ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.23

20.23.1

आ तू न इन्द्र मद्र्यग्घुवानः सोमपीतये ।
हरिभ्यां याह्यद्रिवः ॥ २०.२३.१ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ଆହ୍ୱାନିତ, ସୋମପାନ ପାଇଁ ତୁମର ଦୁଇ ହରିଶ ଅଶ୍ୱ ସହିତ ଆମ ନିକଟକୁ ଆସ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ।

सत्तो होता न ऋत्वियस्तिस्तिरे बर्हिरानुषक् ।
अयुज्रन् प्रातरद्रयः ॥ २०.२३.२ ॥

ହୋତାଙ୍କ ପରି ଋତୁଯୋଗ୍ୟ ପୁରୋହିତମାନେ ବସିଛନ୍ତି; ସେମାନେ କ୍ରମରେ କୁଶ ବିଛାଇଛନ୍ତି; ପ୍ରଭାତରେ ସୋମ ଦଳିବା ପଥର ଯୋଡ଼ିଛନ୍ତି।

इमा ब्रह्म ब्रह्मवाहः क्रियन्त आ बर्हिः सीद ।
वीहि शूर पुरोलाशम् ॥ २०.२३.३ ॥

ବ୍ରହ୍ମମନ୍ତ୍ରବାହକମାନେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ରଚୁଛନ୍ତି; ହେ ବୀର, କୁଶ ଉପରେ ଆସି ବସ ଓ ପୁରୋଡାଶ ଗ୍ରହଣ କର।

रारन्धि सवनेषु ण एषु स्तोमेषु वृत्रहन् ।
उक्थेष्विन्द्र गिर्वणः ॥ २०.२३.४ ॥

ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ସ୍ତୁତିରେ ପୂଜିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସବନଗୁଡ଼ିକରେ, ଏହି ସ୍ତୋମଗୁଡ଼ିକରେ, ଉକ୍ଥଗୁଡ଼ିକରେ ଆମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କର।

मतयः सोमपामुरुं रिहन्ति शवसस्पतिम् ।
इन्द्रं वत्सं न मातरः ॥ २०.२३.५ ॥

ସୋମପାୟୀ, ବିଶାଳ, ବଳର ଅଧିପତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ମାତାମାନେ ବାଛୁରୀକୁ ଚାଟିବା ପରି, ଚିନ୍ତାସବୁ ଚାଟନ୍ତି।

स मन्दस्वा ह्यन्धसो राधसे तन्वा महे ।
न स्तोतारं निदे करः ॥ २०.२३.६ ॥

ତୁମେ ସୋମରସରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ; ମହାନ ସମ୍ପତ୍ତି ପାଇଁ ନିଜ ଶରୀର ସହିତ; ସ୍ତୋତାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦାର ପାତ୍ର କର ନାହିଁ।

वयमिन्द्र त्वायवो हविष्मन्तो जरामहे ।
उत त्वमस्मयुर्वसो ॥ २०.२३.७ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଆମେ ହବିଃଯୁକ୍ତ ହୋଇ ତୁମର ସ୍ତୁତି କରୁ; ହେ ବସୁ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ଇଚ୍ଛା କର।

मारे अस्मद्वि मुमुचो हरिप्रियार्वाङ्याहि ।
इन्द्र स्वधावो मत्स्वेह ॥ २०.२३.८ ॥

ଆମଠାରୁ ଦୂରକୁ ଯାଅ ନାହିଁ; ହେ ହରିପ୍ରିୟ, ଏଠାକୁ ଆମ ପ୍ରତି ଆସ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ସ୍ୱଧାବାନ, ଏଠାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ।

अर्वाञ्चं त्वा सुखे रथे वहतामिन्द्र केशिना ।
घृतस्नू बर्हिरासदे ॥ २०.२३.९ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୁଖକର ରଥରେ ଦୁଇ କେଶୀ ଅଶ୍ୱ ତୁମକୁ ଆମ ପ୍ରତି ବହନ କରନ୍ତୁ; ଘୃତ ସ୍ରବିତ ବର୍ହିରେ ବସିବା ପାଇଁ।