Atharvaveda · Sūkta 20.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.128.1
यः सभेयो विदथ्यः सुत्वा यज्वाथ पूरुषः ।
सूर्यं चामू रिशादसस्तद्देवाः प्रागकल्पयन् ॥ २०.१२८.१ ॥
Wer der Versammlung würdig ist, der Versammlung des Opfers würdig, der Mann, der Soma presst und das Opfer vollzieht — jene Sonne dort und jene Feindvernichter haben die Götter einst geschaffen.
20.128.2
यो जाम्या अप्रथयस्तद्यत्सखायं दुधूर्षति ।
ज्येष्ठो यदप्रचेतास्तदाहुरधरागिति ॥ २०.१२८.२ ॥
Wer die Verwandten zerstreut und einen Gefährten angreift — wenn der Älteste ohne Einsicht ist, nennt man ihn 'niedrig'.
20.128.3
यद्भद्रस्य पुरुषस्य पुत्रो भवति दाधृषिः ।
तद्विप्रो अब्रवीदु तद्गन्धर्वः काम्यं वचः ॥ २०.१२८.३ ॥
Wenn der Sohn eines guten Mannes kühn und anmaßend wird, sprach der Seher dies; und der Gandharva sprach jenes wohlgefällige Wort.
20.128.4
यश्च पणि रघुजिष्ठ्यो यश्च देवामदाशुरिः ।
धीराणां शश्वतामहं तदपागिति शुश्रुम ॥ २०.१२८.४ ॥
Der geizige Paṇi, der schnelle Raghujiṣṭhya und der götterverspottende Adāśuri — von den Weisen und den Alten habe ich gehört: 'Er möge fortgehen.'
20.128.5
ये च देवा अयजन्ताथो ये च पराददिः ।
सूर्यो दिवमिव गत्वाय मघवा नो वि रप्शते ॥ २०.१२८.५ ॥
Und die Götter, die opferten, und die, die gaben — wie die Sonne, die zum Himmel gelangt, so strahlt der Freigebige für uns.
20.128.6
योऽनाक्ताक्षो अनभ्यक्तो अमणिवो अहिरण्यवः ।
अब्रह्मा ब्रह्मणः पुत्रस्तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.६ ॥
Wer keine Augensalbe, keine Salbung, keinen Schmuck und kein Gold hat; ohne heiliges Wissen, doch Sohn des Brahmanen — ein in den Riten passender Preiser.
20.128.7
य आक्ताक्षः सुभ्यक्तः सुमणिः सुहिरण्यवः ।
सुब्रह्मा ब्रह्मणः पुत्रस्तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.७ ॥
Wer sich Augensalbe aufgetragen hat, wohl gesalbt, reich an Edelsteinen und Gold, der Sohn eines Brahmanen, der die heilige Formel gut kennt, ein Lobsänger, ist in den Riten (kalpa) bestimmt.
20.128.8
प्रपाणा च वेशन्ता रेवामप्रतिदिश्ययः ।
अयभ्या कन्या कल्याणी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.८ ॥
Prapāṇā und Veśantā, die reiche Revā, die in der Richtung Unvergleichliche, die Jungfrau Ayabhyā, die Glückverheißende—sie ist eine Lobsängerin, in den Riten bestimmt.
20.128.9
सुप्रपाणा च वेशन्ता रेवान्त्सुप्रतिदिश्ययः ।
सुयभ्या कन्या कल्याणी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.९ ॥
Suprapāṇā und Veśantā, die reiche Supratidiśyā, die Jungfrau Suayabhyā, die Glückverheißende—sie ist eine Lobsängerin, in den Riten bestimmt.
20.128.10
परिवृक्ता च महिषी स्वस्त्या च युधिं गमः ।
अनाशुरश्चायामी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.१० ॥
Parivṛktā und die Hauptgemahlin, die mit svasti in den Kampf zieht; Anāśura und Ayāmī—sie sind Lobsänger, in den Riten bestimmt.
20.128.11
वावाता च महिषी स्वस्त्या च युधिं गमः ।
श्वाशुरश्चायामी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.११ ॥
Vāvātā und die Hauptgemahlin, die mit svasti in den Kampf zieht; Śvāśura und Ayāmī—sie sind Lobsänger, in den Riten bestimmt.
20.128.12
यदिन्द्रादो दाशराज्ञे मानुषं वि गाहथाः ।
विरूपः सर्वस्मा आसीत्सह यक्षाय कल्पते ॥ २०.१२८.१२ ॥
Wenn du als Gabe Indras in der Schlacht der Dāśarājña unter die Menschen eintauchst, dann wird er, für alle von vielfältiger Gestalt, zum Opfer tauglich.
20.128.13
त्वं वृषाक्षुं मघवन्न् अम्रं मर्याकरो रविः ।
त्वं रौहिणं व्यास्यो वि वृत्रस्याभिनच्छिरः ॥ २०.१२८.१३ ॥
O freigebiger Indra, du hast Vṛṣākṣu, Amra, Maryākara und Ravi niedergeworfen. Du hast Rauhiṇa gestürzt und Vṛtras Haupt gespalten.
20.128.14
यः पर्वतान् व्यदधाद्यो अपो व्यगाहथाः ।
इन्द्रो यो वृत्रहान्महं तस्मादिन्द्र नमोऽस्तु ते ॥ २०.१२८.१४ ॥
Er, der die Berge setzte, der in die Gewässer tauchte und sie befreite: Indra, der Vṛtra-Töter. Darum, o Indra, sei dir Verehrung dargebracht!
20.128.15
पृष्ठं धावन्तं हर्योरौच्चैः श्रवसमब्रुवन् ।
स्वस्त्यश्व जैत्रायेन्द्रमा वह सुस्रजम् ॥ २०.१२८.१५ ॥
Auf dem Rücken der beiden laufenden Rappen sprachen sie zu Uccaiḥśravas: »O Pferd, sei gesegnet! Bring den schön bekränzten Indra zum Sieg.«
20.128.16
ये त्वा श्वेता अजैश्रवसो हार्यो युञ्जन्ति दक्षिणम् ।
पूर्वा नमस्य देवानां बिभ्रदिन्द्र महीयते ॥ २०.१२८.१६ ॥
Die dich an die weißen Ajaiḥśravas-Rappen rechts anschirren — o Indra, Erster unter den Göttern und der Verehrung würdig — die dich tragen, werden verherrlicht.