Atharvaveda · Sūkta 4.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.26.1
मन्वे वां द्यावापृथिवी सुभोजसौ सचेतसौ ये अप्रथेथाममिता योजनानि ।
प्रतिष्ठे ह्यभवतं वसूनां ते नो मुञ्चतमंहसः ॥ ४.२६.१ ॥
Ich preise jene beiden Dyāvāpṛthivī, gabenreich und einmütig, ausgedehnt über unermessliche Yojanas. Ihr seid zum festen Grund der Schätze geworden; befreit uns von der Not.
4.26.2
प्रतिष्ठे ह्यभवतं वसूनां प्रवृद्धे देवी सुभगे उरूची ।
द्यावापृथिवी भवतं मे स्योने ते नो मुञ्चतमंहसः ॥ ४.२६.२ ॥
Ihr seid zum festen Grund der Schätze geworden; ihr erhabenen, weitreichenden, glückbringenden Göttinnen. Dyāvāpṛthivī, seid mir gnädig; befreit uns von der Not.
4.26.3
असन्तापे सुतपसौ हुवेऽहमुर्वी गम्भीरे कविभिर्नमस्ये ।
द्यावापृथिवी भवतं मे स्योने ते नो मुञ्चतमंहसः ॥ ४.२६.३ ॥
Ich rufe jene beiden an, die nicht versengen, von guter Askese, weit und tief, von den Sehern zu verehren. Dyāvāpṛthivī, seid mir gnädig; befreit uns von der Not.
4.26.4
ये अमृतं बिभृथो ये हवींषि ये स्रोत्या बिभृथो ये मनुष्यान् ।
द्यावापृथिवी भवतं मे स्योने ते नो मुञ्चतमंहसः ॥ ४.२६.४ ॥
Ihr, die ihr die Unsterblichkeit tragt, die ihr die Opfergaben traget, die ihr die fließenden Quellen traget, die ihr die Menschen traget. Dyāvāpṛthivī, seid mir gnädig; befreit uns von der Not.
4.26.5
ये उस्रिया बिभृथो ये वनस्पतीन् ययोर्वां विश्वा भुवनान्यन्तः ।
द्यावापृथिवी भवतं मे स्योने ते नो मुञ्चतमंहसः ॥ ४.२६.५ ॥
Ihr, die ihr die milchenden Kühe traget, die ihr die Bäume und Pflanzen traget; in euch beiden sind alle Welten. Dyāvāpṛthivī, seid mir gnädig; befreit uns von der Not.
4.26.6
ये कीलालेन तर्पयथो ये घृतेन याभ्यामृते न किं चन शक्नुवन्ति ।
द्यावापृथिवी भवतं मे स्योने ते नो मुञ्चतमंहसः ॥ ४.२६.६ ॥
Ihr, die ihr mit kīlāla sättigt, die ihr mit ghṛta sättigt, ohne die nichts vermocht wird: Dyāvāpṛthivī, seid mir gnädig; befreit uns von Not.
4.26.7
यन् मेदमभिशोचति येनयेन वा कृतं पौरुषेयान् न दैवात् ।
स्तौमि द्यावापृथिवी नाथितो जोहवीमि ते नो मुञ्चतमंहसः ॥ ४.२६.७ ॥
Was mich hier verzehrt, wie auch immer es getan wurde, sei es durch menschliches oder göttliches Wirken: Ich preise Dyāvāpṛthivī, ich rufe euch als Bittender an; befreit uns von Not.