அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.64

20.64.1

एन्द्र नो गधि प्रियः सत्राजिदगोह्यः ।
गिरिर्न विश्वतस्पृथुः पतिर्दिवः ॥ २०.६४.१ ॥

இந்திரா, எங்களிடம் வா, பேசு; நீ அன்பானவன், போர்களை வெல்பவன், மறைக்கப்படாதவன், மலையைப் போல எல்லாப் பக்கமும் விரிந்தவன், வானத்தின் தலைவன்.

अभि हि सत्य सोमपा उभे बभूथ रोदसी ।
इन्द्रासि सुन्वतो वृधः पतिर्दिवः ॥ २०.६४.२ ॥

சோமம் அருந்துபவனே, நீ உண்மையாகவே இரு உலகங்களையும் நிறைத்து நிற்கிறாய்; இந்திரா, சோமம் பிழிபவனுக்கு நீ உதவியாளன், வானத்தின் தலைவன்.

त्वं हि शश्वतीनामिन्द्र दर्ता पुरामसि ।
हन्ता दस्योर्मनोर्वृधः पतिर्दिवः ॥ २०.६४.३ ॥

இந்திரா, நீ உண்மையாகவே பண்டைய கோட்டைகளை உடைப்பவன்; பகைவனைக் கொல்பவன், மனுவிற்கு உதவுபவன், வானத்தின் தலைவன்.

एदु मध्वो मदिन्तरं सिञ्च वाध्वर्यो अन्धसः ।
एवा हि वीर स्तवते सदावृधः ॥ २०.६४.४ ॥

அத்வர்யுவே, இனிய சோமத்தின் மிக மகிழ்விக்கும் சாறை ஊற்று; இவ்வாறே, வீரனே, எப்போதும் வளர்ப்பவன் புகழப்படுகிறான்.

इन्द्र स्थातर्हरीणां नकिष्ते पूर्व्यस्तुतिम् ।
उदानंश शवसा न भन्दना ॥ २०.६४.५ ॥

இந்திரா, பழுப்பு குதிரைகளின் நிலைத்த தலைவனே, உன்னுடைய பழைய புகழை யாராலும் எட்ட முடியவில்லை; வலிமையால் அது உயர்ந்தது, புகழ்ச்சியால் அல்ல.

तं वो वाजानां पतिमहूमहि श्रवस्यवः ।
अप्रायुभिर्यज्ञेभिर्वावृधेन्यम् ॥ २०.६४.६ ॥

உங்களுக்காக, வாஜங்களின் தலைவனாகிய அவனையே நாங்கள் அழைக்கிறோம்; புகழை விரும்பும் நாங்கள் சோர்வில்லா யாகங்களால் வளர்க்கத்தக்கவனை அழைக்கிறோம்.