अथर्ववेद · सूक्त 20.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.72.1
विश्वेषु हि त्वा सवनेषु तुञ्जते समानमेकं वृषमण्यवः पृथक्स्वः सनिष्यवः पृथक् ।
तं त्वा नावं न पर्षणिं शूषस्य धुरि धीमहि ।
इन्द्रं न यज्ञैश्चतयन्त आयव स्तोमेभिरिन्द्रमायवः ॥ २०.७२.१ ॥
सर्व सवनांमध्ये ते तुला आवाहन करतात; एकसारखी वृषभ-मनाची माणसे, वेगळे स्वर्ग आणि वेगळा लाभ इच्छिणारी. त्या तुला, पार नेणाऱ्या नावेप्रमाणे, शूषाच्या जोखडात ठेवतो. यज्ञांनी माणसे इंद्राला जागवतात; स्तोत्रांनी माणसे इंद्राला.
20.72.2
वि त्वा ततस्रे मिथुना अवस्यवो व्रजस्य साता गव्यस्य निःसृजः सक्षन्त इन्द्र निःसृजः ।
यद्गव्यन्ता द्वा जना स्वर्यन्ता समूहसि ।
आविष्करिक्रद्वृषणं सचाभुवं वज्रमिन्द्र सचाभुवम् ॥ २०.७२.२ ॥
हे इंद्रा, मदत मागणारी जोडपी तुला विस्तारतात; गोठ्यातील गायींच्या विजयासाठी सोडवण्याचा प्रयत्न करतात. गायींची इच्छा करणारे दोन माणसे आणि स्वर्गाची इच्छा करणाऱ्यांना तू एकत्र आणतोस तेव्हा. वृषभा, सोबती वज्राला प्रकट केलेस, हे इंद्रा, सोबती वज्राला.
20.72.3
उतो नो अस्या उषसो जुषेत ह्यर्कस्य बोधि हविषो हवीमभिः स्वर्षाता हवीमभिः ।
यदिन्द्र हन्तवे मृघो वृषा वज्रिं चिकेतसि ।
आ मे अस्य वेधसो नवीयसो मन्म श्रुधि नवीयसः ॥ २०.७२.३ ॥
ही उषा आम्हाला स्वीकारो; स्तोत्राच्या हविष्याला जागवा, आवाहनांनी, स्वर्ग जिंकणाऱ्या, आवाहनांनी. हे इंद्रा, शत्रूंना मारण्यासाठी तू जाणतोस तेव्हा, वृषभा, वज्रधारी. या नव्या विधात्याचे नवे मनन माझ्याकडे ऐक, नव्याला.