ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.73.1
तुभ्येदिमा सवना शूर विश्वा तुभ्यं ब्रह्माणि वर्धना कृणोमि ।
त्वं नृभिर्हव्यो विश्वधासि ॥ २०.७३.१ ॥
ହେ ଶୂର! ଏହି ସମସ୍ତ ସବନ ତୁମ ପାଇଁ; ତୁମ ପାଇଁ ବର୍ଧନକାରୀ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମ-ମନ୍ତ୍ର ମୁଁ ରଚନା କରେ। ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ, ସର୍ବଧାରକ।
20.73.2
नू चिन् नु ते मन्यमानस्य दस्मोदश्नुवन्ति महिमानमुग्र ।
न वीर्यमिन्द्र ते न राधः ॥ २०.७३.२ ॥
ହେ ଦସ୍ମ, ହେ ଉଗ୍ର! ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉଥିବା ମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ମହିମା ପାଇ ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ବୀର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ତୁମ ଦାନ ପାଇ ପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
20.73.3
प्र वो महे महिवृधे भरध्वं प्रचेतसे प्र सुमतिं कृणुध्वम् ।
विशः पूर्वीः प्र चरा चर्षणिप्राः ॥ २०.७३.३ ॥
ମହିମା ବର୍ଧନକାରୀ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ମହାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେମାନେ ଉପହାର ଆଣ; ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ସଦ୍ଭାବ ପ୍ରକାଶ କର। ହେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ପୂରଣକାରୀ, ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଗକୁ ବୁଲ।
20.73.4
यदा वज्रं हिरण्यमिदथा रथं हरी यमस्य वहतो वि सूरिभिः ।
आ तिष्ठति मघवा सनश्रुत इन्द्रो वाजस्य दीर्घश्रवसस्पतिः ॥ २०.७३.४ ॥
ସୁନା ବଜ୍ର ଓ ରଥ, ଯମଙ୍କ ଦୁଇ ହରି ଘୋଡ଼ାକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଛାଡ଼ି ନେଇଯାଆନ୍ତି ବେଳେ, ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମଘବା ଇନ୍ଦ୍ର ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି — ଦୀର୍ଘ କୀର୍ତ୍ତିର ବଳର ଅଧିପତି।
20.73.5
सो चिन् नु वृष्टिर्यूथ्या स्वा सचामिन्द्रः श्मश्रूणि हरिताभि प्रुष्णुते ।
अव वेति सुक्षयं सुते मधूदिद्धूणोति वातो यथा वनम् ॥ २०.७३.५ ॥
ସେ ହିଁ ବର୍ଷା; ନିଜ ଝୁଣ୍ଡ ସହ ରହେ। ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ସବୁଜ-ସୁନା ଦାଢ଼ିକୁ (ବର୍ଷାରେ) ଛିଞ୍ଚେ। ସୋମ ନିଚୋଡ଼ା ହେଲେ ସେ ଉତ୍ତମ ନିବାସ ଗ୍ରହଣ କରେ; ପବନ ଯେପରି ବନ ହଲାଏ, ସେପରି ମଧୁ ହଲାଏ।
20.73.6
यो वाचा विवाचो मृध्रवाचः पुरू सहस्राशिवा जघान ।
तत्तदिदस्य पौंस्यं गृणीमसि पितेव यस्तविषीं वावृधे शवः ॥ २०.७३.६ ॥
ଯିଏ ବାକ୍ୟରେ ବିରୋଧୀ, ଶତ୍ରୁବାକ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣକାରୀ, ହଜାରେ ଅଶୁଭକୁ ବଧ କରିଥିଲେ — ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପୌରୁଷ ଆମେ ପ୍ରଶଂସା କରୁ; ଯିଏ ପିତା ପରି ବଳରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ।