अथर्ववेद · सूक्त 5.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.13.1
ददिर्हि मह्यं वरुणो दिवः कविर्वचोभिरुग्रैर्नि रिणामि ते विषम् ।
खातमखातमुत सक्तमग्रभमिरेव धन्वन् नि जजास ते विषम् ॥ ५.१३.१ ॥
वरुणाने आकाशातून कवी म्हणून मला दिले आहे; उग्र वचनांनी मी तुझे विष दूर करतो. खणलेले किंवा न खणलेले, अडकलेले मीही धरतो; वाळवंटातच तुझे विष टाकल्यासारखे.
5.13.2
यत्ते अपोदकं विषं तत्त एतास्वग्रभम् ।
गृह्णामि ते मध्यममुत्तमं रसमुतावमं भियसा नेशदादु ते ॥ ५.१३.२ ॥
तुझे जे निर्जल विष आहे, ते मी या औषधींमध्ये धरतो. तुझा मध्यम, उत्तम आणि कनिष्ठ रस मी घेतो; भीतीने ते नष्ट होवो, खरोखर तुझे.
5.13.3
वृषा मे रवो नभसा न तन्यतुरुग्रेण ते वचसा बाध आदु ते ।
अहं तमस्य नृभिरग्रभं रसं तमस इव ज्योतिरुदेतु सूर्यः ॥ ५.१३.३ ॥
माझी प्रबल गर्जना आकाशातील गडगडाटासारखी आहे; उग्र वचनाने मी तुला मागे ढकलतो. तो रस मी माणसांसह धरतो; अंधारातून प्रकाश येतो तसा सूर्य उगवो.
5.13.4
चक्षुषा ते चक्षुर्हन्मि विषेण हन्मि ते विषम् ।
अहे म्रियस्व मा जीवीः प्रत्यगभ्येतु त्वा विषम् ॥ ५.१३.४ ॥
तुझ्या डोळ्याने तुझ्या डोळ्यावर मी प्रहार करतो; विषाने तुझ्या विषावर प्रहार करतो. हे सर्पा, मर, जगू नकोस; विष तुझ्याकडेच परत येवो.
5.13.5
कैरात पृश्न उपतृण्य बभ्र आ मे शृणुतासिता अलीकाः ।
मा मे सख्युः स्तामानमपि ष्ठाताश्रावयन्तो नि विषे रमध्वम् ॥ ५.१३.५ ॥
हे किरात, हे ठिपके, हे गवतात सरपटणाऱ्या, हे तपकिरी! माझे ऐका, हे काळ्या फसवणाऱ्यांनो. माझ्या मित्राच्या जागीही उभे राहू नका; आवाज करत विषातच रमा.
5.13.6
असितस्य तैमातस्य बभ्रोरपोदकस्य च ।
सात्रासाहस्याहं मन्योरव ज्यामिव धन्वनो वि मुञ्चामि रथामिव ॥ ५.१३.६ ॥
काळ्या, तैमात, तपकिरी आणि निर्जलाच्या, शत्रुजेत्याच्या क्रोधाला, धनुष्याची दोरी सैल करावी तसे मी सोडवतो; रथ मोकळा करावा तसे.
5.13.7
आलिगी च विलिगी च पिता च माता च ।
विद्म वः सर्वतो बन्ध्वरसाः किं करिष्यथ ॥ ५.१३.७ ॥
आलिगी आणि विलिगी, पिता आणि माता — तुम्हांला सर्व बाजूंनी आम्ही ओळखतो, विषरहित बांधवांनो. तुम्ही काय कराल?
5.13.8
उरुगूलाया दुहिता जाता दास्यसिक्न्या ।
प्रतङ्कं दद्रुषीणां सर्वासामरसं विषम् ॥ ५.१३.८ ॥
उरुगूलाच्या कन्येपासून जन्मलेल्या, दासी असिक्नीच्या — प्रतंक नावाच्या, धावणाऱ्या सर्व सर्पांचे विष विषरहित होवो.
5.13.9
कर्णा श्वावित्तदब्रवीद्गिरेरवचरन्तिका ।
याः काश्चेमाः खनित्रिमास्तासामरसतमं विषम् ॥ ५.१३.९ ॥
कर्णा, पर्वतावरून खाली उतरताना श्वावितला असे म्हणाली — येथील जे जे खोदणारे साप आहेत, त्यांचे विष अत्यंत विषरहित होवो.
5.13.10
ताबुवं न ताबुवं न घेत्त्वमसि ताबुवम् ।
ताबुवेनारसं विषम् ॥ ५.१३.१० ॥
तू तावुव नाहीस, तू तावुव नाहीस — खरोखर तू तावुव आहेस. तावुवाचे विष विषरहित होवो.
5.13.11
तस्तुवं न तस्तुवं न घेत्त्वमसि तस्तुवम् ।
तस्तुवेनारसं विषम् ॥ ५.१३.११ ॥
तू तस्तुव नाहीस, तू तस्तुव नाहीस — खरोखर तू तस्तुव आहेस. तस्तुवाचे विष विषरहित होवो.