อถรรพเวท · สูกตะ 20.23

20.23.1

आ तू न इन्द्र मद्र्यग्घुवानः सोमपीतये ।
हरिभ्यां याह्यद्रिवः ॥ २०.२३.१ ॥

อินทร์เอ๋ย ท่านผู้อันเราทั้งหลายเรียกด้วยเสียงอันไพเราะ ขอท่านจงเสด็จมาหาเราด้วยม้าสีทองคู่ของท่าน เพื่อดื่มโสม โอ้ผู้ทรงสายฟ้า

सत्तो होता न ऋत्वियस्तिस्तिरे बर्हिरानुषक् ।
अयुज्रन् प्रातरद्रयः ॥ २०.२३.२ ॥

เหล่านักบวชประจำฤดูนั่งลงดุจโหตฤ พวกเขาปูหญ้าบรรหิสเรียงกันไปทีละต้น ยามรุ่งอรุณพวกเขาได้เทียมหินบีบโสมแล้ว

इमा ब्रह्म ब्रह्मवाहः क्रियन्त आ बर्हिः सीद ।
वीहि शूर पुरोलाशम् ॥ २०.२३.३ ॥

ผู้นำมนตร์พรหมมา บทสวดเหล่านี้กำลังถูกประกอบขึ้น โอ้วีรบุรุษ ขอเสด็จมานั่งบนหญ้าบรรหิส และรับปุโรฑาศไปเถิด

रारन्धि सवनेषु ण एषु स्तोमेषु वृत्रहन् ।
उक्थेष्विन्द्र गिर्वणः ॥ २०.२३.४ ॥

ข้าแต่อินทร์ ผู้สังหารวฤตระ ผู้ที่เราสรรเสริญด้วยบทเพลง ขอทรงยินดีในการบีบโสมทั้งหลายนี้ ในบทสรรเสริญเหล่านี้ และในอุกถ์ที่ขับเหล่านี้เถิด

मतयः सोमपामुरुं रिहन्ति शवसस्पतिम् ।
इन्द्रं वत्सं न मातरः ॥ २०.२३.५ ॥

ความคิดทั้งหลายเลียพระอินทร์ ผู้ดื่มโสมอันยิ่งใหญ่ ผู้เป็นเจ้าแห่งพลัง ดุจมารดาเลียลูกโค

स मन्दस्वा ह्यन्धसो राधसे तन्वा महे ।
न स्तोतारं निदे करः ॥ २०.२३.६ ॥

ขอทรงยินดีในน้ำโสมเถิด ด้วยพระองค์เองเพื่อพระพรอันยิ่งใหญ่ อย่าทำให้ผู้สรรเสริญต้องถูกตำหนิเลย

वयमिन्द्र त्वायवो हविष्मन्तो जरामहे ।
उत त्वमस्मयुर्वसो ॥ २०.२३.७ ॥

ข้าแต่อินทร์ พวกข้าพระองค์ผู้ปรารถนาพระองค์ ถือเครื่องบูชาในมือ ขับสรรเสริญพระองค์ และพระองค์เองก็โปรดเถิด โอ้วสุ ขอทรงเมตตาแก่พวกเรา

मारे अस्मद्वि मुमुचो हरिप्रियार्वाङ्याहि ।
इन्द्र स्वधावो मत्स्वेह ॥ २०.२३.८ ॥

อย่าหันหนีจากพวกเรา โอ้ผู้รักม้าสีทอง ขอเสด็จมาหาพวกเรา ข้าแต่อินทร์ ผู้มีอาหารอันบริบูรณ์ ขอทรงยินดีที่นี่เถิด

अर्वाञ्चं त्वा सुखे रथे वहतामिन्द्र केशिना ।
घृतस्नू बर्हिरासदे ॥ २०.२३.९ ॥

ข้าแต่อินทร์ ขอให้ม้าผมยาวคู่นั้นนำพระองค์มาหาเราในรถอันสบาย เพื่อประทับบนหญ้าบรรหิสที่หยาดด้วยเนยใส