அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.73.1
तुभ्येदिमा सवना शूर विश्वा तुभ्यं ब्रह्माणि वर्धना कृणोमि ।
त्वं नृभिर्हव्यो विश्वधासि ॥ २०.७३.१ ॥
வீரனே! இந்த அனைத்து சவனங்களும் உனக்கே; உனக்காக வளர்க்கும் அனைத்து பிரம்ம-மந்திரங்களையும் நான் இயற்றுகிறேன். நீ மனிதர்களால் அழைக்கப்படத் தக்கவன், அனைத்தையும் தாங்குபவன்.
20.73.2
नू चिन् नु ते मन्यमानस्य दस्मोदश्नुवन्ति महिमानमुग्र ।
न वीर्यमिन्द्र ते न राधः ॥ २०.७३.२ ॥
ஓ அற்புதனே, ஓ உக்கிரனே! உன்னை மதிப்பவர்களாலும் உன் மகிமையை அடைய இயலவில்லை. இந்திரா, உன் வீரியத்தையோ உன் செல்வக் கொடையையோ அடைய இயலவில்லை.
20.73.3
प्र वो महे महिवृधे भरध्वं प्रचेतसे प्र सुमतिं कृणुध्वम् ।
विशः पूर्वीः प्र चरा चर्षणिप्राः ॥ २०.७३.३ ॥
பெருமையை வளர்ப்பவனும், ஞானமுள்ளவனுமான அந்த மகானுக்கு நீங்கள் காணிக்கை கொண்டு வாருங்கள்; அவனிடம் நல்லெண்ணம் கொள்ளுங்கள். மனிதர்களை நிரப்புபவனே, பல மக்களிடையே முன்னேறிச் செல்.
20.73.4
यदा वज्रं हिरण्यमिदथा रथं हरी यमस्य वहतो वि सूरिभिः ।
आ तिष्ठति मघवा सनश्रुत इन्द्रो वाजस्य दीर्घश्रवसस्पतिः ॥ २०.७३.४ ॥
பொன்னிறமான வஜ்ரமும் ரதமும், யமனின் இரண்டு பழுப்புக் குதிரைகளும் ஞானிகளால் அவிழ்த்து விடப்படும்போது, புகழ்பெற்ற மகவான் இந்திரன் எழுந்து நிற்கிறான் — நீண்ட புகழுள்ள வலிமையின் அதிபதி.
20.73.5
सो चिन् नु वृष्टिर्यूथ्या स्वा सचामिन्द्रः श्मश्रूणि हरिताभि प्रुष्णुते ।
अव वेति सुक्षयं सुते मधूदिद्धूणोति वातो यथा वनम् ॥ २०.७३.५ ॥
அவனே மழை; தன் சொந்த மந்தையுடன் சேர்ந்திருக்கிறான். இந்திரன் தனது பொன்னிறமான பச்சைத் தாடியை (மழையால்) தெளிக்கிறான். சோமம் பிழியப்படும்போது அவன் நல்ல இருப்பிடத்தை ஏற்கிறான்; வாயு காட்டை அசைப்பது போல் தேனை அசைக்கிறான்.
20.73.6
यो वाचा विवाचो मृध्रवाचः पुरू सहस्राशिवा जघान ।
तत्तदिदस्य पौंस्यं गृणीमसि पितेव यस्तविषीं वावृधे शवः ॥ २०.७३.६ ॥
பேச்சால் எதிர்ப்பவர்களையும், பகைமைச் சொல்லுடையவர்களையும், ஆயிரமாயிரம் அசுபர்களையும் வென்றவனின் வீரச் செயலை நாம் போற்றுகிறோம். தந்தையைப் போல் வலிமை நிறைந்து வளர்ந்தவன் அவன்.