ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.18

4.18.1

समं ज्योतिः सूर्येणाह्ना रात्री समावती ।
कृणोमि सत्यमूतयेऽरसाः सन्तु कृत्वरीः ॥ ४.१८.१ ॥

ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଦିନର ଆଲୋକ ସମାନ, ଓ ରାତ୍ରି ମଧ୍ୟ ସମାନ। ରକ୍ଷା ପାଇଁ ମୁଁ ସତ୍ୟ କରେ; ସେହି କୃତ୍ୟାଗୁଡ଼ିକ ରସହୀନ ହେଉ।

यो देवाः कृत्यां कृत्वा हरादविदुषो गृहम् ।
वत्सो धारुरिव मातरं तं प्रत्यगुप पद्यताम् ॥ ४.१८.२ ॥

ହେ ଦେବଗଣ, ଯିଏ ଅଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ଗୃହରେ କୃତ୍ୟା କରେ, ବାଛୁରୀ ଯେପରି ଦୁଧର ଧାରା ସହିତ ମାତା ଆଡ଼କୁ ଯାଏ, ସେ ସେହି ଆଡ଼କୁ ଫେରୁ।

अमा कृत्वा पाप्मानं यस्तेनान्यं जिघांसति ।
अश्मानस्तस्यां दग्धायां बहुलाः फट्करिक्रति ॥ ४.१८.३ ॥

ଘରେ ପାପ କରି ତା ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟକୁ ମାରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଯେ; ସେ ଜଳିଗଲେ ପଥରଗୁଡ଼ିକ ବାରମ୍ବାର ଫଟ୍ ଶବ୍ଦ କରୁ।

सहस्रधामन् विशिखान् विग्रीवां छायया त्वम् ।
प्रति स्म चक्रुषे कृत्यां प्रियां प्रियावते हर ॥ ४.१८.४ ॥

ହେ ସହସ୍ର-କିରଣ, ଶିଖାବିଶିଷ୍ଟ ଓ ବେକଭଙ୍ଗା, ତୁମେ ଛାୟାରେ ସେହି କୃତ୍ୟାକୁ କରିଥିବା ଲୋକ ଆଡ଼କୁ ଫେରାଇ ନିଅ; ପ୍ରିୟକୁ ପ୍ରିୟ ପାଖକୁ ନିଅ।

अनयाहमोषध्या सर्वाः कृत्या अदूदुषम् ।
यां क्षेत्रे चक्रुर्यां गोषु यां वा ते पुरुषेषु ॥ ४.१८.५ ॥

ଏହି ଔଷଧି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମସ୍ତ କୃତ୍ୟାକୁ ତଡ଼ିଦେଇଛି; ସେମାନେ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଗାଈମାନଙ୍କରେ, କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କରେ ଯାହା କରିଥିଲେ।

यश्चकार न शशाक कर्तुं शश्रे पादमङ्गुरिम् ।
चकार भद्रमस्मभ्यमात्मने तपनं तु सः ॥ ४.१८.६ ॥

ଯିଏ କଲା କିନ୍ତୁ କରିପାରିଲା ନାହିଁ, ତା'ର ପାଦ କିମ୍ବା ଆଙ୍ଗୁଳି ଆହତ ହେଲା; ସେ ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ କଲା, ନିଜ ପାଇଁ ତ ତାପ ହିଁ ରଖିଲା।

अपामार्गोऽप मार्ष्टु क्षेत्रियं शपथश्च यः ।
अपाह यातुधानीरप सर्वा अराय्यः ॥ ४.१८.७ ॥

ଅପାମାର୍ଗ ବଂଶଗତ ରୋଗ ଓ ଯେଉଁ ଅଭିଶାପ ଥାଏ ତାହା ପୋଛି ଦେଉ। ଯାତୁଧାନୀ ଓ ସମସ୍ତ ଅରାଯ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରି ଦେଉ।

अपमृज्य यातुधानान् अप सर्वा अराय्यः ।
अपामार्ग त्वया वयं सर्वं तदप मृज्महे ॥ ४.१८.८ ॥

ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କୁ ପୋଛି, ସମସ୍ତ ଅରାଯ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରି। ହେ ଅପାମାର୍ଗ, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସେ ସବୁ ପୋଛି ଦେଉ।