Vedyatra वेदयात्रा
शोधा

अथर्ववेद · सूक्त 4.26

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

शब्दार्थांसह वाचा

4.26.1

मन्वे वां द्यावापृथिवी सुभोजसौ सचेतसौ ये अप्रथेथाममिता योजनानि ।
प्रतिष्ठे ह्यभवतं वसूनां ते नो मुञ्चतमंहसः ॥ ४.२६.१ ॥

उत्तम अन्न देणाऱ्या, एकचित्त असलेल्या त्या द्यावापृथिवींची मी स्तुती करतो; त्या अपार योजनांपर्यंत पसरलेल्या आहेत. तुम्ही संपत्तीचा दृढ पाया झाला आहात; आम्हाला संकटापासून मुक्त करा.

4.26.2

प्रतिष्ठे ह्यभवतं वसूनां प्रवृद्धे देवी सुभगे उरूची ।
द्यावापृथिवी भवतं मे स्योने ते नो मुञ्चतमंहसः ॥ ४.२६.२ ॥

तुम्ही संपत्तीचा दृढ पाया झाला आहात; वाढलेल्या, विस्तृत, सौभाग्यवती देवींनो. हे द्यावापृथिवी, माझ्यासाठी सुखदायी व्हा; आम्हाला संकटापासून मुक्त करा.

4.26.3

असन्तापे सुतपसौ हुवेऽहमुर्वी गम्भीरे कविभिर्नमस्ये ।
द्यावापृथिवी भवतं मे स्योने ते नो मुञ्चतमंहसः ॥ ४.२६.३ ॥

जे दाह करत नाहीत, उत्तम तपस्या असलेल्या, विस्तृत आणि गहन, कवींनी वंदिलेल्या त्या दोघींना मी आवाहन करतो. हे द्यावापृथिवी, माझ्यासाठी सुखदायी व्हा; आम्हाला संकटापासून मुक्त करा.

4.26.4

ये अमृतं बिभृथो ये हवींषि ये स्रोत्या बिभृथो ये मनुष्यान् ।
द्यावापृथिवी भवतं मे स्योने ते नो मुञ्चतमंहसः ॥ ४.२६.४ ॥

जे अमृत धारण करतात, जे हवी धारण करतात, जे वाहत्या स्रोतांचे जल धारण करतात, जे मनुष्यांना धारण करतात. हे द्यावापृथिवी, माझ्यासाठी सुखदायी व्हा; आम्हाला संकटापासून मुक्त करा.

4.26.5

ये उस्रिया बिभृथो ये वनस्पतीन् ययोर्वां विश्वा भुवनान्यन्तः ।
द्यावापृथिवी भवतं मे स्योने ते नो मुञ्चतमंहसः ॥ ४.२६.५ ॥

जे उस्रिया (गायी) धारण करतात, जे वनस्पती धारण करतात; ज्या दोघींच्या आत सर्व भुवने आहेत. हे द्यावापृथिवी, माझ्यासाठी सुखदायी व्हा; आम्हाला संकटापासून मुक्त करा.

4.26.6

ये कीलालेन तर्पयथो ये घृतेन याभ्यामृते न किं चन शक्नुवन्ति ।
द्यावापृथिवी भवतं मे स्योने ते नो मुञ्चतमंहसः ॥ ४.२६.६ ॥

कीलालाने तृप्त करणारे, घृताने तृप्त करणारे, ज्यांच्याशिवाय काहीही करता येत नाही — हे द्यावापृथिवी, माझ्यासाठी सुखदायी व्हा; आम्हांस संकटातून मुक्त करा.

4.26.7

यन् मेदमभिशोचति येनयेन वा कृतं पौरुषेयान् न दैवात् ।
स्तौमि द्यावापृथिवी नाथितो जोहवीमि ते नो मुञ्चतमंहसः ॥ ४.२६.७ ॥

हे जे मला जाळते, जसेही केलेले असो, मनुष्यकृत वा दैवकृत नसो — हे द्यावापृथिवी, मी तुमची स्तुती करतो, सहाय्यार्थी होऊन तुम्हांस आवाहन करतो; आम्हांस संकटातून मुक्त करा.