அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.59.1
उदु त्ये मधु मत्तमा गिर स्तोमास ईरते ।
सत्राजितो धनसा अक्षितोतयो वाजयन्तो रथा इव ॥ २०.५९.१ ॥
அந்த இனிய, மிகுந்த களிப்பூட்டும் பாடல்களும் துதிகளும் எழுகின்றன; அவை போட்டிகளில் வென்றவை, செல்வம் ஈட்டுபவை, அழியாத உதவியுடையவை; பரிசுக்காக விரையும் தேர்களைப் போல.
20.59.2
कण्वा इव भृगवः सूर्य इव विश्वमिद्धीतमानशुः ।
इन्द्रं स्तोमेभिर्महयन्त आयवः प्रियमेधासो अस्वरन् ॥ २०.५९.२ ॥
கண்வர்களைப் போலும், பிருகுக்களைப் போலும், சூரியனைப் போலும், அனைத்து ஞானத்தையும் அவர்கள் அடைந்தனர்; துதிகளால் இந்திரனைப் பெருமைப்படுத்தும் மனிதர்கள், பிரிய மேதையுடையோர், பாடினர்.
20.59.3
उदिन् न्वस्य रिच्यतेऽंशो धनं न जिग्युसः ।
य इन्द्रो हरिवान् न दभन्ति तं रिपो दक्षं दधाति सोमिनि ॥ २०.५९.३ ॥
அவனுடைய பங்கு மேலெழுந்து மிஞ்சுகிறது, வெற்றியாளரின் செல்வம் போல்; ஹரி குதிரைகளையுடைய இந்திரனை பகைவர்கள் ஏமாற்ற முடியாது; அவன் சோமம் பிழிபவனில் வலிமையை வைக்கிறான்.
20.59.4
मन्त्रमखर्वं सुधितं सुपेशसं दधात यज्ञियेष्वा ।
पूर्वीश्चन प्रसितयस्तरन्ति तं य इन्द्रे कर्मणा भुवत् ॥ २०.५९.४ ॥
சிறியதல்லாத, நன்கு அமைந்த, அழகிய மந்திரத்தை யாகங்களில் நிறுவுங்கள்; இந்திரனில் செயலால் ஈடுபடுபவனை பல கண்ணிகளும் கடந்து செல்கின்றன.