ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.13.1
ददिर्हि मह्यं वरुणो दिवः कविर्वचोभिरुग्रैर्नि रिणामि ते विषम् ।
खातमखातमुत सक्तमग्रभमिरेव धन्वन् नि जजास ते विषम् ॥ ५.१३.१ ॥
ବରୁଣ ଆକାଶରୁ କବି ରୂପେ ମୋତେ ଦେଇଛନ୍ତି; ଉଗ୍ର ବାକ୍ୟରେ ମୁଁ ତୁମ ବିଷକୁ ତଡ଼ିଦିଏ। ଖୋଳାଯାଇଥିବା କିମ୍ବା ନଖୋଳାଯାଇଥିବା, ଆଟକିଥିବାକୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଧରେ; ମରୁଭୂମିରେ ହିଁ ତୁମ ବିଷ ପକାଯାଇଥିବା ପରି।
5.13.2
यत्ते अपोदकं विषं तत्त एतास्वग्रभम् ।
गृह्णामि ते मध्यममुत्तमं रसमुतावमं भियसा नेशदादु ते ॥ ५.१३.२ ॥
ତୁମ ନିର୍ଜଳ ଯେଉଁ ବିଷ ଅଛି, ତାକୁ ମୁଁ ଏଥିରେ ଧରେ। ତୁମର ମଧ୍ୟମ, ଉତ୍ତମ ଓ ଅଧମ ରସ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରେ; ଭୟରେ ତାହା ନଷ୍ଟ ହେଉ, ନିଶ୍ଚୟ ତୁମର।
5.13.3
वृषा मे रवो नभसा न तन्यतुरुग्रेण ते वचसा बाध आदु ते ।
अहं तमस्य नृभिरग्रभं रसं तमस इव ज्योतिरुदेतु सूर्यः ॥ ५.१३.३ ॥
ମୋ ବଳବାନ ଗର୍ଜନ ଆକାଶର ବଜ୍ରପରି; ଉଗ୍ର ବାକ୍ୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ପଛକୁ ଠେଲେ। ସେହି ରସକୁ ମୁଁ ମଣିଷମାନଙ୍କ ସହିତ ଧରେ; ଅନ୍ଧାରରୁ ଆଲୋକପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦିତ ହେଉ।
5.13.4
चक्षुषा ते चक्षुर्हन्मि विषेण हन्मि ते विषम् ।
अहे म्रियस्व मा जीवीः प्रत्यगभ्येतु त्वा विषम् ॥ ५.१३.४ ॥
ତୁମ ଆଖିରେ ତୁମ ଆଖିକୁ ମୁଁ ଆଘାତ କରେ; ବିଷରେ ତୁମ ବିଷକୁ ଆଘାତ କରେ। ହେ ସର୍ପ, ମର, ବଞ୍ଚିବ ନାହିଁ; ବିଷ ତୁମ ଉପରକୁ ହିଁ ଫେରି ଆସୁ।
5.13.5
कैरात पृश्न उपतृण्य बभ्र आ मे शृणुतासिता अलीकाः ।
मा मे सख्युः स्तामानमपि ष्ठाताश्रावयन्तो नि विषे रमध्वम् ॥ ५.१३.५ ॥
ହେ କିରାତ, ହେ ଚିତ୍ରିତ, ହେ ଘାସରେ ଚାଲୁଥିବା, ହେ ବାଦାମୀ! ମୋ କଥା ଶୁଣ, ହେ କଳା ପ୍ରତାରକମାନେ। ମୋ ସଖାର ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ଠିଆ ହୁଅ ନାହିଁ; ଶବ୍ଦ କରି ବିଷରେ ହିଁ ରମ।
5.13.6
असितस्य तैमातस्य बभ्रोरपोदकस्य च ।
सात्रासाहस्याहं मन्योरव ज्यामिव धन्वनो वि मुञ्चामि रथामिव ॥ ५.१३.६ ॥
କଳା, ତୈମାତ, ବାଦାମୀ ଓ ନିର୍ଜଳର, ଶତ୍ରୁଜୟୀର କ୍ରୋଧକୁ, ଧନୁ ତାର ଢିଲା କରିବା ପରି ମୁଁ ଓହ୍ଲାଏ; ରଥ ଛାଡ଼ିବା ପରି।
5.13.7
आलिगी च विलिगी च पिता च माता च ।
विद्म वः सर्वतो बन्ध्वरसाः किं करिष्यथ ॥ ५.१३.७ ॥
ଆଲିଗୀ ଓ ବିଲିଗୀ, ପିତା ଓ ମାତା — ତୁମକୁ ସବୁ ପାଖରୁ ଆମେ ଜାଣୁ, ବିଷହୀନ ଆତ୍ମୀୟମାନେ। ତୁମେ କଣ କରିବ?
5.13.8
उरुगूलाया दुहिता जाता दास्यसिक्न्या ।
प्रतङ्कं दद्रुषीणां सर्वासामरसं विषम् ॥ ५.१३.८ ॥
ଉରୁଗୂଲାର କନ୍ୟାରୁ ଜାତ, ଦାସୀ ଅସିକ୍ନୀର — ପ୍ରତଙ୍କ ନାମକ, ଧାଉଁଥିବା ସମସ୍ତ ସାପର ବିଷ ବିଷହୀନ ହେଉ।
5.13.9
कर्णा श्वावित्तदब्रवीद्गिरेरवचरन्तिका ।
याः काश्चेमाः खनित्रिमास्तासामरसतमं विषम् ॥ ५.१३.९ ॥
କର୍ଣା, ପର୍ବତରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସି ଶ୍ୱାବିତଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ — ଏଠାରେ ଖୋଳୁଥିବା ଯେଉଁ ସାପ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ବିଷ ଅତି ବିଷହୀନ ହେଉ।
5.13.10
ताबुवं न ताबुवं न घेत्त्वमसि ताबुवम् ।
ताबुवेनारसं विषम् ॥ ५.१३.१० ॥
ତୁମେ ତାବୁବ ନୁହଁ, ତୁମେ ତାବୁବ ନୁହଁ — ପ୍ରକୃତରେ ତୁମେ ତାବୁବ। ତାବୁବର ବିଷ ବିଷହୀନ ହେଉ।
5.13.11
तस्तुवं न तस्तुवं न घेत्त्वमसि तस्तुवम् ।
तस्तुवेनारसं विषम् ॥ ५.१३.११ ॥
ତୁମେ ତସ୍ତୁବ ନୁହଁ, ତୁମେ ତସ୍ତୁବ ନୁହଁ — ପ୍ରକୃତରେ ତୁମେ ତସ୍ତୁବ। ତସ୍ତୁବର ବିଷ ବିଷହୀନ ହେଉ।