अथर्ववेद · सूक्त 20.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.14.1
वयमु त्वामपूर्व्य स्थूरं न कच्चिद्भरन्तोऽवस्यवः ।
वाजे चित्रं हवामहे ॥ २०.१४.१ ॥
हे अपूर्व इंद्रा, मदत मागणारे आम्ही, मोठी भेट आणल्याप्रमाणे, युद्धात तुझ्या अद्भुत रूपाला हाक मारतो.
20.14.2
उप त्वा कर्मन्न् ऊतये स नो युवोग्रश्चक्राम यो धृषत् ।
त्वामिद्ध्यवितारं ववृमहे सखाय इन्द्र सानसिम् ॥ २०.१४.२ ॥
मदतीसाठी आम्ही तुझ्याजवळ येतो. तो तरुण, उग्र, धाडसी इंद्र आमच्याकडे येवो. हे इंद्रा, मित्र म्हणून आम्ही तुलाच रक्षक म्हणून निवडतो, संपत्ती जिंकणाऱ्या.
20.14.3
यो न इदमिदं पुरा प्र वस्य आनिनाय तमु व स्तुषे ।
सखाय इन्द्रमूतये ॥ २०.१४.३ ॥
ज्याने आमच्यासाठी हे आणि हे पूर्वी उत्तम रूपात आणले, त्याची मी स्तुती करतो. हे मित्रांनो, संरक्षणासाठी इंद्राची.
20.14.4
हर्यश्वं सत्पतिं चर्षणीसहं स हि ष्मा यो अमन्दत ।
आ तु नः स वयति गव्यमश्व्यं स्तोतृभ्यो मघवा शतम् ॥ २०.१४.४ ॥
हरित अश्व असलेला, सज्जनांचा स्वामी, लोकांना जिंकणारा इंद्र — जो आनंदला — तो दानशूर आता आम्हाला गाई-घोड्यांची शंभर संपत्ती विणून देवो, स्तोत्रकर्त्यांसाठी.