அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.128.1
यः सभेयो विदथ्यः सुत्वा यज्वाथ पूरुषः ।
सूर्यं चामू रिशादसस्तद्देवाः प्रागकल्पयन् ॥ २०.१२८.१ ॥
சபைக்கு உரியவனும், வித்தியத்திற்கு உரியவனும், சோமத்தைப் பிழிந்து யாகம் செய்பவனுமான அந்த மனிதன்; அந்தச் சூரியனையும் அந்த எதிரிகளை அழிப்பவர்களையும் — அவற்றைத் தேவர்கள் முன்பே உருவாக்கினர்.
20.128.2
यो जाम्या अप्रथयस्तद्यत्सखायं दुधूर्षति ।
ज्येष्ठो यदप्रचेतास्तदाहुरधरागिति ॥ २०.१२८.२ ॥
உறவினர்களைப் பரப்புபவன், நண்பனை வீழ்த்தத் தாக்குபவன்; மூத்தவனாயும் அறிவற்றவனாயும் இருக்கும்போது அவனைத் தாழ்ந்தவன் என்று சொல்வர்.
20.128.3
यद्भद्रस्य पुरुषस्य पुत्रो भवति दाधृषिः ।
तद्विप्रो अब्रवीदु तद्गन्धर्वः काम्यं वचः ॥ २०.१२८.३ ॥
நல்ல மனிதனின் மகன் துணிச்சல் மிக்கவனாகும்போது, அதைக் கவிஞன் சொன்னான்; கந்தர்வனும் அந்த விருப்பமான சொல்லைச் சொன்னான்.
20.128.4
यश्च पणि रघुजिष्ठ्यो यश्च देवामदाशुरिः ।
धीराणां शश्वतामहं तदपागिति शुश्रुम ॥ २०.१२८.४ ॥
பணியும், ரகுஜிஷ்ட்யனும், தேவர்களை ஏளனம் செய்யும் அதாசுரியும் — ஞானிகளும் பழையவர்களுமாகிய அவர்களிடமிருந்து நான் 'அவன் விலகட்டும்' என்று கேட்டிருக்கிறேன்.
20.128.5
ये च देवा अयजन्ताथो ये च पराददिः ।
सूर्यो दिवमिव गत्वाय मघवा नो वि रप्शते ॥ २०.१२८.५ ॥
யாகம் செய்த தேவர்களும், கொடுத்தவர்களும் — சூரியன் வானத்தை அடைந்ததுபோல, வளம் மிக்கவன் நமக்காக ஒளிர்கிறான்.
20.128.6
योऽनाक्ताक्षो अनभ्यक्तो अमणिवो अहिरण्यवः ।
अब्रह्मा ब्रह्मणः पुत्रस्तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.६ ॥
கண்ணில் அஞ்சனமற்றவன், எண்ணெய்ப் பூச்சற்றவன், மணியற்றவன், பொன்னற்றவன்; பிரம்மனற்றவன், ஆனாலும் பிரம்மனின் மகன் — சடங்குகளில் பொருத்தமான புகழ்பாடுபவன்.
20.128.7
य आक्ताक्षः सुभ्यक्तः सुमणिः सुहिरण्यवः ।
सुब्रह्मा ब्रह्मणः पुत्रस्तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.७ ॥
கண்களில் மையிட்டவனும், நன்கு பூசப்பட்டவனும், அழகிய மணிகளும் தங்கமும் உடையவனும், நல்ல பிரம்மஞானமுள்ள பிராமணனின் மகனும், துதிப்பவனுமானவன்; அவன் சடங்குகளில் நியமிக்கப்பட்டவன்.
20.128.8
प्रपाणा च वेशन्ता रेवामप्रतिदिश्ययः ।
अयभ्या कन्या कल्याणी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.८ ॥
பிரபாணா, வேசந்தா, ரேவா, அப்ரதிதிஶ்யயா, அயப்யா கன்னி, கல்யாணி—இவர்கள் துதிப்பவர்; இவர்கள் சடங்குகளில் நியமிக்கப்பட்டவர்கள்.
