अथर्ववेद · सूक्त 20.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.59.1
उदु त्ये मधु मत्तमा गिर स्तोमास ईरते ।
सत्राजितो धनसा अक्षितोतयो वाजयन्तो रथा इव ॥ २०.५९.१ ॥
ती मधुर आणि अत्यंत उल्हासकारक स्तुतिवाणी व स्तोम उठतात; ती स्पर्धेत जिंकणारी, धन मिळवणारी, न क्षीण होणारी साहाय्य असलेली आहेत; बक्षिसासाठी धावणाऱ्या रथांप्रमाणे.
20.59.2
कण्वा इव भृगवः सूर्य इव विश्वमिद्धीतमानशुः ।
इन्द्रं स्तोमेभिर्महयन्त आयवः प्रियमेधासो अस्वरन् ॥ २०.५९.२ ॥
कण्वांप्रमाणे, भृगूंप्रमाणे, सूर्याप्रमाणे, त्यांनी सर्व ज्ञान प्राप्त केले; स्तोमांनी इंद्राचा गौरव करणारे मानव, प्रिय मेधा असलेले, गाऊ लागले.
20.59.3
उदिन् न्वस्य रिच्यतेऽंशो धनं न जिग्युसः ।
य इन्द्रो हरिवान् न दभन्ति तं रिपो दक्षं दधाति सोमिनि ॥ २०.५९.३ ॥
त्याचा वाटा वर उठून शिल्लक राहतो, विजेत्याच्या धनासारखा; हरी अश्व असलेल्या इंद्राला शत्रू फसवू शकत नाहीत; तो सोम पिळणाऱ्यामध्ये बल ठेवतो.
20.59.4
मन्त्रमखर्वं सुधितं सुपेशसं दधात यज्ञियेष्वा ।
पूर्वीश्चन प्रसितयस्तरन्ति तं य इन्द्रे कर्मणा भुवत् ॥ २०.५९.४ ॥
अखर्व, सुघटित, सुंदर मंत्र यज्ञांत स्थापन करा; इंद्राच्या ठायी कर्माने जो होतो, त्याला अनेक पाशही पार करतात.