अथर्ववेद · सूक्त 20.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.53.1
क ईं वेद सुते सचा पिबन्तं कद्वयो दधे ।
अयं यः पुरो विभिनत्त्योजसा मन्दानः शिप्र्यन्धसः ॥ २०.५३.१ ॥
सोम पिळला जात असताना ते पिणाऱ्या (इंद्रा)सोबत असणाऱ्याला कोण जाणतो? केव्हा तो अन्न-बल देतो? हाच आपल्या ओजसाने किल्ले फोडतो; सोमरसाने हर्षित झालेला शिप्री (इंद्र).
20.53.2
दाना मृगो न वारणः पुरुत्रा चरथं दधे ।
नकिष्ट्वा नि यमदा सुते गमो महाश्चरस्योजसा ॥ २०.५३.२ ॥
दाता (इंद्र) हरिण आणि हत्तीप्रमाणे अनेक ठिकाणी संचाराचे रूप धारण करतो. सोम पिळताना तुला कोणी अडवू शकत नाही; तू आला आहेस; महान होऊन आपल्या ओजसाने संचार करतोस.
20.53.3
य उग्रः सन्न् अनिष्टृत स्थिरो रणाय संस्कृतः ।
यदि स्तोतुर्मघवा शृणवद्धवं नेन्द्रो योषत्या गमत् ॥ २०.५३.३ ॥
जो उग्र, अजिंक्य, स्थिर, युद्धासाठी सज्ज आहे; स्तोत्र्याची हाक दाता (इंद्र)ने ऐकली तर इंद्र दूर न राहता यावा.