20.128.9
सुप्रपाणा च वेशन्ता रेवान्त्सुप्रतिदिश्ययः ।
सुयभ्या कन्या कल्याणी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.९ ॥
சுப்ரபாணா, வேசந்தா, செல்வமுள்ள சுப்ரதிதிஶ்யயா, சுஅயப்யா கன்னி, கல்யாணி—இவர்கள் துதிப்பவர்; சடங்குகளில் நியமிக்கப்பட்டவர்கள்.
20.128.10
परिवृक्ता च महिषी स्वस्त्या च युधिं गमः ।
अनाशुरश्चायामी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.१० ॥
பரிவிருக்தா, மகிஷி, ஸ்வஸ்தியுடன் போருக்குச் செல்பவள்; அனாஶுரன், அயாமி—இவர்கள் துதிப்பவர்; சடங்குகளில் நியமிக்கப்பட்டவர்கள்.
20.128.11
वावाता च महिषी स्वस्त्या च युधिं गमः ।
श्वाशुरश्चायामी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.११ ॥
வாவாதா, மகிஷி, ஸ்வஸ்தியுடன் போருக்குச் செல்பவன்; ஶ்வாஶுரன், அயாமி—இவர்கள் துதிப்பவர்; சடங்குகளில் நியமிக்கப்பட்டவர்கள்.
20.128.12
यदिन्द्रादो दाशराज्ञे मानुषं वि गाहथाः ।
विरूपः सर्वस्मा आसीत्सह यक्षाय कल्पते ॥ २०.१२८.१२ ॥
இந்திரனின் கொடையாக நீ தாசராஜ்ஞ போரில் மனிதர்களிடையே புகும்போது, அனைவருக்கும் பல்வேறு உருவம் கொண்டவனாகி, யாகத்துடன் அவன் தகுதியுடையவன் ஆகிறான்.
20.128.13
त्वं वृषाक्षुं मघवन्न् अम्रं मर्याकरो रविः ।
त्वं रौहिणं व्यास्यो वि वृत्रस्याभिनच्छिरः ॥ २०.१२८.१३ ॥
மகவன் இந்திரனே, நீ வ்ருஷாக்ஷுவையும், அம்ரனையும், மர்யாகரனையும், ரவியையும் வீழ்த்தினாய். நீ ரௌஹிணனை எறிந்தாய்; வ்ருத்ரனின் தலையைப் பிளந்தாய்.
20.128.14
यः पर्वतान् व्यदधाद्यो अपो व्यगाहथाः ।
इन्द्रो यो वृत्रहान्महं तस्मादिन्द्र नमोऽस्तु ते ॥ २०.१२८.१४ ॥
மலைகளை நிலைநிறுத்தியவனும், நீர்களில் மூழ்கி அவற்றை விடுவித்தவனுமான இந்திரன் — வ்ருத்ரனைக் கொன்றவன். ஆகையால் இந்திரனே, உனக்கு வணக்கம்.
20.128.15
पृष्ठं धावन्तं हर्योरौच्चैः श्रवसमब्रुवन् ।
स्वस्त्यश्व जैत्रायेन्द्रमा वह सुस्रजम् ॥ २०.१२८.१५ ॥
ஓடும் இரண்டு ஹரிகளின் முதுகில் உச்சைஃச்ரவஸை அவர்கள் சொன்னார்கள் — 'அஸ்வமே, நலம் உண்டாகட்டும்; வெற்றிக்காக நல்ல மாலையணிந்த இந்திரனைக் கொண்டுவா.'
20.128.16
ये त्वा श्वेता अजैश्रवसो हार्यो युञ्जन्ति दक्षिणम् ।
पूर्वा नमस्य देवानां बिभ्रदिन्द्र महीयते ॥ २०.१२८.१६ ॥
உன்னை வெண்ணிறமான அஜைஃச்ரவஸ் ஹரி-அஸ்வங்களை வலப்புறமாக பூட்டுவோர் — ஓ இந்திரனே, தேவர்களில் முதன்மையும் வணங்கத்தக்கவனுமானவனே, நீ தாங்கப்பட்டு மகிமை பெறுகிறாய்.