന കന്യകയും, കല്യാണിയും—അവൾ സ്തോത്രകാരി; കല്പങ്ങളിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവൾ.

20.128.9

सुप्रपाणा च वेशन्ता रेवान्त्सुप्रतिदिश्ययः ।
सुयभ्या कन्या कल्याणी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.९ ॥

സുപ്രപാണയും വേശന്തയും, ധനവതിയായ സുപ്രതിദിശ്യയും, സുഅയഭ്യ എന്ന കന്യകയും, കല്യാണിയും—അവൾ സ്തോത്രകാരി; കല്പങ്ങളിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവൾ.

20.128.10

परिवृक्ता च महिषी स्वस्त्या च युधिं गमः ।
अनाशुरश्चायामी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.१० ॥

പരിവൃക്ത, മഹിഷി, സ്വസ്ത്യയോടുകൂടി യുദ്ധത്തിൽ പോകുന്നവൻ; അനാശുരൻ, അയാമി—അവർ സ്തോതാക്കൾ; കല്പങ്ങളിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവർ.

20.128.11

वावाता च महिषी स्वस्त्या च युधिं गमः ।
श्वाशुरश्चायामी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.११ ॥

വാവാത, മഹിഷി, സ്വസ്ത്യയോടുകൂടി യുദ്ധത്തിൽ പോകുന്നവൻ; ശ്വാശുരൻ, അയാമി—അവർ സ്തോതാക്കൾ; കല്പങ്ങളിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവർ.

20.128.12

यदिन्द्रादो दाशराज्ञे मानुषं वि गाहथाः ।
विरूपः सर्वस्मा आसीत्सह यक्षाय कल्पते ॥ २०.१२८.१२ ॥

ഇന്ദ്രന്റെ ദാനമായി നീ ദാശരാജ്ഞ യുദ്ധത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാവർക്കുമായി വിവിധരൂപിയായി അവൻ യജ്ഞത്തോടുകൂടി യോഗ്യനാകുന്നു.

20.128.13

त्वं वृषाक्षुं मघवन्न् अम्रं मर्याकरो रविः ।
त्वं रौहिणं व्यास्यो वि वृत्रस्याभिनच्छिरः ॥ २०.१२८.१३ ॥

ഓ മഘവൻ ഇന്ദ്രാ, നീ വൃഷാക്ഷുവിനെയും അമ്രനെയും മര്യാകരനെയും രവിയെയും അമർത്തി. നീ രൗഹിണനെ എറിഞ്ഞു; വൃത്രന്റെ തല പിളർന്നു.

20.128.14

यः पर्वतान् व्यदधाद्यो अपो व्यगाहथाः ।
इन्द्रो यो वृत्रहान्महं तस्मादिन्द्र नमोऽस्तु ते ॥ २०.१२८.१४ ॥

പർവതങ്ങളെ ഉറപ്പിച്ചവനും ജലത്തിൽ മുങ്ങി അവയെ മോചിപ്പിച്ചവനുമായ, വൃത്രനെ കൊന്ന ഇന്ദ്രൻ. അതിനാൽ ഓ ഇന്ദ്രാ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

20.128.15

पृष्ठं धावन्तं हर्योरौच्चैः श्रवसमब्रुवन् ।
स्वस्त्यश्व जैत्रायेन्द्रमा वह सुस्रजम् ॥ २०.१२८.१५ ॥

ഓടുന്ന രണ്ടു ഹരികളുടെ പുറത്ത്, ഉച്ചൈഃശ്രവസ്സിനോട് അവർ പറഞ്ഞു — 'ഓ അശ്വമേ, ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ; ജയത്തിനായി സുമാല ധരിച്ച ഇന്ദ്രനെ കൊണ്ടുവരൂ.'

20.128.16

ये त्वा श्वेता अजैश्रवसो हार्यो युञ्जन्ति दक्षिणम् ।
पूर्वा नमस्य देवानां बिभ्रदिन्द्र महीयते ॥ २०.१२८.१६ ॥

നിന്നെ വെളുത്ത അജൈഃശ്രവസ ഹരി-അശ്വങ്ങളിൽ വലത്തുഭാഗത്ത് കെട്ടുന്നവർ — ഓ ഇന്ദ്രാ, ദേവന്മാരിൽ മുമ്പനും നമസ്കരിക്കേണ്ടവനുമായവനേ, നിന്നെ വഹിച്ച് അവർ മഹിമ നേടുന്നു.