ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.142

20.142.1

अभुत्स्यु प्र देव्या साकं वाचाहमश्विनोः ।
व्यावर्देव्या मतिं वि रातिं मर्त्येभ्यः ॥ २०.१४२.१ ॥

ଦିବ୍ୟ ବାଣୀ ସହିତ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଛି। ଦିବ୍ୟ ମତି ଓ ଦାନକୁ ମୁଁ ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରରେ ରଖିଛି।

प्र बोधयोषो अश्विना प्र देवि सूनृते महि ।
प्र यज्ञहोतरानुषक्प्र मदाय श्रवो बृहत् ॥ २०.१४२.२ ॥

ହେ ଉଷା, ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ଜଗାଅ। ହେ ମହତୀ, ସତ୍ୟବାଣୀର ଦେବୀ, ଆଗକୁ ଆସ। ହେ ଯଜ୍ଞହୋତା, ନିରନ୍ତର ଆଗକୁ ଯାଅ; ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ମହାନ ଯଶ ଆଣ।

यदुषो यासि भानुना सं सूर्येण रोचसे ।
आ हायमश्विनो रथो वर्तिर्याति नृपाय्यम् ॥ २०.१४२.३ ॥

ହେ ଉଷା, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଆଲୋକରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଯାଅ ସେତେବେଳେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ। ଅଶ୍ୱିନଙ୍କ ଏହି ରଥ ପଥରେ ଆସେ; ମଣିଷମାନଙ୍କ ପାନ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଏ।

यदापीतासो अंशवो गावो न दुह्र ऊधभिः ।
यद्वा वाणीरनुषत प्र देवयन्तो अश्विना ॥ २०.१४२.४ ॥

ପିଇଥିବା ସୋମବିନ୍ଦୁ ଗାଈମାନେ ଆଁଚଳରୁ କ୍ଷୀର ଦେବା ପରି ଝରନ୍ତି ବେଳେ, କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଉପାସକମାନେ ହେ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟ, ବାଣୀକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି ବେଳେ।

प्र द्युम्नाय प्र शवसे प्र नृषाह्याय शर्मणे ।
प्र दक्षाय प्रचेतसा ॥ २०.१४२.५ ॥

ତେଜ ପାଇଁ, ବଳ ପାଇଁ, ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ଜିଣିବା ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ଆଶ୍ରୟ ପାଇଁ, ଦକ୍ଷତା ପାଇଁ, ହେ ପ୍ରଚେତସ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟ।

यन् नूनं धीभिरश्विना पितुर्योना निषीदथः ।
यद्वा सुम्नेभिरुक्थ्या ॥ २०.१४२.६ ॥

ବର୍ତ୍ତମାନ ହେ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟ, କର୍ମ ଓ ବୁଦ୍ଧିରେ ପିତାଙ୍କ ଆସନରେ ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ବସ, କିମ୍ବା ଅନୁଗ୍ରହ ସହିତ ପ୍ରଶଂସନୀୟ ହୋଇ।