अथर्ववेद · सूक्त 3.7

3.7.1

हरिणस्य रघुष्यदोऽधि शीर्षणि भेषजम् ।
स क्षेत्रियं विषाणया विषूचीनमनीनशत् ॥ ३.७.१ ॥

हरणाच्या रघुष्यद् डोक्यावर औषध आहे. त्याने शिंगाने क्षेत्रिय रोगाला सर्व दिशांना विखुरून नष्ट केले.

अनु त्वा हरिणो वृषा पद्भिश्चतुर्भिरक्रमीत् ।
विषाणे वि ष्य गुष्पितं यदस्य क्षेत्रियं हृदि ॥ ३.७.२ ॥

बलवान हरण चार पायांनी तुझ्यामागे धावले. हे शिंगांनो, याच्या हृदयातील क्षेत्रिय रोग बाहेर काढा.

अदो यदवरोचते चतुष्पक्षमिव छदिः ।
तेना ते सर्वं क्षेत्रियमङ्गेभ्यो नाशयामसि ॥ ३.७.३ ॥

जे खाली चमकते, चार पंखांच्या छताप्रमाणे; त्याने तुझा सर्व क्षेत्रिय रोग तुझ्या अवयवांतून नष्ट करतो.

अमू ये दिवि सुभगे विचृतौ नाम तारके ।
वि क्षेत्रियस्य मुञ्चतामधमं पाशमुत्तमम् ॥ ३.७.४ ॥

आकाशातील सुभगा, विचृत नावाचे ते दोन तारे, क्षेत्रियाचा खालचा आणि वरचा पाश मोकळा करोत.

आप इद्वा उ भेषजीरापो अमीवचातनीः ।
आपो विश्वस्य भेषजीस्तास्त्वा मुञ्चन्तु क्षेत्रियात् ॥ ३.७.५ ॥

पाणीच खरोखर औषध आहे; पाणी रोग दूर करणारे आहे. सर्वांचे औषध असलेले ते पाणी तुला क्षेत्रिय रोगापासून मुक्त करो.

यदासुतेः क्रियमानायाः क्षेत्रियं त्वा व्यानशे ।
वेदाहं तस्य भेषजं क्षेत्रियं नाशयामि त्वत् ॥ ३.७.६ ॥

सोम पिळला जात असताना क्षेत्रिय रोग तुला व्यापला, तेव्हा त्याचे औषध मला माहीत आहे; क्षेत्रियाला तुझ्यापासून नष्ट करतो.

अपवासे नक्षत्राणामपवास उषसामुत ।
अपास्मत्सर्वं दुर्भूतमप क्षेत्रियमुच्छतु ॥ ३.७.७ ॥

नक्षत्रांच्या अस्तात आणि उषांच्या अस्तात, आमच्यापासून सर्व दुर्भूत दूर होवो; वंशपरंपरागत व्याधीही दूर होवो.