अथर्ववेद · सूक्त 20.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.128.1
यः सभेयो विदथ्यः सुत्वा यज्वाथ पूरुषः ।
सूर्यं चामू रिशादसस्तद्देवाः प्रागकल्पयन् ॥ २०.१२८.१ ॥
जो सभेस योग्य, विदथ्यास योग्य, सोम पिळून यज्ञ करणारा पुरुष आहे; आणि तो सूर्य व ते शत्रुनाशक — त्यांना देवांनी पूर्वीच घडवले.
20.128.2
यो जाम्या अप्रथयस्तद्यत्सखायं दुधूर्षति ।
ज्येष्ठो यदप्रचेतास्तदाहुरधरागिति ॥ २०.१२८.२ ॥
जो नातेवाईकांचा विस्तार करतो, जो मित्रावर हल्ला करतो; ज्येष्ठ असूनही अविवेकी असतो तेव्हा त्याला खालचा म्हणतात.
20.128.3
यद्भद्रस्य पुरुषस्य पुत्रो भवति दाधृषिः ।
तद्विप्रो अब्रवीदु तद्गन्धर्वः काम्यं वचः ॥ २०.१२८.३ ॥
भद्र पुरुषाचा पुत्र धाडसी होतो तेव्हा विप्राने हे सांगितले; आणि गंधर्वाने ते प्रिय वचन सांगितले.
20.128.4
यश्च पणि रघुजिष्ठ्यो यश्च देवामदाशुरिः ।
धीराणां शश्वतामहं तदपागिति शुश्रुम ॥ २०.१२८.४ ॥
पणी, रघुजिष्ठ्य आणि देवांची थट्टा करणारा अदाशुरि — धीर आणि शाश्वत लोकांकडून मी ऐकले आहे की 'तो दूर होवो'.
20.128.5
ये च देवा अयजन्ताथो ये च पराददिः ।
सूर्यो दिवमिव गत्वाय मघवा नो वि रप्शते ॥ २०.१२८.५ ॥
ज्या देवांनी यज्ञ केला आणि जे दान देणारे होते — सूर्य जणू स्वर्गात जाऊन, मघवा आमच्यासाठी प्रकाशतो.
20.128.6
योऽनाक्ताक्षो अनभ्यक्तो अमणिवो अहिरण्यवः ।
अब्रह्मा ब्रह्मणः पुत्रस्तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.६ ॥
डोळ्यांत अंजन नसलेला, तेल लावलेला नसलेला, मण्यांशिवाय, सोन्याशिवाय; ब्रह्मज्ञान नसूनही ब्रह्माचा पुत्र — विधींमध्ये योग्य स्तोता.
20.128.7
य आक्ताक्षः सुभ्यक्तः सुमणिः सुहिरण्यवः ।
सुब्रह्मा ब्रह्मणः पुत्रस्तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.७ ॥
जो डोळ्यांत अंजन घालतो, चांगला अभ्यक्त, सुंदर मणी व सोने असलेला, उत्तम ब्रह्मज्ञ ब्राह्मणाचा पुत्र व स्तोता—तो कल्पांमध्ये (यज्ञविधींमध्ये) नियुक्त आहे.
20.128.8
प्रपाणा च वेशन्ता रेवामप्रतिदिश्ययः ।
अयभ्या कन्या कल्याणी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.८ ॥
प्रपाणा व वेशंता, धनवती रेवा, अप्रतिदिश्यया, अयभ्या कन्या, कल्याणी—ती स्तोता आहे; ती कल्पांमध्ये नियुक्त आहे.
20.128.9
सुप्रपाणा च वेशन्ता रेवान्त्सुप्रतिदिश्ययः ।
सुयभ्या कन्या कल्याणी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.९ ॥
सुप्रपाणा व वेशंता, धनवती सुप्रतिदिश्यया, सुअयभ्या कन्या, कल्याणी—ती स्तोता आहे; ती कल्पांमध्ये नियुक्त आहे.
20.128.10
परिवृक्ता च महिषी स्वस्त्या च युधिं गमः ।
अनाशुरश्चायामी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.१० ॥
परिवृक्ता व महिषी, स्वस्तीसह युद्धात जाणारा; अनाशुर व अयामी—ते स्तोते आहेत; कल्पांमध्ये नियुक्त आहेत.
20.128.11
वावाता च महिषी स्वस्त्या च युधिं गमः ।
श्वाशुरश्चायामी तोता कल्पेषु संमिता ॥ २०.१२८.११ ॥
वावाता व महिषी, स्वस्तीसह युद्धात जाणारा; श्वाशुर व अयामी—ते स्तोते आहेत; कल्पांमध्ये नियुक्त आहेत.
20.128.12
यदिन्द्रादो दाशराज्ञे मानुषं वि गाहथाः ।
विरूपः सर्वस्मा आसीत्सह यक्षाय कल्पते ॥ २०.१२८.१२ ॥
इंद्राचे दान म्हणून तू दाशराज्ञ युद्धात मानवांमध्ये शिरतोस, तेव्हा सर्वांसाठी विविधरूप होऊन तो यज्ञासाठी योग्य ठरतो.
20.128.13
त्वं वृषाक्षुं मघवन्न् अम्रं मर्याकरो रविः ।
त्वं रौहिणं व्यास्यो वि वृत्रस्याभिनच्छिरः ॥ २०.१२८.१३ ॥
हे मघवन् इंद्रा, तू वृषाक्षू, अम्र, मर्याकर आणि रवी यांना दाबलेस. तू रौहिणाला फेकलेस आणि वृत्राचे मस्तक फोडलेस.
20.128.14
यः पर्वतान् व्यदधाद्यो अपो व्यगाहथाः ।
इन्द्रो यो वृत्रहान्महं तस्मादिन्द्र नमोऽस्तु ते ॥ २०.१२८.१४ ॥
ज्याने पर्वत स्थापले, ज्याने पाण्यात बुडी मारून त्यांना मुक्त केले — वृत्राचा हन्ता तो इंद्र. म्हणून हे इंद्रा, तुला नमस्कार असो.
20.128.15
पृष्ठं धावन्तं हर्योरौच्चैः श्रवसमब्रुवन् ।
स्वस्त्यश्व जैत्रायेन्द्रमा वह सुस्रजम् ॥ २०.१२८.१५ ॥
धावणाऱ्या दोन हरींच्या पाठीवर, उच्चैःश्रवसाला ते म्हणाले — 'हे अश्वा, कल्याण असो; विजयासाठी सुमालाधारी इंद्राला आण.'
20.128.16
ये त्वा श्वेता अजैश्रवसो हार्यो युञ्जन्ति दक्षिणम् ।
पूर्वा नमस्य देवानां बिभ्रदिन्द्र महीयते ॥ २०.१२८.१६ ॥
तुला जे पांढऱ्या अजैःश्रवा हरी-अश्वांना उजव्या बाजूस जुंपतात — हे इंद्रा, देवांमध्ये पूर्वीचा आणि नमस्कारार्ह, तुला धारण करून ते गौरव पावतात.