அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.23

20.23.1

आ तू न इन्द्र मद्र्यग्घुवानः सोमपीतये ।
हरिभ्यां याह्यद्रिवः ॥ २०.२३.१ ॥

இந்திரனே, இனிய குரலால் அழைக்கப்படுபவரே, சோமம் பருகுவதற்காக உம் இரு பழுப்பு குதிரைகளுடன் எங்களிடம் வாருங்கள், கல்லாயுதம் ஏந்தியவரே.

सत्तो होता न ऋत्वियस्तिस्तिरे बर्हिरानुषक् ।
अयुज्रन् प्रातरद्रयः ॥ २०.२३.२ ॥

ஹோதாவைப் போல பருவத்திற்குரிய புரோகிதர்கள் அமர்ந்துள்ளனர்; அவர்கள் வரிசையாக தர்ப்பைப் புல்லை விரித்தனர்; விடியலில் அழுத்தும் கற்களைப் பூட்டினர்.

इमा ब्रह्म ब्रह्मवाहः क्रियन्त आ बर्हिः सीद ।
वीहि शूर पुरोलाशम् ॥ २०.२३.३ ॥

பிரம்மத்தைச் சுமப்பவர்களே, இந்த மந்திரங்கள் ஓதப்படுகின்றன; வீரனே, தர்ப்பையின் மேல் வந்து அமருங்கள்; புரோடாசத்தை உண்ணுங்கள்.

रारन्धि सवनेषु ण एषु स्तोमेषु वृत्रहन् ।
उक्थेष्विन्द्र गिर्वणः ॥ २०.२३.४ ॥

விருத்திரனைக் கொன்றவரே, பாடலால் போற்றப்படுபவரே, இந்திரனே, இந்த சவனங்களிலும், இந்த ஸ்தோமங்களிலும், உக்தங்களிலும் எங்களை மகிழ்விப்பீராக.

मतयः सोमपामुरुं रिहन्ति शवसस्पतिम् ।
इन्द्रं वत्सं न मातरः ॥ २०.२३.५ ॥

சோமம் பருகுபவரும் பரந்தவரும் வலிமையின் அதிபதியுமான இந்திரனை, தாய்ப்பசுக்கள் கன்றை நக்குவது போல, எண்ணங்கள் நக்குகின்றன.

स मन्दस्वा ह्यन्धसो राधसे तन्वा महे ।
न स्तोतारं निदे करः ॥ २०.२३.६ ॥

அவரே, சோமத்தால் மகிழுங்கள்; பெரும் செல்வத்திற்காக உம் உடலோடு; துதிப்பவனை இகழ்ச்சிக்கு உள்ளாக்காதீர்.

वयमिन्द्र त्वायवो हविष्मन्तो जरामहे ।
उत त्वमस्मयुर्वसो ॥ २०.२३.७ ॥

இந்திரா, உன்னை விரும்பி, ஹவிஸ் கொண்டவர்களாய் நாங்கள் உன்னைப் பாடுகிறோம்; ஓ வசு, நீயும் எங்களை விரும்புகிறாய்.

मारे अस्मद्वि मुमुचो हरिप्रियार्वाङ्याहि ।
इन्द्र स्वधावो मत्स्वेह ॥ २०.२३.८ ॥

எங்களிடமிருந்து விலகாதே; ஹரிப்ரிய, இங்கே எங்களை நோக்கி வா. ஓ இந்திரா, ஓ ஸ்வதாவான், இங்கே மகிழ்ச்சி கொள்.

अर्वाञ्चं त्वा सुखे रथे वहतामिन्द्र केशिना ।
घृतस्नू बर्हिरासदे ॥ २०.२३.९ ॥

இந்திரா, சுகமான தேரில் இரண்டு கேசி குதிரைகள் உன்னை எங்களை நோக்கிக் கொண்டு வரட்டும்; நெய் வடியும் தர்ப்பையில் அமர்வதற்காக.