અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.14

20.14.1

वयमु त्वामपूर्व्य स्थूरं न कच्चिद्भरन्तोऽवस्यवः ।
वाजे चित्रं हवामहे ॥ २०.१४.१ ॥

હે અપૂર્વ ઇન્દ્ર, સહાય ઇચ્છતા અમે, મોટી ભેટ લાવનારની જેમ, યુદ્ધમાં તારા અદ્ભુત રૂપને બોલાવીએ છીએ.

उप त्वा कर्मन्न् ऊतये स नो युवोग्रश्चक्राम यो धृषत् ।
त्वामिद्ध्यवितारं ववृमहे सखाय इन्द्र सानसिम् ॥ २०.१४.२ ॥

સહાય માટે અમે તારી પાસે આવીએ છીએ. યુવાન, ઉગ્ર, નિર્ભય તે ઇન્દ્ર અમારી પાસે આવે. હે ઇન્દ્ર, મિત્રો એવા અમે તને જ રક્ષક તરીકે પસંદ કરીએ છીએ, ધન જીતનાર.

यो न इदमिदं पुरा प्र वस्य आनिनाय तमु व स्तुषे ।
सखाय इन्द्रमूतये ॥ २०.१४.३ ॥

જેણે અમારા માટે આ અને આ પહેલાં શ્રેષ્ઠ રૂપે લાવ્યું, તેની હું સ્તુતિ કરું છું. હે મિત્રો, રક્ષણ માટે ઇન્દ્રની.

हर्यश्वं सत्पतिं चर्षणीसहं स हि ष्मा यो अमन्दत ।
आ तु नः स वयति गव्यमश्व्यं स्तोतृभ्यो मघवा शतम् ॥ २०.१४.४ ॥

પીળા ઘોડાવાળો, સજ્જનોનો સ્વામી, લોકોને જીતનાર ઇન્દ્ર — જે આનંદિત થયો — તે દાનશીલ હવે અમને ગાય-ઘોડાનાં સો ધન વણી આપે, સ્તોતાઓ માટે.